Πέρασαν τρία, τέσσερα χρόνια περίπου, από τότε που αυτός ο λαός σιγά-σιγά οδηγήθηκε από μια περίζηλη διαβίωση που είχε, στη φτώχια και στην εξαθλίωση. Όλοι είχαμε τις δουλειές μας, τα εισοδήματά μας, άλλοι λιγότερο κι άλλοι περισσότερο, περνούσαμε ικανοποιητικά, χωρίς ν' ακούμε για κάποιους ότι πεινούν ή ότι οδηγούνται στις φυλακές για χρέη ή ότι κάποιος συμπολίτης μας άρρωστος δεν έχει χρήματα να πάει στον γιατρό. Πώς καταντήσαμε σήμερα να έχουμε χιλιάδες ανέργους, νέους ιδίως, που πήγαν στα ξένα για δουλειά, και ο μισός περίπου πληθυσμός είναι στα όρια ή μέσα βαθιά στη φτώχια; Τι είναι αυτό το κατάντημα να στερήσουν την αξιοπρέπεια από έναν περήφανο λαό και να περιφέρεται από το ένα γραφείο στο άλλο για βοήθεια, από το ένα δικαστήριο στο άλλο, από τη μια φυλακή στην άλλη, για οφειλόμενα κυρίως στη Κυβέρνηση, κι από το ένα κοινωνικό παντοπωλείο στο άλλο.

Αναλογίστηκαν οι κυβερνώντες την ψυχολογική ζημιά που παθαίνει όλος αυτός ο ταλαιπωρημένος κόσμος, που θα την φέρει σ’ όλη του τη ζωή, έχοντας τις ανάλογες επιπτώσεις και συνέπειες σαν άτομα, σαν κοινωνία και σαν γενική οικονομία; Μ’ αυτήν την εικόνα που παρουσιάζει η κοινωνία μας σήμερα, όπου στοιχεία αποδόμησης και διάλυσης οικογενειών εμφανίζονται πολύ τακτικά και σε μεγάλους αριθμούς, θα πρέπει να μας προβληματίσει όλους και κυρίως τους κυβερνώντες που ανάλαβαν να προστατέψουν αυτήν τη κοινωνία.

Μέχρι σήμερα, δυστυχώς, δεν έχουμε αντιληφθεί οποιαδήποτε κίνηση και προσπάθεια από μέρους του κρατικού τομέα και της Κυβέρνησης και ακόμη από τα πολιτικά κόμματα, για να ξαναρχίσει ο αναπτυξιακός και παραγωγικός τομέας, όπως ήταν παλιά, ή ακόμη πάνω σε νέα βάση. Για φυσικό αέριο ακούμε για κάποια χρόνια και φυσικό αέριο δεν βλέπουμε και ούτε θα δούμε, θυσιάζοντας τις προσπάθειες που ξεκίνησαν και σταμάτησαν στον βωμό των συνομιλιών με το κ. Ακιντζί.

Το φυσικό αέριο θα έπρεπε να είχε έλθει στην Κύπρο για την παραγωγή φθηνού ηλεκτρικού ρεύματος για ν’ αρχίσουν τα παλιά και νέα εργοστάσια να παράγουν φθηνότερα προϊόντα για εξαγωγές, αλλά κι από αυτό το ίδιο να παράγονται πετροχημικά προϊόντα. Πότε, επιτέλους, αυτό το κράτος θα μας οδηγήσει στην τροχιά της ανάπτυξης και της παραγωγής; Στην άλλη ζωή, πιστεύω, όπου θα μας στείλει να πάμε μιαν ώρα γρηγορότερα.

Τι κι αν μας κατατάσσουν οι διεθνείς οργανισμοί εκτιμήσεων στη μία ή στην άλλη κατηγορία, ενώ ο λαός είναι άνεργος και πεινά;