«Επανεκκίνηση» Οικονομίας και Εθνικών Αντιστάσεων ή απλή Προεκλογική Μετάλλαξη;

Ακούμε εσχάτως να πληθαίνουν και να διογκώνονται οι πομπώδεις εξαγγελίες εκ μέρους του κυβερνητικού στρατοπέδου, αναφορικά με την ούτω καλουμένη «επανεκκίνηση» της οικονομίας και το λεγόμενο «οικονομικό θαύμα», το οποίο συντελείται αποκλειστικά κάτω από τον παραμορφωτικό φακό του Υπουργού Οικονομικών και της κουστωδίας του, στην καταρρακωμένη και αποκομμένη από κάθε μορφή πραγματικής ανάπτυξης κυπριακή οικονομία.

Οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι (κυβερνητικοί και μη) κύκλοι, οι οποίοι μέχρι πρότινος καλούσαν τον κυπριακό λαό σε ασύστολη λιτότητα και θυσίες, διαμηνύουν τώρα ότι οι θυσίες αυτές, σε συνάρτηση με τις «θαυματουργές» πολιτικές τους, έφεραν δήθεν το ποθητό αποτέλεσμα. Η Κυβέρνηση πρέπει να αποφασίσει επιτέλους αν όντως χρήζουμε οικονομικής στήριξης από μνημονιακούς μηχανισμούς με υποβολή άκρατης λιτότητας, ή αν διαθέτουμε πλεονάσματα προς τέρψη της μικροπολιτικής κατανάλωσης και των παλαιοκομματικών σκοπιμοτήτων.

Αν όντως υπάρχει δυνατότητα για παροχές ή αυξήσεις, αυτές θα έπρεπε να δοθούν κατά προτεραιότητα σε όσους επηρεάστηκαν λιγότερο από την κρίση και που απολαμβάνουν μόνιμη απασχόληση; Είναι σωστό να καταβάλλονται αυξήσεις σε μια μικρή ομάδα προνομιούχων, ή μήπως να παρέχεται στήριξη ή έστω μια μικρή απάμβλυνση, σε όλους όσοι βρίσκονται μακροχρόνια στην ανεργία και στους χαμηλοσυνταξιούχους, οι οποίοι παρουσιάζουν δυσκολίες ως προς την εξασφάλιση της στοιχειώδους έστω επιβίωσης;

Όπως προκύπτει, οι αυξήσεις στους προνομιούχους υψηλόμισθους του Δημοσίου αποτελούν συναλλαγή μεταξύ του ΥΠΟΙΚ και της ΠΑΣΥΔΥ, με στόχο να συναινέσει η ΠΑΣΥΔΥ στα αυτονόητα, δηλαδή στη μεταρρύθμιση του δημόσιου τομέα, την οποία μεταρρύθμιση απλώς ακούμε να εξαγγέλλεται στομφωδώς, πλην όμως να μην προχωρεί στη σφαίρα της υλοποίησης.

Είναι προφανές ότι κατά το προσεχές διάστημα έπονται βουλευτικές εκλογές. Συνεπώς, η Κυβέρνηση επανέρχεται σε πρακτικές παλαιοκομματικής κοπής και αλόγιστων παροχών, με στόχο την ψηφοθηρία και εντέλει το κομματικό όφελος. «... Το επίχρισμα. Η άγια σκουριά που μας γεννά, μας τρέφει, τρέφεται από μας, και μας σκοτώνει…» (Ν. Καββαδίας).

Με άλλα λόγια, η κομματική επιβίωση μπαίνει ακόμη πιο έντονα στο προσκήνιο, παραμερίζοντας την ανάγκη η Κυβέρνηση να εργάζεται προς όφελος του κοινού καλού και προς την προάσπιση της δημοκρατίας, της δικαιοσύνης και της κοινωνικής συνοχής. Δυστυχώς όμως η κυβερνητική αυτή «επανεκκίνηση», ή μετάλλαξη αν θέλετε, δεν περιορίζεται μόνο στις παροχές και στις βαρύγδουπες εξαγγελίες περί οικονομικής δήθεν ανάκαμψης, άλλα προεκτείνεται και στους χειρισμούς του Κυπριακού, όπου αίφνης η κυβερνώσα ομήγυρη φαίνεται να έχει διαπιστώσει την τουρκική αδιαλλαξία, την όποια μέχρι πρότινος συγκάλυπτε το «πανηγυρικό» κλίμα και το momentum για λύση.

Ας ελπίσουμε ότι η οποιαδήποτε αλλαγή στάσης εκ μέρους της Κυβέρνησης, είτε αυτή αφορά την οικονομική της προσέγγιση, είτε τη θεώρησή της ως προς το εθνικό μας ζήτημα, θα είναι μακράς πνοής, με στρατηγικό ορίζοντα και κατεύθυνση το συμφέρον του κυπριακού λαού και δεν θα έχει κατάληξη την επόμενη ή έστω τη μεθεπόμενη εκλογική αναμέτρηση…

ΧΑΡΗΣ Φ. ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ
Mέλος της Πολιτικής Συγκλήτου της Συμμαχίας Πολιτών,
Εκπρόσωπος Τύπου Συμμαχίας Πολιτών Πάφου