Δεν εκπλάγηκα και πολύ διαβάζοντας το Σάββατο, 24.10.2015, το άρθρο του φίλου δημοσιογράφου Γιώργου Καστάνη με τίτλο «Δεν σώζει το μπότοξ». Εκείνο που μου έκανε αίσθηση είναι το μέγεθος του προβλήματος. Στο άρθρο του ο συγγραφέας του αναφέρει ότι από τις 8.938 νέους ψηφοφόρους, οι οποίοι τον Ιανουάριο 2015 συμπλήρωσαν το 18ο έτος της ηλικίας τους, μέχρι σήμερα, μόνο οι 66 ενδιαφέρθηκαν να εγγραφούν στους εκλογικούς καταλόγους. Αν η αριθμητική μου είναι σωστή, τότε μόνο το 0,74% από τους νέους ψηφοφόρους επέδειξαν ενδιαφέρον για τις επικείμενες βουλευτικές εκλογές. Ποιος, άραγε, να φταίει γι' αυτήν την αδιαφορία των νέων και όχι μόνο; Αν σε κάποιες από τις πρόσφατες εκλογές η αποχή είχε φτάσει στο 46%, είμαι βέβαιος ότι, στις επερχόμενες εκλογές, το ποσοστό αυτό θα μεγαλώσει ακόμα περισσότερο.

Τόση είναι η νοημοσύνη των πολιτικών, που διερωτώνται για τους λόγους, ή μήπως είναι δέσμιοι των δικών τους διαχρονικών τρομερών λαθών και παραλείψεων; Τόση είναι η υποτίμηση από μέρους τους, της νοημοσύνης των κατοίκων της Δημοκρατίας της μπανανίας; Αν και ο λαός τούς έστειλε ξεκάθαρα μηνύματα στο παρελθόν, αυτοί κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου.

Η άποψή μου είναι ότι το σύστημα νοσεί σε όλες τις βαθμίδες της πολιτικής ζωής του τόπου. Ένας από τους βασικούς λόγους είναι ότι σε όλα τα κόμματα, οι κομματάρχες και οι γύρω τους, νιώθοντας (πιστεύω ότι, σε κάποιο βαθμό, έχουν το γνώθι σ’ αυτόν) τις τρομερές τους ελλείψεις και αδυναμίες, φρόντισαν εδώ και χρόνια είτε να απομακρύνουν είτε, σε τελευταία ανάλυση, να διώξουν από τα κόμματα τα πλέον ικανά και τίμια στελέχη τους. Έτσι η κατάσταση μέσα στα κόμματα παρουσιάζει την άθλια κατάσταση που ζουν οι πολίτες, αρχής γενομένης με την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Μεγάλο μερίδιο ευθύνης φέρουν και τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ, τα οποία βρίσκονται σε πλήρη συμφωνία, πορεία πλεύσης, αλλά και εξάρτηση από το όλο κομματικό σύστημα. Τόσο οι καναλάρχες όσο και η πλειοψηφία (υπάρχουν οι εξαιρέσεις) των δημοσιογράφων των διαφόρων καναλιών βρίσκονται σε μιαν αρμονική συνεργασία με το όλο κομματικό σύστημα. Εσκεμμένα δεν έκανα ιδιαίτερη αναφορά σε κόμμα ή τηλεοπτικούς σταθμούς, επειδή η τιμιότητα και ακεραιότητα είναι «φρούτο» σπάνιο, τόσο στους μεν, όσο και στους δε.

Αν και ο ίδιος είμαι βαθιά πολιτικοποιημένο άτομο και πιστεύω ότι οι πολίτες πρέπει να έχουν άποψη και να την εκφράζουν μέσα από την ψήφο τους, σε αυτήν την περίπτωση και μέσα στις δοσμένες συνθήκες της πολιτικής εξαθλίωσης, προσωπικά, εδώ και χρόνια αρνούμαι να είμαι συνένοχος στο έγκλημα που γίνεται από τους πολιτικούς και τους γύρω τους. Την άποψή μου συνήθισα να την εκφράζω μέσα από τις εκατοντάδες εκδηλώσεις που οργάνωσα μέχρι σήμερα, μέσα από τα βιβλία μου, αλλά και τα άρθρα μου. Πιστεύω ότι η άρνησή μου να ψηφίσω είναι ο μοναδικός τρόπος έκφρασης της αντίδρασής μου σε όσα συμβαίνουν γύρω μου. Πολλοί μου λένε ότι, είτε ψηφίσω είτε όχι, κάποιοι θα εκλεγούν. Σε αυτήν την άποψη οι απαντήσεις μου είναι δυο. Άλλο είναι το να εκλέγονται κάποιοι από το 90-95% του εκλογικού σώματος και άλλο από το 10-20%. Η δεύτερή μου απάντηση είναι ότι δεν θέλω να χάσω έστω και 10 λεπτά από τον χρόνο μου για να «εξυπηρετήσω» τα συστήματα και τα κυκλώματα διαφθοράς (κοινώς κόμματα).

ΠΑΝΙΚΟΣ ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ
Συγγραφέας-ερευνητής