Το ίδιο το Σύνταγμά μας επιβάλλει ρητά, με το Άρθρο 35 αυτού, υποχρέωση, απ' όλα τα όργανα και τους θεσμούς του Κράτους, για σεβασμό και προστασία όλων των κατοχυρωμένων ανθρωπίνων/ ατομικών δικαιωμάτων…
Η απόφαση του ΕΔΑΔ αναφορικά με το δίκαιο αίτημα των παιδιών από πρόσφυγες μητέρες, το γνωστό ζήτημα μητρογονίας, επέφερε μια εξαιρετικά σημαντική τομή δικαίου, στη μέχρι την απόφαση αυτή νομολογία μας περί αλυσιτελούς ή καταδικασμένου σε απόρριψη δικαστικού διαβήματος, παρά το ότι αφορούσε στην άρση της προφανούς ανισότητας λόγω φύλου. Ανεπίτρεπτα υπήρχε άρνηση αναγνώρισης του ίσου τούτου δικαιώματος σε παιδιά από μητέρα πρόσφυγα.
Η απόφαση αυτή υπάρχει τώρα, γιατί κάποιες μητέρες πρόσφυγες πίστεψαν, αγωνίστηκαν και επέμειναν στη διεκδίκησή τους προς άρση της παρανομίας. Επιμονή και ανάλογη πίστη επέδειξε ο επίσης πρόσφυγας κ. Αποστολίδης, με τη γνωστή διεκδίκησή του κατά του ζεύγους Όραμς, για παράνομη κατοχή της ευρισκόμενης στην υπό κατοχή περιοχή της Κερύνειας κατοικίας του, και πέτυχε γνωμάτευση από το Δικαστήριο της Ε.Ε. για τη σημασία της έκτασης της ισχύος του κοινοτικού κεκτημένου. Τον ίδιο στόχο είχε και διαδραμάτισε η διεκδίκηση της Τιτίνας Λοϊζίδου. Ακόμη και του Τουρκοκύπριου στις ελεύθερες περιοχές κ. Αζίζ, ο οποίος ανέτρεψε απόφαση της Ολομέλειας του Ανώτατου Δικαστηρίου της Κύπρου, με απόφαση του ΕΔΑΔ, η οποία έκρινε ότι οι δύο ξεχωριστοί κατάλογοι ψηφοφόρων και η ξεχωριστή εκλογή Προέδρου και Αντιπροέδρου της Δημοκρατίας είναι άνιση μεταχείριση και αποτελεί παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Το ίδιο το Σύνταγμά μας επιβάλλει ρητά, με το Άρθρο 35 αυτού, υποχρέωση απ' όλα τα όργανα και θεσμούς του Κράτους, για σεβασμό και προστασία όλων των κατοχυρωμένων ανθρωπίνων / ατομικών δικαιωμάτων. Αυτή η υποχρέωση επιβάλλει όπως το ίδιο το κράτος προχωρά στην αναγκαία διεκδίκηση για προστασία των εν λόγω δικαιωμάτων. Δείγμα δε της οφειλόμενης διεκδίκησης εκ μέρους του κράτους δικαίου, έναντι του κάθε πολίτη του τόπου τούτου αλλά και της κρατικής μας υπόστασης, είναι και οι τέσσερεις Διακριτικές Προσφυγές της Κυπριακής Δημοκρατίας κατά της Τουρκίας, με τη γνωστή δικαστική απόφαση στην τελευταία τούτων, που είναι απόφαση του ΕΔΑΔ. Το συμπέρασμα προφανές, ως άτομα και ως κράτος οφείλουμε να διεκδικούμε τα αναφαίρετα ανθρώπινα και κυριαρχικά μας δικαιώματα.
Το ερώτημα που προκύπτει 41 χρόνια μετά το διπλό έγκλημα κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι, εάν όντως διεκδικούμε, στο πλαίσιο των συνομιλιών, το δικαίωμα ιδιοκτησίας, το δικαίωμα επιστροφής, εγκατάστασης και ελεύθερης διακίνησης; Διεκδικούμε ότι υπάρχει ζήτημα παράνομου εποικισμού και επιβολής διαχωρισμού με τη λόγχη στρατού κατοχής σε βάρος ευρωπαϊκού εδάφους, από την Τουρκία;
Πρόσθετα, η πορεία να θεωρούμε ηττοπαθώς ότι, δήθεν, το κλειδί λύσης το κρατά η Τουρκία, είναι πολιτική διεκδίκηση ή έμμεση δική μας παραδοχή ότι η Τουρκία μπορεί να συντελέσει σε λύση, κατά τη δική της, όμως, επιθυμία; Προφανής εγκατάλειψη του δικαιώματος διεκδίκησης. Η αναφορά ότι τα σύνορά μας είναι στην Κερύνεια παρέμεινε χαραγμένη, γραφική και ξεχασμένη σε λίγους τοίχους, όπως και η φιλοπατρία και το χρέος στην ιστορία και η μνήμη για τους θυσιασθέντες για την ελευθερία του τόπου.
Η προηγούμενη αναφορά σε κοινό όραμα και η νεότερη προσδοκία για λύση πριν από τις εκλογές του Μαΐου 2016, προοιωνίζεται υπό τις περιστάσεις μια λύση άδικη και βραχύβια, χωρίς μάλιστα να υπάρχουν, σε περίπτωση επιπλοκών στη διακυβέρνηση, τα εχέγγυα ή η δυνατότητα αντίδρασης του νόμιμου κράτους, που έφεραν το 1964 π.χ. το ψήφισμα 186, που διέσωσε έναντι της Τουρκανταρσίας τότε την Κυπριακή Δημοκρατία και επιβεβαίωσε τη νομιμότητα της ύπαρξής της.
Ο στόχος εχθρών και «φίλων» είναι, αντί η επιβολή υποχρέωσης στην Τουρκία να ενεργεί σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, η αυτοκατάργηση του κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας με τη δική μας συναίνεση. Τούτο υπό την εθελότυφλη αντίληψη ότι μια λύση χωρίς διασφάλιση και υπέρ μας όλων των δικαιωμάτων που έχουν οι άλλοι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα μπορεί να είναι βιώσιμη. Δεν αρκεί το ότι γίναμε το πρώτο πειραματόζωο με κούρεμα (καταστρεπτικό) των καταθέσεων, θα μας επιβληθεί, ως νέα μορφή «πειράματος», λύση με βάση τη θρησκεία, γλώσσα και καταγωγή. Στοιχεία που δεν έχουν καμία σχέση με την έννοια ένας άνθρωπος μια ψήφος και την αρχή της ισότητας!
ΑΝΔΡΕΑΣ Σ. ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
Δικηγόρος
