Συνεπώς, ο Κύπριος πολίτης θα πρέπει να θέσει τα δικά του κριτήρια με τα οποία θα αξιολογήσει τους υποψηφίους. Θα πρέπει επίσης να μελετήσει τις προγραμματικές θέσεις των κομμάτων, ώστε να διαπιστώσει ποιες είναι αυτές σε διάφορα θέματα, αλλά και να μελετήσει τις πιθανές λύσεις που προτείνονται στα διάφορα αυτά τα θέματα…
Ρίχνοντας μια ματιά στον περίγυρό του ο καθένας και συνομιλώντας με γνωστούς και φίλους διαπιστώνει ότι αρκετοί σκέπτονται να απέχουν στις προσεχείς βουλευτικές εκλογές του Μαΐου του 2016. Η δικαιολογία που εκφράζουν είναι ότι είτε «κανείς από τους πολιτικούς ή τα κόμματα δεν τους εκφράζει», είτε ότι «δεν πρόκειται να δουν καμία αλλαγή ασχέτως του ποιον ή ποιαν θα ψηφίσουν».
Όλοι ανεξαιρέτως θα πρέπει να μεταβούν στην κάλπη στις προσεχείς βουλευτικές εκλογές για δύο κυρίως λόγους. Πρώτον, γιατί οι βουλευτικές εκλογές στην Κύπρο αποτελούν τις πλέον εθνικές εκλογές, όπου ο Κύπριος πολίτης έχει το δημοκρατικό δικαίωμα να ψηφίσει αυτόν που τον εκφράζει, αυτόν που θεωρεί ότι θα τον εκπροσωπήσει καλύτερα στη Βουλή, αλλά ακόμα και να εκφράσει τη δυσαρέσκειά του προς κόμμα ή υποψήφιους οι οποίοι δεν τον εκφράζουν. Είναι ίσως η μοναδική μέρα κάθε πέντε χρόνια όπου ο καθένας μπορεί να πάρει τη δύναμη στα χέρια του και να επηρεάσει τα δρώμενα.
Δεύτερος λόγος είναι ότι αυτός που απέχει στερεί την ψήφο από κάποιο κόμμα. Πολύ απλά δηλαδή, το κόμμα που θα ψήφιζε παίρνει λιγότερες ψήφους, αυτό που λέμε «αποχή ανά κόμμα». Τρανό παράδειγμα οι πρόσφατες ευρωεκλογές, στις οποίες η αποχή για κάθε κόμμα ξεχωριστά ξεπέρασε το 30%. Παραδοσιακά η αποχή είναι υψηλότερη στα μικρότερα κόμματα, στις ευρωεκλογές όμως φαίνεται ότι όλα τα κόμματα, λιγότερο ο ΔΗΣΥ, στερήθηκαν αρκετές ψήφους. Εξάλλου γι' αυτό και ο ΔΗΣΥ κατέγραψε υψηλότερα ποσοστά, αγγίζοντας το 37.75%.
Ένα επιπλέον στοιχείο το οποίο θα πρέπει να θυμάται ο κάθε πολίτης είναι ότι η αποχή, όσο και τα άκυρα/λευκά, αφαιρούνται και τα αποτελέσματα υπολογίζονται στις έγκυρους ψήφους. Οι έγκυροι ψήφοι που παίρνει το κάθε κόμμα ουσιαστικά διαιρούνται σε μικρότερο σύνολο έγκυρων ψήφων και είναι πιθανό τα κόμματα να καταγράψουν υψηλότερα ποσοστά, τα οποία όμως δεν εκφράζουν το σύνολο του εκλογικού σώματος.
Τρανό παράδειγμα επίσης οι πρόσφατες ευρωεκλογές όπου κάποια κόμματα, όπως ο ΔΗΣΥ και το ΕΛΑΜ, είχαν πάρει λιγότερες ψήφους από τις βουλευτικές του 2011, αλλά κατέγραψαν μεγαλύτερα ποσοστά λόγο της υψηλής αποχής.
Συνεπώς, ο Κύπριος πολίτης θα πρέπει να θέσει τα δικά του κριτήρια με τα οποία θα αξιολογήσει τους υποψηφίους. Θα πρέπει επίσης να μελετήσει τις προγραμματικές θέσεις των κομμάτων, ώστε να διαπιστώσει ποιες είναι αυτές σε διάφορα θέματα, αλλά και να μελετήσει τις πιθανές λύσεις που προτείνονται στα διάφορα αυτά τα θέματα. Όπως και να έχει, ο Κύπριος πολίτης θα πρέπει σίγουρα να πάει στις κάλπες!
ΔΡ. ΝΑΣΙΟΣ ΟΡΕΙΝΟΣ
Εκλογικός Αναλυτής στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου
