Πριν από δυο χρόνια, τον Οκτώβρη του 2013, επικαιροποιώντας την πολιτική του διακήρυξη στο Παγκύπριό του Συνέδριο, το Δημοκρατικό Κόμμα τόνιζε:
Απορρίπτει τη δημαγωγία και τον λαϊκισμό, και με αίσθημα ευθύνης και καθήκοντος, με σύνεση και πολιτική ωριμότητα αντιμετωπίζει τα κρίσιμα προβλήματα του τόπου και του λαού, και αγωνίζεται για την επίλυσή τους με γνώμονα το εθνικό και το δημόσιο συμφέρον και το πραγματικό (όπως χαρακτηριστικά τονίζεται στη διακήρυξη) όφελος της κυπριακής κοινωνίας.

Παράλληλα, στην επικαιροποιημένη ιδεολογική διακήρυξή του, το ΔΗΚΟ τόνιζε επίσης ότι:
Απορρίπτει τα άκρα και τις ακρότητες στο πολιτικό σύστημα και την κοινωνία, και εργάζεται για τη δημιουργία συνθηκών που θα οδηγήσουν σε ένα υψηλότερο επίπεδο δημοκρατικής πολιτικής και κοινωνικής συμπεριφοράς και στάσης.

Εξάλλου, όπως τονίζεται στο κεφάλαιο «Δημοκρατική μεθόδευση» του Καταστατικού του Κόμματος, το Δημοκρατικό Κόμμα δεν υποστηρίζει δόγματα αλλά αρχές, που ενθαρρύνουν την αδιάκοπη αναζήτηση του καλύτερου και δικαιότερου τρόπου κοινωνικής συμβίωσης και συνεργασίας. Προς τούτο, όπως υπογραμμίζεται στο ίδιο κεφάλαιο του Καταστατικού, το ΔΗΚΟ υποστηρίζει ότι ο ανοικτός και ελεύθερος διάλογος, σαν μέσο έκφρασης των εκτιμήσεων και θέσεων, αποτελεί το πιο ορθό μέσο αναζήτησης τρόπου για πιο αρμονική κοινωνική συμβίωση και συνεργασία.

Ως πολίτης διαπιστώνω ότι πόρρω απέχει η πολιτική συμπεριφορά της σημερινής ηγεσίας του ΔΗΚΟ απ' όσα το κόμμα αυτό διακηρύσσει στα πιο ισχυρά ντοκουμέντα του. Ως μέλος του ΔΗΚΟ θλίβομαι γι' αυτήν την εκτροπή της ηγεσίας του ΔΗΚΟ από τη δημοκρατική μεθόδευση που ως Κόμμα του Κέντρου υιοθετεί και διακηρύσσει. Και ως πολίτης και ως μέλος του Κόμματος, πολύ θα ήθελα να έβλεπα ένα ΔΗΚΟ όπως οι καταστατικές και πολιτικο-ιδεολογικές διακηρύξεις ορίζουν. Ένα πραγματικό δημοκρατικό κόμμα.

Ένα τέτοιο κόμμα έχει μεγάλη ανάγκη σήμερα ο τόπος. Ένα κόμμα που να εμπνέει, χωρίς διαχωρισμούς, ακρότητες και εξαλλοσύνες. Ένα ΔΗΚΟ που να αγκαλιάζει όλους τους ΔΗΚΟϊκούς. Ένα ΔΗΚΟ συναγωνιστικό. Με αίσθημα ευθύνης και καθήκοντος, γέφυρα εθνικής συνεννόησης, πολιτικής συναντίληψης και κοινωνικής συναίνεσης, όπως ακριβώς έπραττε επί Σπύρου Κυπριανού, Τάσσου Παπαδόπουλου και Μάριου Καρογιάν.
Ναι, ο τόπος έχει ανάγκη ένα ΔΗΚΟ όπως παλιά. Κτισμένο γύρω από την έννοια της ευθύνης και του ηθικού χρέους. Ένα Κόμμα που προτιμά τον δύσκολο δρόμο της ευθύνης, της προσφοράς και της πράξης, από την ευκολία των συνθημάτων και των ηχηρών καταγγελιών. Αυτό πρέπει να κάνει το ΔΗΚΟ σήμερα. Γιατί είναι το Κόμμα των μεγάλων επιλογών και των μεγάλων αποφάσεων. Γιατί είναι το Κόμμα του οράματος και της πράξης.

Η ευθύνη το οδηγεί να προτείνει λύσεις, να στηρίζει τα σωστά, να επισημαίνει τα λάθη, να πιέζει για το καλύτερο, αλλά να έχει, παράλληλα, προτάσεις. Πρέπει να αντιληφθεί η σημερινή ηγεσία του ΔΗΚΟ ότι οι πολίτες σήμερα ζητούν από τα πολιτικά κόμματα να είναι δίπλα τους. Να αγωνίζονται μαζί τους για ασφάλεια, σταθερότητα, καθοδήγηση και να προσφέρουν έμπρακτα ρεαλιστικές λύσεις και όχι ωραία συνθήματα και παχιά λόγια.
Η ευθύνη, λοιπόν, οδηγεί το ΔΗΚΟ να έχει λόγο στη χάραξη της πορείας για τον τόπο μας. Τη χάραξη της πορείας της πατρίδας μας. Τη χάραξη της στρατηγικής στο κυπριακό πρόβλημα, τη διαμόρφωση της πρότασης της πλευράς μας για τη λύση.

ΓΙΑΝΝΟΣ ΤΣΑΠΠΑΣ
Μέλος Κεντρικής Επιτροπής ΔΗΚΟ, Βοηθός Επαρχιακός Γραμματέας ΔΗΚΟ Λ/σού