Σε συνέχεια άρθρου μου στη «Σημερινή» στις 26 Οκτωβρίου 2015, με τίτλο «Συνειδητοποιεί η Κυβέρνησή μας τι συμφώνησε ήδη στο Κυπριακό;» επανέρχομαι στο ίδιο θέμα, που αφορά συγκλίσεις στις συνομιλίες για τη λύση του Κυπριακού. Ανακοινώθηκε ότι επίκειται καταγραφή από τους συνομιλητές των θεμάτων, στα οποία διαφωνούν οι δύο πλευρές. Θεωρώ ότι είναι εξίσου σημαντικό να γνωρίζουμε και εκείνα στα οποία συμφωνούν.

Αν οι συγκλίσεις που έχουν δημοσιευθεί την 9 Ιουλίου 2014 και 17 Νοεμβρίου 2015 στη «Σημερινή» ισχύουν, τότε δημιουργείται σοβαρό πρόβλημα λειτουργικότητας του κράτους και οφείλει η Κυβέρνηση να επιβεβαιώσει ή διαψεύσει αυτές τις συγκλίσεις, για να μη μένουν οι πολίτες στο σκοτάδι. Με βάση τις συγκλίσεις για τη διακυβέρνηση, συμφωνήθηκε συναπόφαση των δύο συνιστωσών πολιτειών (ΣΠ) για όλα τα σημαντικά θέματα. Συγκεκριμένα, οι αποφάσεις στη νομοθετική εξουσία θα λαμβάνονται με ξεχωριστές πλειοψηφίες στη Βουλή, στην Εκτελεστική Εξουσία, με τη σύμφωνη γνώμη τουλάχιστον 1 ή 2 μελών από κάθε ΣΠ, και στον μηχανισμό επίλυσης αδιεξόδων με τη συμμετοχή ενός ξένου δικαστή για να μην υπάρχει ισοψηφία.

Ουσιαστικά συμφωνήθηκε η καταστρατήγηση της αρχής της πλειοψηφίας στη λήψη αποφάσεων και η ανάδειξη της αρνησικυρίας (ΒΕΤΟ), ως κυρίαρχου πολιτειακού συστατικού. Προφανώς αυτή η συμφωνία πηγάζει από το κοινό ανακοινωθέν της 11ης Φεβρουαρίου 2014, περί «Two Constituent states of equal status». Ένα κράτος με αναρίθμητα ΒΕΤΟ δεν θα μπορεί να λαμβάνει αποφάσεις για τα σοβαρά θέματα.

Θα οδηγηθεί σε αδιέξοδα και παράλυση της λειτουργίας του, ή θα αναγκάζονται οι Ε/κ σε συνεχείς υποχωρήσεις για να μην καταρρεύσει το κράτος. Το πρόβλημα θα επιδεινωθεί ακόμα περισσότερο, αν στο σχέδιο λύσης ενσωματωθούν και οι διμερείς συμφωνίες Τουρκίας-Ψευδοκράτους, όπως συνέβη στο σχέδιο Ανάν, που καθιστούσαν την τ/κ συνιστώσα πολιτεία επαρχία της, η οποία θα υποστήριζε τα συμφέροντα της Τουρκίας σε βάρος εκείνων της Κύπρου.

Η Κυβέρνηση οφείλει μιαν απάντηση προς τους πολίτες. Συναφώς με το θέμα, είναι απογοητευτικό ότι μεγάλο μέρος του πολιτικού κόσμου, του Τύπου και των νομικών της πατρίδας μας δεν δίδουν την απαιτούμενη βαρύτητα σ’ αυτήν τη πτυχή του Κυπριακού. Την πτυχή της πολιτικής ασφάλειας του κράτους, το οποίο θα καταρρεύσει λόγω δυσλειτουργικότητας. Μια ανεξήγητη απουσία του θέματος από τις ακαδημαϊκές και πολιτικές δημόσιες συζητήσεις, καθώς και τις δημοσιογραφικές αναλύσεις.

ΦΟΙΒΟΣ ΚΛΟΚΚΑΡΗΣ
Αντιστράτηγος ε.α.