Η Κίνα πάντα με εντυπωσιάζει. Η ιστορία της των πολλών χιλιετηρίδων, ο πολιτισμός της, η έκταση της χώρας και ο πληθυσμός της, που την καθιστά την πολυπληθέστερη χώρα του κόσμου. Το 1968, κάνοντας έναν απολογισμό της διεθνούς κατάστασης της εποχής στον εγχώριο Τύπο, διερωτόμουν αν «μπαίνουμε στον κινέζικο αιώνα» (Βλ. Χρίστος Α. Θεοδούλου, Θέσεις. Από τη Διεθνή και Κυπριακή Πολιτική ζωή (1957-1970), Λευκωσία, Εκδόσεις «Χέλκα», 1971, σελ. 18). Νομίζω ότι μετά από 47 χρόνια ίσως να είμαστε έτοιμοι να προχωρήσουμε προς αυτήν την κατεύθυνση.

Η τελευταία φορά που επισκέφθηκα την Κίνα ήταν το 1992, με την ευκαιρία της Γενικής Συνέλευσης του Διεθνούς Συνδέσμου για την Προστασία της Πνευματικής Ιδιοκτησίας (AIPPI). Η Κίνα μπήκε, όμως, κατά κάποιον τρόπο στη ζωή μου την 11η Νοεμβρίου, 1971: ήταν η μέρα που η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας έγινε δεκτή στον Ο.Η.Ε., αλλά επίσης και η μέρα που άρχισα δουλειά στον Οργανισμό ως Διεθνής δημόσιος υπάλληλος στο Τμήμα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στη Νέα Υόρκη. Για να έλθουμε πίσω στην τελευταία επίσκεψή μου στην Κίνα το 1992, το πιο μοντέρνο πολυτελές ξενοδοχείο τότε στο Πεκίνο ήταν το World Trade Center, στο οποίο έμεινε και ο Boutros - Boutros Ghali, Γενικός Γραμματέας τότε του Ο.Η.Ε.

Σήμερα υπάρχουν στο Πεκίνο όλες οι διεθνείς αλυσίδες των πολυτελών ξενοδοχείων και το μόνο που παραμένει με την ίδια αίγλη είναι το παραδοσιακό Beijing Hotel κοντά στην Πλατεία Tienanmen. Σ’ εκείνη την εποχή τα ιδιωτικά αυτοκίνητα ήταν ελάχιστα. Κάθε απόγευμα εκατοντάδες ποδηλατιστές περνούσαν από τους κεντρικούς δρόμους, επιστρέφοντας από τη δουλειά τους. Η σημερινή Κίνα πάλλει από ζωή. Τα προϊόντα της βρίσκονται σ’ όλα τα μέρη του κόσμου. Κατά στατιστικές, 44 χώρες έχουν την Κίνα σαν την κύρια πηγή για τις εξαγωγές τους.

Έχει γίνει η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου και σύντομα υπολογίζεται ότι θα υποσκελίσει τις Η.Π.Α. Εκείνο, όμως, που κάνει επίσης μεγάλη εντύπωση είναι η καταπληκτική ανάπτυξη της Σαγκάης. Η «νέα» Σαγκάη, όπως αποκαλείται, έχει κατορθώσει να ξεπεράσει όλες τις παρόμοιες πόλεις. Οι ουρανοξύστες του Μανχάταν και αυτοί της Defence ωχριούν μπροστά σ’ αυτούς της Σαγκάης. Η σημερινή Σαγκάη είναι μια πόλη 13 τουλάχιστον εκατομμυρίων κατοίκων που έχει έναν τεράστιο τραπεζικό κλάδο, και επιπλέον στηρίζεται σε άλλες υπηρεσίες, στο λιμάνι της, στη ναυτιλία, και στον τομέα του χάλυβος.

Δεν είναι, λοιπόν, τυχαίο που το Ηνωμένο Βασίλειο (Η.Β.) κάνει το παν για να προσεταιρισθεί την Κίνα. Από τις 19 μέχρι τις 23 Οκτωβρίου 2015, ο Πρόεδρος της Κίνας Xi Jinping βρίσκεται σε επίσημη επίσκεψη στο Η.Β. Όλα τα ΜΜΕ στον κόσμο έχουν για κύριο θέμα αυτήν την επίσκεψη και τα αποτελέσματά της. Η κυβέρνηση του David Cameron επιστράτευσε όλους και όλα για την επιτυχία αυτής της επίσκεψης. Από τη Βασίλισσα και τη βασιλική οικογένεια μέχρι τον Tony Blair. Συμφωνίες έχουν γίνει μεταξύ των δύο χωρών.

Η Κίνα θα κάνει επενδύσεις δισεκατομμυρίων δολαρίων στη Βρετανία, μεταξύ άλλων σε έργα πυρηνικής ενέργειας, σε μεγάλης ταχύτητας τρένα, σε έργα στα Βόρεια της Αγγλίας. Το Η.Β. φιλοδοξεί να γίνει ο κυριότερος εμπορικός εταίρος της Κίνας στην Ευρώπη, αν όχι στον κόσμο. Η επίσκεψη του κ. Xi Jinping φαίνεται ότι στέφθηκε από πλήρη επιτυχία. Ο Πρόεδρός μας μαζί με ισχυρή αντιπροσωπία επισκέφθηκε πρόσφατα την Κίνα. Πρέπει να συνεχίσουμε τις προσπάθειές μας για περισσότερες επαφές με την αχανή αυτή, πανίσχυρη, αλλά και φίλη χώρα.

Ας μην ξεχνάμε τη βοήθεια που μας έχει δώσει η χώρα αυτή για το κυπριακό ζήτημα, συμπεριλαμβανομένων και των παρεμβάσεών της στο Συμβούλιο Ασφαλείας, όπου, ως γνωστόν, είναι Μόνιμο Μέλος. Είναι καιρός να σταματήσουμε να τοποθετούμε τα περισσότερα αβγά μας στο ίδιο καλάθι. Να γίνουμε ο σύνδεσμος της Κίνας με την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.). Και να καλέσουμε τους Κινέζους φίλους μας για επενδύσεις στη μικρή, αλλά φίλη προς την Κίνα, χώρα μας.

ΔΡ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ
[email protected]
Δικηγόρος, Διδάκτωρ Πολιτικών Επιστημών και Διεθνών Σχέσεων