Πολλοί είναι οι συμπολίτες μας που έχουν βυθιστεί σε απόγνωση, εξαιτίας της δραματικής μείωσης των εισοδημάτων τους. Στην αδυναμία του το κράτος να βοηθήσει, αφηνόμαστε να παρακολουθούμε καταστάσεις τραγικές, καθώς βλέπουμε συνανθρώπους μας να πεινούν και να καταλήγουν στα κοινωνικά παντοπωλεία, ακόμα πολλούς να καταντούν ζητιάνοι και ρακοσυλλέκτες. Δυστυχώς η ανεργία έχει κολλήσει στο κόκκινο, και το πρόβλημα της φτώχιας δεν φαίνεται να έχει θεραπεία, αλλά μάλλον επιδεινώνεται, με αποτέλεσμα ο απλός πολίτης να είναι πολύ ανήσυχος.

Παρακολουθούμε πολλούς συνανθρώπους μας να δυσπραγούν και να μην έχουν τα προς το ζην ένεκα της ανεργίας και της μη εξεύρεσης άλλων πόρων, αφού οι τράπεζες δίνουν μόνο σε όσους έχουν λαβείν, και το κράτος αδυνατεί να στηρίξει πλήρως τις ευάλωτες ομάδες, καθώς ο κορβανάς της δημόσιας υπηρεσίας απορροφά όλα τα έσοδα.

Το βιοτικό επίπεδο όσων δεν είχαν την τύχη να είναι δημόσιοι υπάλληλοι έχει πέσει τόσο χαμηλά, καθώς η οικονομική κρίση οδήγησε στη βίαιη πτώχευσή τους, κυρίως των αυτοεργοδοτούμενων και ιδιωτικών υπαλλήλων, μισθοσυντήρητων και μεροκαματιάρηδων, και γενικά των μεσαίων και χαμηλοτέρων στρωμάτων. Ίσως τα μεγάλα δημοσιονομικά ελλείμματα μερικώς να έχουν βρει τον ρυθμό τους και να εξερχόμεθα του μνημονίου, όμως για να βρει η πραγματική οικονομία τον ίδιο ρυθμό και να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας για τους χιλιάδες ανέργους, χρειάζεται καιρός.

Γι' αυτό το τι δέον γενέσθαι, αναφορικά με το κοινωνικό σημερινό γίγνεσθαι της απόλυτης φτώχιας σε μερίδα του πληθυσμού, θα πρέπει να απασχολήσει επειγόντως ως μέγιστη προτεραιότητα τόσο το κράτος όσο και τις τοπικές κοινωνίες, διότι τα πράγματα για αρκετούς συμπολίτες μας είναι δραματικά. Μπορεί η έκταση του προβλήματος να μη φαίνεται στην πραγματική του διάσταση, καθώς ο λαός είναι υπερήφανος και δεν ζητιανεύει ούτε εκλιπαρεί, αλλά είναι ένα δραματικό γεγονός που, αν αφεθεί να εξελίσσεται, σε κάποια στιγμή θα φανεί το τεράστιο μέγεθός του, ίσως με απρόβλεπτες συνέπειες.

Σήμερα στον τόπο έχουν δυστυχώς δημιουργηθεί δυο τάξεις ανθρώπων, των ευημερούντων και των δυσπραγούντων. Των φτωχών και των πλουσίων. Των δημοσίων υπαλλήλων με τους σίγουρους μισθούς, και των ανέργων ή των ιδιωτικών υπαλλήλων, με την αβέβαιη εργασία και τους πολύ χαμηλούς μισθούς.
Θα έπρεπε, κατά τη γνώμη μου, η Κυβέρνηση να προχωρήσει σε νομοθεσία για τις πολλαπλές συντάξεις, αλλά και να θέσει πλαφόν στον ανώτατο μισθό των υψηλόμισθων δημοσίων υπαλλήλων, καθώς και στη σπάταλη μεγάλων ποσών για τη φύλαξη πολιτικών, ειδικά όταν εξ αυτών ευθύνονται για τα σημερινά οικονομικά αδιέξοδα.

Με όλα αυτά να συμβαίνουν, σε συγκερασμό με την ατιμωρησία των ενόχων που οδήγησαν τον τόπο στη χρεοκοπία, σταδιακά η κατάσταση γίνεται εκρηκτική και ο λαός έχει αρχίσει να αναζητά άλλες διεξόδους. Εάν οι απλοί πολίτες θεωρήσουν ότι οι αρμόδιοι αδυνατούν να εξεύρουν λύσεις, τότε ενδέχεται να διεκδικήσουν δυναμικά οι ίδιοι όσα θεωρούν ότι πρέπει να πάρουν, με τρόπο που να επιφέρει κοινωνική σύγκρουση και αναταραχή. Ειδικά τώρα, που οι τράπεζες δειλά και αργά έχουν αρχίσει τις εκποιήσεις, ίσως πολλοί δανειολήπτες αναζητήσουν βίαιες διεξόδους. Προσοχή, λοιπόν.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ