Χαράς Ευαγγέλια, το 510 σελίδων βιβλίο μου, με τίτλο «Φιλολογικά μελετήματα», αποκλείστηκε από τα βραβεία στον τομέα: Μελέτη και έρευνα, γιατί αποτελεί αναδημοσίευση από προηγούμενες δημοσιεύσεις σε διάφορα έντυπα, μου εξήγησαν, από τις Πολιτιστικές Υπηρεσίες. Ψέμα, υπάρχουν και πρώτες δημοσιεύσεις, όπως το Ποίηση και ποδόσφαιρο, που διαβάστηκε σε σχετικό συνέδριο στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, και οι Σχέσεις Καρυωτάκη και Σκαρίμπα, που διαβάστηκε σε συνέδριο στο Μέγαρο Μουσικής στην Αθήνα. Ακόμη, υπάρχουν εισηγήσεις που είναι καταχωνιασμένες σε δυσεύρετους τόμους συνεδρίων

(π.χ. «Ως προσωκρατικοί, μπροστά στην Τρίτη χιλιετία», κ.λπ. που διαβάστηκαν στην Ελλάδα και την Κύπρο, όλα αυτά ξεπερνούν τις διακόσιες πενήντα σελίδες του βιβλίου. Ακόμη, όλες σχεδόν οι συλλογές διηγημάτων και ποιημάτων, που έγιναν δεκτές ή βραβεύτηκαν τα προηγούμενα χρόνια, δημοσίευσαν προηγουμένως το περιεχόμενό τους σε διάφορα έντυπα. Πάντως, ευτυχώς που δεν έγινε εξαγωγή του πνεύματος των Κυπριακών Πολιτιστικών Υπηρεσιών και αλλού γιατί οι «Δοκιμές» του Σεφέρη, και άλλα βιβλία των Ελύτη, Αναγνωστάκη και Βαγενά κ.λπ. θα αποκλείονταν, αφού όλα περιλαμβάνουν μελέτες που δημοσιεύτηκαν προηγουμένως σε διάφορα έντυπα.

Δεν υπέβαλλα τα βιβλία μου, έγραψα, μάλιστα, ότι η υποβολή των βιβλίων για βράβευση μειώνει την περηφάνια του Δημιουργού κι ότι η αρμόδια για τη βράβευση επιτροπή θα παρακολουθούσε τις εκδόσεις του προηγούμενου έτους και θα βράβευε αυτές που ξεχώριζαν. Εν τέλει βρέθηκε η λύση της βιβλιοθήκης, τα βιβλία θα κατατίθενται σε έναν οικείο χώρο, τη Δημόσια Βιβλιοθήκη, και από εκεί θα δρομολογούνταν προς τη σχετική Επιτροπή για βράβευση, χωρίς υποβολή και αιτήσεις. Μετρημένη και καλή λύση. Την ακολουθήσαμε, όμως ο χαρακτήρας των δημόσιων υπηρεσιών, που θέλει να έχει μερίδιο εξουσίας με διάφορους νόμους και παραθυράκια για να «διεκπεραιώνει» ό,τι τους συμφέρει «περιποιήθηκε» το δικό μου βιβλίο, που απορρίφθηκε με αιτιολογία κανονισμό που άκουσα ότι τώρα ακυρώθηκε, έμεινε εν ισχύι μερικούς μήνες, όσο για να «διευθετήσει» (δηλ. απορρίψει) το δικό μου βιβλίο.

Υπάρχει και κάτι άλλο, με τους αποκλεισμούς της Μορφωτικής Υπηρεσίας απεστάλησαν στην Επιτροπή για κρίση μόνο ένα βιβλίο στην κατηγορία Έρευνα και μελέτη, μα δεν καταλαβαίνετε, είπα στον εκπρόσωπο των Πολιτιστικών Υπηρεσιών, ότι διασύρετε την Κύπρο με τη στάση σας, μια κοινωνία ενός, σχεδόν, εκατομμυρίου ανθρώπων και με έξι επίσημα πανεπιστήμια η κατάθεσή της σε μελέτη και έρευνα είναι μόνο ένα βιβλίο 70 σελίδων, ή μήπως η έρευνα, ο προβληματισμός και η μελέτη είναι οι μεγάλοι περιθωριοποιημένοι της Κύπρου; Αντί αυτό να προκαλέσει συναγερμό σωμάτων και ψυχών πως θα τονώσουμε τη μελέτη και έρευνα για κοινότητες, προσωπικότητες, γεγονότα, οργανώσεις κ.λπ. κρύβουμε και αυτά που εκδόθηκαν, Κύριε ελέησον.

Πάντως διασκέδασα αυτόν τον αποκλεισμό, γιατί με σύνδεσε με τον πρώτο μου εαυτό, στον οποίο επιστρέφω. Λοιπόν, ηρεμία ψυχής. Εκδίδω αυτήν την περίοδο στην Αθήνα ένα βιβλίο με διηγήματα. Τόσο αυτό όσα και οποιοδήποτε άλλο βιβλίο θα εκδώσω στο μέλλον δεν διεκδικούν βραβείο, και απαγορεύω στις Πολιτιστικές Υπηρεσίες να ασχολούνται με το έργο μου. Ουφ, με αυτή τη δήλωση νιώθω ανακουφισμένος και χαρούμενος πια, και πέτυχα μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια, απήλλαξα τις Πολιτιστικές Υπηρεσίες από την ενόχληση να ασχολούνται με τα βιβλία μου και απήλλαξα τον εαυτό μου από τη φθορά να ασχολούνται οι Πολιτιστικές Υπηρεσίες με το έργο μου.