Το κοινό ανακοινωθέν της συμφωνίας της 11ης Φεβρουαρίου μάς γέμισε ανησυχίες. Δεν υπήρχε καμιά αναφορά στην Κυπριακή Δημοκρατία. Η κυριαρχία του κράτους γνώρισε τον πρώτο διαμελισμό της ανάμεσα στους Ελληνοκυπρίους και τους Τουρκοκυπρίους. Και η μια ιθαγένεια έγινε διπλή, εξωτερική και εσωτερική. Η δομική αλλαγή του κράτους θύμιζε συνομοσπονδία δυο κυρίαρχων κρατών. Όσοι διάβαζαν πίσω από τις λέξεις, είδαν τον κίνδυνο. Όμως χαρακτηρίστηκαν ως απορριπτικοί, που δεν επιθυμούν λύση, αλλά βολεύονται με τη διχοτόμηση.

Όσοι μιλούσαν για εποικοδομητικές για την τουρκική πλευρά ασάφειες, κατηγορήθηκαν ότι αποδέχονται την ερμηνεία των Τούρκων. Για την κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη και για τα πρωτοπαλλήκαρα του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ, η βάση των συνομιλιών ήταν ξεκάθαρη. Το τόνισαν πολλές φορές, κραυγάζοντάς το, και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και εντονότερα ο αναπληρωτής κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Με την εκλογή Ακιντζί, τα πράγματα έγιναν θαυμάσια. Καλλιεργήθηκε το καλό κλίμα και δημιουργήθηκε το κοινό όραμα των «δυο ηγετών», που μέσα από δείπνα, συναυλίες και καφέδες θα άνοιγε τον δρόμο προς τη λύση και την επανένωση. Οι ομάδες της Κύπρου, στις οποίες μετεξελίχθηκε η πλατφόρμα του ΝΑΙ του 2004, άρχισαν τα πανηγύρια για την επερχόμενη λύση, που δεν θα μπορούσαμε να ματαιώσουμε εμείς οι απορριπτικοί.

Τις τελευταίες ημέρες... ξεκαθάρισε και η ξεκάθαρη βάση των συνομιλιών για τη «διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία με πολιτική ισότητα». Ο κ. Ακιντζί ξεκαθάρισε πώς εννοεί τη διζωνική ομοσπονδία. Η θέση του είναι ξεκάθαρα εντελώς διαφορετική και αντίθετη με τη θέση του κ. Αναστασιάδη. Είναι καιρός κάποιος από τους κυβερνητικούς εκπροσώπους να μας ανακοινώσει ξανά με στόμφο, ότι η βάση των συνομιλιών είναι ξεκάθαρη στο ανακοινωθέν της 11ης Φεβρουαρίου. Έτσι για να ξεκαθαρίσει και στο αρρωστημένο μυαλό των απορριπτικών.

Οι τελευταίες εξελίξεις δικαιώνουν εκείνους που απορρίπτουν τη διζωνική ομοσπονδία, ως λύση του Κυπριακού. Από την άλλη, όμως, μια ρεαλιστική αντίκριση του θέματος δείχνει ότι δεν μπορούμε «αβρόχοις ποσί» να αποκηρύξουμε τη διζωνική ομοσπονδία και να τραβήξουμε για το ενιαίο κράτος. Μπορούμε όμως να ακολουθήσουμε μια νέα προσέγγιση. Να διακηρύξουμε στα Η.Ε. και στην Ε.Ε. ότι απαιτούμε μια πρόταξη. Να ξεκαθαρίσει ο ορισμός της διζωνικής ομοσπονδίας και να ακολουθήσουν οι συνομιλίες για τροποποίηση του συντάγματος για μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας σε ομόσπονδο κράτος διζωνικής ομοσπονδίας.

Η αντίληψή μας είναι ότι μια ομοσπονδία, διζωνική ή δικοινοτική ή με όποιο άλλο επίθετο, πρέπει πρώτα - πρώτα να είναι ομοσπονδία και όχι συνομοσπονδία. Πρέπει να επαναφέρουμε το πανταχόθεν χλευασθέν «σωστό περιεχόμενο» της διζωνικής ομοσπονδίας. Πρέπει να κληθούν αξιόπιστοι, διεθνούς φήμης συνταγματολόγοι να καθορίσουν ποια χαρακτηριστικά πρέπει να έχει το κράτος, ώστε να είναι ομοσπονδία, έστω και διζωνική, και όχι συνομοσπονδία.

Γιατί δεν μπορεί σε μια ομοσπονδία οι συνιστώσες πολιτείες να έχουν χωριστή κυριαρχία, να εκδίδουν δική τους ιθαγένεια και να μπορούν να συνάπτουν διεθνείς συμφωνίες ή να έχουν κατοχυρωμένες ρατσιστικές πλειοψηφίες και περιορισμό της ιδιοκτησίας. Τότε θα έχουμε συνομοσπονδία και όχι ομοσπονδία. Και η πλευρά μας αναγκάστηκε να αποδεχτεί τη διζωνική ομοσπονδία.

Και οι Τούρκοι απαιτούν με τον όρο διζωνική, κατάργηση της ομοσπονδίας και επανένωση δυο κρατών σε συνομοσπονδία και καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του ευρωπαϊκού κεκτημένου, για να πετύχουν τους στόχους τους. Μπορούμε, έστω και τη δωδεκάτη, να ματαιώσουμε τους στόχους τους, προτάσσοντας ξεκαθάρισμα του σωστού περιεχομένου της ομοσπονδίας. Το επιθυμούμε όμως πραγματικά, ή είμαστε θύματα των δεσμεύσεων, των υποχωρήσεων και των παραχωρήσεων ανάξιων ηγετών;