Για όσους δεν το γνωρίζουν, το Διαμέρισμα της Καρπασίας εκτείνεται από την Ακανθού του Χρυσοσώτηρος μέχρι και τα νησιά Κλείδες της Ιεράς Μονής του Αποστόλου Ανδρέα. Τα δύο πιο σημαντικά θρησκευτικά προσκυνήματα του κυπριακού Ελληνισμού σηματοδοτούν σαν φωτεινοί φάροι τα «σύνορα» του Διαμερίσματος της Καρπασίας.

Σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του 1973, ο ελληνοκυπριακός πληθυσμός ανερχόταν στις 20.412 και ο τουρκοκυπριακός στις 6.101. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, παρέμειναν στην πατρώα γη 14.000, οι οποίοι υπέστησαν τα πάνδεινα από τον Τούρκο εισβολέα και τους εξτρεμιστές της ΤΜΤ. Για την προστασία του ελληνικού στοιχείου και για να παραμείνει στην πατρώα γη, στις 2 Αυγούστου 1975 υπεγράφη με την τουρκική πλευρά η πρώτη συμφωνία υψηλού επιπέδου, γνωστή ως Συμφωνία της Γ’ Βιέννης. Ο ελληνοκυπριακός πληθυσμός είχε ήδη συρρικνωθεί και παρέμειναν τότε 10.500. Η Τουρκία και το κατοχικό καθεστώς δεν σεβάστηκαν καθόλου τη Συμφωνία και συνέχισαν την πολιτική της εθνοκάθαρσης. Με αποτέλεσμα να παραμείνουν σήμερα γύρω στους τριακόσιους εγκλωβισμένους, που σαν σύγχρονοι Σπαρτιάτες φυλάνε τις Θερμοπύλες στα Στενά της Καρπασίας μας.

Εμείς οι Καρπασίτες, όπως και όλοι οι Ελληνοκύπριοι, όχι μόνο θέλουμε λύση, αλλά απαιτούμε λύση που θα μας απαλλάσσει από το κατοχικό ζήτημα που ταλανίζει τη χώρα μας. Στηρίζουμε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, συνομιλητή της ελληνοκυπριακής πλευράς, στην προσπάθειά του για λύση μέσω συνομιλιών, εάν και εφόσον η λύση θα περιλαμβάνει τα ακόλουθα:

Πρώτο, πλήρη αποχώρηση των στρατευμάτων κατοχής και εποίκων από τη χώρα μας. Να διαλαμβάνει το δικαίωμα όλων των νομίμων πολιτών της Κυπριακής Δημοκρατίας, Καρπασιτών και μη, να επιστρέψουν πίσω στα σπίτια τους σε συνθήκες ασφαλείας.

Δεύτερο, να κατοχυρώνει πλήρως όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων των νομίμων πολιτών, ως και το δικαίωμα ελεύθερης διακίνησης, εγκατάστασης, ιδιοκτησίας και νομής περιουσίας σε όλη την επικράτεια της Κυπριακής Δημοκρατίας χωρίς μόνιμες ή προσωρινές παρεκκλίσεις από το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Το δικαίωμα ιδιοκτησίας να ανήκει αποκλειστικά μόνο στον νόμιμο ιδιοκτήτη, ο δε χρήστης/σφετεριστής ουδεμία δικαιοδοσία να έχει επί των περιουσιών μας.

Τρίτο, να διαφυλάττει την κρατική μας οντότητα ως κόρην οφθαλμού, γιατί αυτή είναι και η μοναδική ασπίδα ασφαλείας της συνέχισης του κυπριακού Ελληνισμού στη γη των πατέρων μας.
Τέταρτον, η χώρα μας, ως ισότιμο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να μη χρειάζεται τρίτες χώρες ή οργανισμούς, στρατιωτικούς και μη, για εγγυητές.

Το 1974, ολόκληρες πόλεις εκκενώθηκαν υπό το βάρος του προελαύνοντος βάρβαρου Αττίλα, και μίας παραμένει μέρος της κλειστό και βουβό εδώ και σαράντα ένα χρόνια, με τους Έλληνες της Καρπασίας να παραμένουν στη γη που τους γέννησε. Και αντί να μετατρέπουμε τα ψηφίσματα του ΟΗΕ σε Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης για πρόσκαιρες και νεφελώδεις καταστάσεις, ζητούμε από τον συνομιλητή μας, αλλά και από την πολιτική ηγεσία, όπως θέσουν τη Συμφωνία της Τρίτης Βιέννης σαν πρώτο πρακτικό Μέτρο Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης. Εδώ θα δοκιμαστεί εάν υπάρχει η περιβόητη καλή θέληση από πλευράς της Τουρκίας, για την οποία μιλούν ότι δοκιμάζουν συχνά πυκνά ο Συνομιλητής μας και τα κόμματα ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ. Βάλτε, κύριοι, τη Συμφωνία της Τρίτης Βιέννης στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, για να δείτε εάν υπάρχει τουρκική καλή θέληση. Όπως είπε και ο Αίσωπος στον μύθο του «Ανήρ Κομπαστής», Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα. Ευελπιστούμε, κύριοι, σαν Λαός, να μη μας αφήσετε μόνο το πήδημα.

Πιστεύουμε ότι, με σκληρό διεκδικητικό αγώνα, θα γυρίσουμε πίσω στη γη που μας γέννησε, θα καθαρίσουμε τις εκκλησιές και τα κοιμητήριά μας και θα κτυπήσουμε ξανά τις καμπάνες, πρώτα νεκρικά προς τιμήν αυτών που έφυγαν, και μετά χαρμόσυνα, γι' αυτούς που επιστρέφουν αλλά και για τις αγέννητες γενιές που θα έρθουν. Θα μαζέψουμε πέτρα - πέτρα για να ξανακτίσουμε τα σπίτια που μας χάλασαν, θα φυτέψουμε ξανά τα δέντρα που ξεράθηκαν προσμένοντας την Επιστροφή μας.
Καλή Λευτεριά, Καρπασίτες μου.

ΠΕΤΡΟΣ ΑΣΣΙΩΤΗΣ
Πρόεδρος του Σωματείου Ελεύθερη Ενιαία Καρπασία