Η αστραπιαία και μυστική συνάντηση Μπασάρ Αλ Άσαντ με τον Πρόεδρο Πούτιν στη Μόσχα, μεσούντος του πολέμου στην γείτονα χώρα, αποτέλεσε μιαν άλλη θεαματική κίνηση της ρωσικής διπλωματικής μηχανής, αλλά και των μυστικών της υπηρεσιών, καθότι τα πάντα έγιναν σε πλήρη μυστικότητα και η συνάντηση ανακοινώθηκε όταν πλέον είχε επιστρέψει στη Δαμασκό, από τη Μόσχα, το αεροπλάνο με τον Σύρο Πρόεδρο.

Οι κινήσεις που έγιναν με τη νόμιμη εμπλοκή των ρωσικών αεροδιαστημικών δυνάμεων στην κρίση της Συρίας (30 Σεπτεμβρίου), το κτύπημα που ακολούθησε στις 7 Οκτωβρίου με τους πυραύλους από την Κασπία και η πρόσφατη συνάντηση, υποδηλούν από τη μια την αποφασιστικότητα της Μόσχας να πετύχει αυτό που δεν πέτυχε για χρόνια η Δυτική Συμμαχία υπό τις ΗΠΑ, να νικήσει το Ισλαμικό Κράτος, αλλά και τη βούληση της Μόσχας για μια πολιτική διευθέτηση στη Συρία.

Διά δηλώσεων διπλωματών της η Μόσχα, φανερά ή κρυφά, διεξάγει συναντήσεις με διάφορες οργανώσεις και κινήσεις που δεν υποστηρίζουν τον Άσαντ μεν, όμως ούτε και επιθυμούν η χώρα τους να έχει την τύχη του Ιράκ ή της Λιβύης ή του Αφγανιστάν. Πρόκειται για την πολλάκις διακηρυγμένη θέση του Προέδρου Πούτιν για μια πολιτική διευθέτηση των προβλημάτων, όμως ταυτόχρονα δηλώνει με σαφήνεια και αυστηρότητα προς πάσαν κατεύθυνση ότι η Ρωσία είναι στη Μέση Ανατολή και τέρμα τα παιχνίδια μαζί της και με τους συμμάχους της.

Η έρπουσα τακτική των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ όχι μόνο δεν μπορεί, πλέον, να αποδώσει, όπως έγινε σε άλλες περιπτώσεις, με αποδόμηση ηγετών και καταστρατήγηση νομίμων διεθνών κανόνων και αρχών, που τελικά οδήγησαν σε αποσύνθεση και διάλυση κρατών, μα ούτε και είναι πλέον αποδεκτή από τη Ρωσία και άλλες χώρες αυτή η τακτική. Είναι ίσως η ώρα και οι ΗΠΑ να αναθεωρήσουν την τακτική τους, γιατί με τα λάθη τους σε όλο τον κόσμο δίνουν μια λανθασμένη εικόνα για τον θετικό τους εαυτό και σιγά-σιγά οδηγούνται στην απομόνωση.

Όταν ο γείτονας Καναδάς έρχεται και δηλώνει ότι θα αποσύρει τα πολεμικά του αεροπλάνα από τη Συρία, γιατί να πεισθούν άλλοι περί του αντιθέτου; Δεν συνιστά αυτό άλλο ένα καμπανάκι για μια λανθασμένη πορεία; Αν δεν πείθεται ο γείτονας των ΗΠΑ, όπως ο Καναδάς, γιατί να πεισθεί κάποιος άλλος;

Η λανθασμένη πλεύση των ΗΠΑ για 55 χρόνια στην περίπτωση της Κούβας, μαζί με άλλα λάθη στη Λατινική Αμερική, οδήγησαν στο να βρεθεί εκτός ελέγχου των ΗΠΑ σχεδόν μια ολόκληρη ήπειρος και, σύμφωνα με τον επιφανή Αμερικανό διανοούμενο Νόαμ Τσόμσκι, «η Λατινική Αμερική σήμερα είναι η μόνη ήπειρος που δεν ελέγχεται από τους Αμερικανούς… δεν ήταν η Κούβα που βρισκόταν σε απομόνωση, ανέφερε, αλλά οι ΗΠΑ…» (Euronews 17 /4/2015). Οι ΗΠΑ, τόνισε ακόμα χωρίς να φοβάται ο 86χρονος Τσόμσκι, «είναι ο πιο μεγάλος τρομοκράτης του κόσμου».

Στον κόσμο υπάρχουν πολλές λογικές φωνές και φίλες προς τις ΗΠΑ, και είναι καιρός να αναθεωρήσουν «δόγματα» και απόψεις τύπου ΜακΚέιν και Μπρεζίνσκι. Ο φόβος ότι ο συντονισμός της δράσης των ΗΠΑ με τη Ρωσία στην αντιμετώπιση του Ισλαμικού Κράτους θα τους φέρει αντιμέτωπους με τη «νομιμότητα» των πράξεών τους, αυτό δεν είναι κακό. Μόνο με σεβασμό προς τη νομιμότητα θα ανακτήσουν οι ΗΠΑ το τρωθέν στρατηγικό κύρος, και θα πείσουν τους πάντες ότι πραγματικά απολακτίζουν το Ισλαμικό Κράτος και εργάζονται για ταχεία εξομάλυνση στην περιοχή, και επούλωση των τόσων πολλών ανοικτών πληγών.

ΠΕΤΡΟΣ Μ. ΠΕΤΡΟΥ