Εδώ θα διατυπωθούν με λίγα λόγια μερικά ερωτήματα:
1. Αμφιβάλλει κανένας ότι υπό τας προϋποθέσεις και υπό τας περιστάσεις που ιδρύθηκε η Κυπριακή Δημοκρατία, η Κύπρος ως μικρή χώρα ήταν η πρώτη που έπρεπε να συμπολιτευτεί και να έχει στενές συμμαχίες με ισχυρά κράτη και προπαντός με τους Δυτικούς όπου ανήκε, όπως έκαμαν οι πλείστοι λαοί της Ευρώπης;

2. Αμφιβάλλει κανένας ότι οι λόγοι, η αιτία που οι Αμερικανοί και το ΝΑΤΟ μάς μαυροπινάκισαν, μας εχθρεύθηκαν είναι διότι απέσχομεν, παραφωνήσαμεν, δεν συμμαχήσαμε, δεν συμπορευθήκαμε και εμείς μαζί τους όπως έκαναν οι πλείστοι λαοί της Ευρώπης;

3. Αμφιβάλλει κανένας ότι αν συμμαχούσαμε με τους Δυτικούς και αν εντασσόμασταν στη συμμαχία του ΝΑΤΟ, είναι ψέμα ότι θα ήμασταν ως κράτος πιο ασφαλείς, πιο ενισχυμένοι και θα αποτρέπονταν όλα τα δεινά και πάθη όλων των Ελληνοκυπρίων όπως έκαναν οι πλείστοι λαοί της Ευρώπης;

4. Είναι ψέμα, δεν είναι πικρή αλήθεια ότι την Τουρκία στην Κύπρο την έφερε ο Κίσινγκερ και το ΝΑΤΟ, διότι δεν δώσαμε βάση στους Αμερικανούς και δεν συμβαδίσαμε και δεν συμπορευθήκαμε και εμείς μαζί τους όπως έκαναν οι πλείστοι λαοί της Ευρώπης;

5. Είναι ψέμα ότι καμιά από όσες χώρες εντάχθηκαν σε αυτές τις συμμαχίες δεν υπέστη απειλή, απώλεια ή ζημιά αλλά ούτε και καμία χώρα το μετάνιωσε γιατί συμμετέσχε; Μάλιστα, η Γαλλία επανήλθε μετά από 25 χρόνια σε αυτές τις καταστροφικές και αχρείαστες, κατά την ελληνοκυπριακή λογική, συμμαχίες;

Και εδώ είναι τα μοιραία ερωτήματα για τα οποία η κοινή γνώμη ζητά απάντηση. Γιατί δεν πολιτευτήκαμε και εμείς όπως πολιτεύτηκαν οι πλείστοι λαοί της Ευρώπης, αλλά και ποιος δημιούργησε, ποιος εκκόλαψε αυτό το ανώφελο σκηνικό που, από την ίδρυσή τους, από τη γέννησή τους αυτές οι συμμαχίες ήταν για τους Ελληνοκυπρίους δαιμονικές, ανεπιθύμητες και αχρείαστες; Ενώ για τους πλείστους λαούς της Ευρώπης ήταν και είναι ακόμη επιθυμητές, αναγκαίες και σωτήριες.

Να πιστέψουμε, να πιστοποιήσουμε ότι όλοι αυτοί οι λαοί της Ευρώπης είναι λανθασμένοι, ανήξεροι, βλάκες, άμυαλοι, πολιτικά τυφλοί και συμμετέχουν σε αυτές τις συμμαχίες και εμείς οι Ελληνοκύπριοι είμεθα οι πολιτικά μπλεπάμενοι, οι πολιτικά σωστοί, οι αλάνθαστοι και έξυπνοι; Και εδώ πλέον μένει στον κοινό νουν να βγάλει τα συμπεράσματα, αν οι Αμερικανοί και το ΝΑΤΟ μάς τιμώρησαν διότι δεν τους γούσταρε, δεν τους άρεσε το όνομα ή η λέξη Ελληνοκύπριοι ή αν είναι για την έξυπνη, ωφέλιμη, κερδοφόρα πολιτική μας!

Η πικρή αλήθεια είναι ότι επολιτευόμαστε και πολιτευόμαστε ακόμα (είμεθα αθεράπευτοι) παράφωνα, άσοφα και ανώφελα, γι’ αυτό ο Ελληνισμός της Κύπρου είχε και έχει αυτά τα δεινά και πάθη, και θα τα έχει ώσπου ακολουθεί αυτή τη μοιραία πολιτική. Είμεθα η πιο εγκληματική, πάσχουσα γενεά από της υπάρξεως του Ελληνισμού σε αυτό τον τόπο, διότι λαός και ηγέτες δεν είμεθα αμέτοχοι, αμόλυντοι, αναίτιοι για τα δεινά και πάθη που έχουμε πάθει. Οι σοφές κυπριακές παροιμίες μάς το βεβαιώνουν, «Που τον νουν του ο άλλος κάμνει την τύχη του κακορίζιτζιη», «τζι ό,τι παθαίνει ο άνθρωπος εν που την κκελλέν του».

ΠΕΤΡΟΣ ΕΥΘΥΒΟΥΛΟΥ
Λαογράφος