Σ’ αυτήν την εβδομηκοστή επέτειο της ίδρυσης των Ηνωμένων Εθνών ο κόσμος δεν βρίσκεται σε κατάσταση ειρήνης και ευημερίας καθολικά, από την άλλη μεριά, ένας Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος έχει αποφευχθεί, τουλάχιστον προς το παρόν.

Το σημαντικότερο πρόβλημα, που ταλανίζει τον πλανήτη τώρα, είναι το πρόβλημα της Μέσης Ανατολής και κύρια τώρα η Συρία. Η τραγωδία του συριακού λαού είναι στο επίκεντρο του κόσμου και οι χιλιάδες μετανάστες που έχουν κατακλύσει την Ευρώπη, και άλλα μέρη του κόσμου, δείχνουν το μέγεθος του προβλήματος.

Ο Μπαν Κι-Μουν στη γενική αναφορά του για την κατάσταση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών κάλεσε για μια νέα ατζέντα για απάλειψη της φτώχιας μέχρι το 2030 «και για μια ζωή ειρήνης και αξιοπρέπειας για όλους». Κάλεσε τα κράτη να κάμουν το παν για να εξαλείψουν τον πόνο και τη δυστυχία από τα χειμαζόμενα από τον πόλεμο Ιράκ, Νότιο Σουδάν, Υεμένη, Συρία μέχρι τη Γκαμπία. Κάλεσε τους Ισραηλινούς και τους Παλαιστινίους να επαναρχίσουν τις προσπάθειες για μια λύση στο πρόβλημά τους.

Το θέμα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας με το ISIL, το Boko Haram και το Al-Shabaab παραμένει ψηλά στη ατζέντα του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών.

Μέσα στις επιτυχίες της διεθνούς κοινότητας είναι βέβαια η πυρηνική συμφωνία μεταξύ του Ιράν και των 6 Μεγάλων Δυνάμεων και πρόσφατες συμφωνίες στο Νότιο Σουδάν.

Κατά τα 70 χρόνια της ύπαρξής του o Ο.Η.Ε. δέχθηκε πολλές επικρίσεις από διάφορους. Πολλοί κριτικάρουν τον Ο.Η.Ε. και το έργο του. Ας μου επιτραπεί, όμως, να τελειώσω αυτό το άρθρο με εκείνο που έγραψα για τον Διεθνή Οργανισμό, τον οποίο γνώρισα ως διεθνής δημόσιος υπάλληλος, πέραν από σαράντα χρόνια πίσω, στο βιβλίο μου, «Ο.Η.Ε., Μερικές Σκέψεις πάνω στα Ηνωμένα Έθνη και ιδιαίτερα τη Γενική Γραμματεία και τον ρόλο της Ελλάδος και της Κύπρου», Αθήνα, Βιβλιοπωλείο της Εστίας, 1975, σελ. 16, και το οποίο πάντα πιστεύω:

«Τελειώνοντας, θα ήθελα να τονίσω ότι από προσωπική πείρα, πιστεύω ότι παρ’ όλα τα μειονεκτήματά του, που τα περισσότερα οφείλονται στη φύση της διεθνούς πολιτικής σκακιέρας, ο ΟΗΕ πρέπει να τύχει της υποστήριξης και ενθάρρυνσής μας, γιατί, αν δεν έχει εκπληρώσει τις ελπίδες μερικών ουτοπιστών ιδεολόγων, μπόρεσε, παρ’ όλον τούτο, σε πολλές περιπτώσεις, να διατηρήσει την ειρήνη και επίσης, στην πράξη, να αναπτυχθεί σύμφωνα με τις απαιτήσεις και τα δεδομένα της εποχής μας».

ΔΡ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ
[email protected]
Πρόεδρος του WFUNA και
πρώην Μέλος της Γραμματείας του Ο.Η.Ε. στο Τμήμα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων