Η αλήθεια είναι πως η εξάλειψη της φτώχιας δεν μπορεί να επιτευχθεί ούτε με την επιβολή λιτότητας ούτε με τις πολιτικές φιλανθρωπίας

Η 17η Οκτωβρίου καθιερώθηκε ως η ημέρα της εξάλειψης της φτώχιας από τον πλανήτη. Ωστόσο, τα στατιστικά στοιχεία συγκλονίζουν. Εκατομμύρια παιδιά πεθαίνουν είτε από τη δίψα γιατί δεν έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό, είτε από την πείνα. Από την άλλη, μια χούφτα ανθρώπων, 67 για την ακρίβεια, είναι πλουσιότεροι από ολόκληρο τον πληθυσμό του μισού πλανήτη. Θα επικεντρωθούμε όμως στα στοιχεία που αφορούν την πατρίδα μας.

Η δημοσιοποίηση των στοιχείων από την Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία για τους ανθρώπους που ζουν κάτω από το όριο φτώχιας στον τόπο μας προκαλούν τρόμο. Σχεδόν το ένα τρίτο του πληθυσμού ζουν σε συνθήκες φτώχιας και κοινωνικού αποκλεισμού. Λυπούμαστε, γιατί η Κυβέρνηση δεν βλέπει τους ανθρώπους που βρίσκονται πίσω από τους αριθμούς, παρά μόνον πανηγυρίζει για νέα έξοδο στις διεθνείς αγορές.

Τα πραγματικά στοιχεία μιλούν από μόνα τους:
•230 χιλιάδες, σχεδόν το ένα τρίτο των συμπολιτών μας, ζουν σε συνθήκες φτώχιας και κοινωνικού αποκλεισμού
• 70 χιλιάδες είναι άνεργοι
• 30 χιλιάδες έχουν μεταναστεύσει τα τελευταία δύο χρόνια στο εξωτερικό
• Το σύστημα υγείας είναι υπό κατάρρευση
• Οι εκποιήσεις και το ξεσπίτωμα του κόσμου είναι προ των πυλών
• Οι κοινωνικές παροχές, που είναι στατιστικά οι χαμηλότερες στην Ευρώπη, έχουν κουτσουρευτεί επικίνδυνα.

Η αλήθεια είναι πως η εξάλειψη της φτώχιας δεν μπορεί να επιτευχθεί ούτε με την επιβολή λιτότητας ούτε με τις πολιτικές φιλανθρωπίας. Είναι απαράδεκτο, ο κόσμος να περιμένει να φάει από τα κοινωνικά παντοπωλεία και τις αγαθοεργίες. Τα ημίμετρα και οι τσιγγουνιές δεν σώζουν την κατάσταση.

Ο αριθμός των νέων μας που παραμένουν στο εξωτερικό για να εργαστούν, μετά το πέρας των σπουδών τους, γνωρίζοντας ότι στην Κύπρο δεν πρόκειται να βρουν δουλειά, παραμένει άγνωστος. Σημειώνεται, ακόμη, πως βάσει των στοιχείων της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας, η Κύπρος έχει τη μεγαλύτερη μείωση πληθυσμού απ’ όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Από τα πιο πάνω στοιχεία, ο καθένας αντιλαμβάνεται ότι ούτε οι αριθμοί ούτε οι άνθρωποι ευημερούν.

Όσο για τον κρατικό προϋπολογισμό του 2016, δεν αναιρεί τη φιλοσοφία των δύο προηγούμενων ετών. Το κοινωνικό κράτος διατηρείται συρρικνωμένο, ενώ οι αναπτυξιακές δαπάνες αυξάνονται μόλις 5%, μετά από δύο χρόνια μείωσης της τάξης του 30%. Τι να πούμε βέβαια και για άλλα συγκλονιστικά στοιχεία, τα οποία κάνουν με την παρουσία τους ακόμα πιο ζοφερή την κατάσταση; Από την αρχή του χρόνου έχουν οδηγηθεί στη φυλακή 289 άτομα για πρόστιμα και μικροοφειλές? εντούτοις, κανείς που χρωστά εκατομμύρια δεν οδηγήθηκε στη φυλακή. Είναι όντως τυφλή η δικαιοσύνη, ή μήπως εθελοτυφλεί; Άραγε η δικαιοσύνη λειτουργεί όπως τον ιστό της αράχνης, που συλλαμβάνει μόνο τα μικρά έντομα, αφού τα μεγάλα τον τρυπούν και διαφεύγουν;

Οι κατάσταση είναι τραγική και πρέπει όλοι να προβληματιστούμε και, προπάντων, η πολιτεία. Ο εφιάλτης της μακροχρόνιας ανεργίας αιωρείται πάνω από τα κεφάλια χιλιάδων ανθρώπων που έχασαν κάθε προσδοκία για εξεύρεση εργασίας. Ο αριθμός των ανέργων έχει φτάσει τις 70.000 και από αυτούς το 15% είναι νέοι επιστήμονες. Σ’ αυτόν τον αριθμό δεν περιλαμβάνονται ούτε οι χιλιάδες που ξενιτεύτηκαν ούτε αυτοί που παραμένουν άνεργοι πέραν των έξι μηνών κι επομένως δεν υπογράφουν πλέον στο Γραφείο Εργασίας.

Η Κυβέρνηση, παρά να επιβάλλει τη φτώχια και την ανεργία, οφείλει να στραφεί προς την ανάπτυξη, να στηρίξει τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, να δώσει όραμα και ελπίδα στον λαό μας.

ΝΕΟΦΥΤΟΣ ΠΑΠΑΛΑΖΑΡΟΥ