Τα περιστατικά που είδαν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες μέρες στα κρατικά νοσηλευτήρια με την αντιεπαγγελματική συμπεριφορά συγκεκριμένων γιατρών, που είτε αρνήθηκαν να εξετάσουν ασθενείς είτε δεν ανταποκρίθηκαν στα όσα το λειτούργημα τούς επιβάλλει, δεν πρέπει να ξενίζουν αλλά ούτε και να αποπροσανατολίζουν. Το σύστημα υγείας πνέει τα λοίσθια. Αυτό βέβαια με κανένα τρόπο δεν σημαίνει μηδενισμό της τεράστιας προσφοράς της συντριπτικής πλειοψηφίας των λειτουργών υγείας, που με νύχια και δόντια αγωνίζονται στις εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες που δημιουργεί ο μεγάλος αριθμός ασθενών.

Το καμπανάκι όμως έχει κτυπήσει προ πολλού. Οι ούτω καλούμενες κόκκινες γραμμές στον χώρο της υγείας προσπεράστηκαν εδώ και χρόνια. Και όμως αυτή η Πολιτεία μέχρι σήμερα δεν είχε ούτε το πολιτικό θάρρος ούτε την κοινωνική ευαισθησία να τολμήσει να πατάξει τον ασύδοτο συνδικαλισμό, να χαλιναγωγήσει τον λαϊκισμό και να συγκρουστεί με τα συμφέροντα.

Τώρα είναι η δική μας ώρα. Είναι η ώρα πρώτα και πάνω απ' όλα να βάλουμε στο επίκεντρο της πολιτικής μας τον ασθενή. Με γνώμονα αυτή την προσέγγιση οφείλουμε όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα ευθέως να ξεκαθαρίσουμε τις προθέσεις μας για τη μεγάλη εικόνα του χώρου της υγείας. Τα όποια μέτρα σήμερα δρομολογούνται είναι μεν τονωτικά και καλοδεχούμενα, δυστυχώς όμως είναι μέτρα έκτακτης ανάγκης για αντιμετώπιση του φόρτου.

Τα πράγματα είναι απλά και δεν πρέπει να τα κάνουμε περίπλοκα. Διαχρονικά το Υπουργείο Υγείας της Κυπριακής Δημοκρατίας, με την υφιστάμενη δομή, απέτυχε στη διοίκηση και διαχείριση των κρατικών Νοσοκομείων. Αυτή την αποτυχία πληρώνουμε σήμερα πολύ ακριβά. Επιβάλλεται εδώ και τώρα να προχωρήσουμε στην εφαρμογή απλών, αλλά αποτελεσματικών στρατηγικών παρεμβάσεων:

· Το Υπουργείο Υγείας της Κυπριακής Δημοκρατίας θα πρέπει να τερματίσει την παντοκρατορία του διατηρώντας απλώς και μόνο τον στρατηγικό σχεδιασμό και την εποπτεία της υγείας.

· Την ίδια ώρα θα πρέπει να θεσμοθετηθεί ένα νέο ευέλικτο διοικητικό όργανο, που δεν θα πρέπει να διέπεται από δημοσιοϋπαλληλικό χαρακτήρα και στο οποίο να ανατεθεί η διαχείριση όλων των νοσοκομείων. Αυτό το νέο διοικητικό σώμα, απαλλαγμένο από τα σημερινά βαρίδια, θα μπορεί να εφαρμόζει πολιτικές αλλά και να έχει εισπρακτικές δυνατότητες, στοιχείο απαραίτητο για την βιωσιμότητα των νοσοκομείων μας.

Την ίδια ώρα πρέπει να στραφούμε με προβληματισμό και στα προβλήματα των λειτουργών υγείας. Είτε αυτοί ανήκουν στο μόνιμο προσωπικό, είτε στο έκτακτο, είτε στο ωρομίσθιο, είτε ακόμα στο εναλλάξιμο, όλοι θα πρέπει να έχουν κίνητρο απασχόλησης και σωστής άσκησης των καθηκόντων τους. Πολύ περισσότερο όμως θα πρέπει να εποπτεύονται και ο εργοδότης τους να έχει το δικαίωμα της επιλογής των αρίστων, απομακρύνοντας εάν χρειάζεται και όσους αποδεικνύονται ανεπαρκείς.

Σαν Πολιτεία δεν έχουμε πλέον την πολυτέλεια να ανεχόμαστε συμπεριφορές, όπως αυτές των τελευταίων ημερών, ενώ και οι ίδιοι οι ασθενείς έχουν δικαίωμα στη καλύτερη ποιοτικά ιατροφαρμακευτική φροντίδα. Ο σεβασμός στα εργασιακά δικαιώματα των λειτουργών υγείας δεν μπορεί να είναι άκρατος. Υπάρχει σεβασμός στα κατοχυρωμένα δικαιώματα των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά εάν θέλουμε να προσδοκούμε σε καλύτερες μέρες, τότε ο κάθε νεοεισερχόμενος στη δημόσια υγεία θα πρέπει να εργοδοτείται στη βάση ενός νέου καθεστώτος, που θα δίνει στον εργοδότη τη δυνατότητα αντικειμενικής αξιολόγησης και δραστικής παρέμβασης εκεί και όπου χρειάζεται.

Μόνο έτσι θα αποκτήσουμε ανταγωνιστικά και ποιοτικά νοσηλευτήρια και μόνο τότε θα είμαστε σε θέση για το επόμενο μεγάλο βήμα, αυτό της εφαρμογής Εθνικού Συστήματος Υγείας. Ενός συστήματος που θα πρέπει αρχικά να οικοδομηθεί στη βάση ενός μονοασφαλιστικού συστήματος, αφήνοντας την προοπτική της μετεξέλιξής του σε πολυασφαλιστικό σε βάθος χρόνου και αφού αποκτηθούν οι απαραίτητες εμπειρίες.

Αυτή η Κυβέρνηση, που έσωσε τη χώρα από την οικονομική καταστροφή, που διόρθωσε τις στρεβλώσεις στο χρηματοοικονομικό σύστημα, που με τη συνέπεια και τις πολιτικές της οδηγεί τη χώρα εκτός μνημονίου μπορεί και οφείλει να ολοκληρώσει και... το κτίσιμο του γεφυριού της Άρτας.

ΝΙΚΟΣ ΝΟΥΡΗΣ
Βουλευτής Λευκωσίας του Δημοκρατικού Συναγερμού