Τώρα που οι ζυμώσεις για το εκλογικό σύστημα αναζωπυρώνονται και ακούγονται δακρύβρεκτα εγκώμια για κόμματα που τάχατες ανέλαβαν συστηματική πρωτοβουλία για καθιέρωση της αναλογικής για την ανάδειξη μελών του Νομοθετικού μας Σώματος, επιβάλλεται η, επί τροχάδην, έστω, αναψηλάφηση των τοτινών επί του θέματος πεπραγμένων.

Ήταν, συγκεκριμένα, η περίοδος προ των βουλευτικών εκλογών του 1970, όταν ο Δρ Βάσος Λυσσαρίδης κατέθεσε σχετική προς το Σώμα πρόταση νόμου για καθιέρωση της απλής αναλογικής για την εκλογή των εκπροσώπων του Νομοθετικού μας Σώματος. Επειδή όμως ο Β. Λυσσαρίδης ήταν υποχρεωμένος να απουσιάζει κατά τη συζήτηση του θέματος στη Βουλή των Αντιπροσώπων, για διαφωτιστική αποστολή στο εξωτερικό, παρακάλεσε τον γράφοντα να αναπτύξει και να υποστηρίξει ενώπιον του Σώματος τη σχετική του πρόταση. Πράγματι ο Πέτρος Στυλιανού εκθύμως αποδέχθηκε την πρόταση του Β.Λ. και από του βήματος της Βουλής την ανέλυσε και την υποστήριξε. Όμως, ατυχώς, το πλειοψηφούν με καταπληκτική πλειοψηφία στη Βουλή κόμμα, την κατεψήφιξε!

Την πρόταση νόμου του Β. Λυσσαρίδη, που ανέπτυξε ο Π. Στυλιανού, υποστήριξαν μόνο οι πέντε βουλευτές του ΑΚΕΛ, κι ο υποστηρικτής της πρότασης, Πέτρος Στυλιανού. Ούτως εχόντων των πραγμάτων, η πρόταση καταψηφίστηκε και το πλειοψηφικό επικράτησε (κι ο ίδιος ο Π. Στυλιανού, μολονότι πήρε είκοσι χιλιάδες σταυρούς / ψήφους -αριθμό που κανένας «αποτυχών» ώς τα τώρα δεν πήρε- υπολειφθείς κατά καμία διακοσιοπενηνταριά ψήφους μόνο από τον τελευταίο επιτυχόντα από το πανίσχυρο πλειοψηφούν στη Βουλή κόμμα, δεν επανεκλέχτηκε στις εκλογές του ΄70! (θα επανεκλεγεί καμία δεκαπενταριά χρόνια αργότερα…).
Όμως η τραγική ειρωνεία το ’φέρε ώστε το κόμμα που στήριξε στα 1970 πλειοψηφικό, να δεχθεί το «τίμημα των ανθών έπραξε»!, και να μην μπορέσει στις αμέσως επόμενες εκλογές -τις πρώτες μετά την τουρκική εισβολή- να εκλέξει ούτε έναν βουλευτή!

Επομένως, οι διαθρυλούμενοι αγώνες για καθιέρωση της απλής αναλογικής δεν εκπορεύονται από οποιαδήποτε άλλη πλευρά, αλλά από μέρους της τοτινής δίδυμης συνεργασίας των Λυσσαρίδη-Στυλιανού, με πρωταγωνιστική, φυσικά, πρωτοβουλία του πρώτου.

Όμως το τραγικότερο πάντων είναι το γεγονός πως όσο κι αν, μεταγενέστερα, προσπάθησα να βρω τα επίσημα πρακτικά της Βουλής για την εν προκειμένω συζήτηση, δεν τα ανακάλυψα πουθενά! Φαίνεται πως κάποιοι τα εξοβέλισαν -γεγονός που έστω και τώρα επιβάλλεται να διερευνηθεί- ενώ τα γραπτά κείμενα για τη συζήτηση υπάρχουν

-scripta moment!- στον τοτινό ημερήσιο Τύπο. Ο γράφων θυμάται και σχετικό σχόλιο προς τον ίδιο από εφημερίδα, φίλα προσκείμενη στο κόμμα που στήριξε το πλειοψηφικό!

ΠΕΤΡΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ