Η φράση δημόσιο συμφέρον, στη νήσο των σκανδάλων και της διαφθοράς, έχει καταστεί συνώνυμη της λέξης εμπαιγμός. Όπου ημικρατικός ή δημόσιος οργανισμός ή πρόσωπο δημοσίου δικαίου, όλο και κάποιο οικονομικό σκάνδαλο υπάρχει και φυσικά κάποιοι, ως επί το πλείστον πολιτικοκρατικοί αξιωματούχοι, εκ «παραδρομής» επωφελούνται οικονομικά.

Αλήθεια, τι γίνεται με το σκάνδαλο των πασσάλων της ΑΗΚ, αξίας 10 εκατομμυρίων ευρώ, ποιος θα πληρώσει το κόστος; Πάλιν ο κυπριακός λαός, ο οποίος πληρώνει όλες τις άνοες ενέργειες των διαφόρων αξιωματούχων, που βρέθηκαν σε σοβαρές θέσεις λήψεως αποφάσεων με μόνο κριτήριο το επαίσχυντο μέσο και τις γνωριμίες;

Δηλαδή την ανικανότητα αυτών που εμπλέκονται ποιος θα τη χρεωθεί; Ο κυπριακός λαός που πληρώνει συνεχώς; Εκτιμώ και πιστεύω ακράδαντα ότι ήλθε η ώρα, σ' αυτήν την ταλαίπωρη χώρα, οι φταίχτες να πληρώνουν το οικονομικό κόστος, αλλά και το αξιόποινο της πράξης τους.

Και ερωτώ, ποια είναι η θέση της Κυβέρνησης; Των κομμάτων; Και προ πάντων της Αστυνομίας; Του Γενικού Εισαγγελέα και του Γενικού Ελεγκτή;
Τέλος, οι λαλίστατοι συντεχνιακοί της ΑΗΚ, με τον επικεφαλής των Συντεχνιών της που πάντα κόπτεται ότι είναι υπέρμαχος του δημοσίου συμφέροντος, γιατί σιωπά; Ο λαός οφείλει και πρέπει να ξυπνήσει.

ΑΝΤΗΣ ΛΟΪΖΟΥ