«Αν δεν κινηθούμε σύμφωνα με τη λογική, τα κοιτάσματα φυσικού αερίου, αντί για ευλογία, μπορεί να αποτελέσουν ακόμη και αιτία πολέμου...» (casus belli). Δεν τα δήλωσε η εισβολική και αδηφάγος Τουρκία, τα είπε ο φίλος μας, με τον οποίο τρώμε εκμέκ-κανταΐφι και πίνουμε ζιβανία στη Λήδρας, επισκεπτόμενοι και κανένα θέατρο στον Πύργο του Οθέλλου της κατεχόμενης Αμμοχώστου, άμα λάχει, ο κ. Ακιντζί… Και φυσικά, δεν ήταν ανάγκη να το ακούσουμε από την ίδια την Τουρκία. Υπάρχει εδώ το φερέφωνό της, ο εκτελών χρέη υπηρέτη ή γκαουλάιτερ, όπως τον αποκαλεί ο αειθαλής αγωνιστής, γιατρός…

Αλλά, τι είναι λογική; Τι περιεχόμενο δίνουμε στον όρο αυτό; Μου θυμίζει κάτι πολεμικές ταινίες, όπου κάποιος από την αδύνατη πλευρά -που ηττάται ή κινδυνεύει να ηττηθεί- προτείνει στην ομάδα του να επιδείξουν λογική, και να παραδοθούν… Αλλά, στην περίπτωσή μας, ο Τ/κ leader, ανήκει στην πλευρά των νικητών. Ε, μα τότε γιατί μιλά αυτός για λογική;

Μα, ακριβώς, για να μας ξεγελάσει με δήθεν ευγενικό, διαλλακτικό τρόπο. Επικοινωνιακά, γνωστά τεχνάσματα. Marketing. Άριστοι γνώστες του παιχνιδιού αυτού, οι εκ Βορρά γείτονες. Το απέδειξαν τα τελευταία 41 χρόνια. Σε σημείο που να μην εκπλαγούμε, αν σε κάποια διεθνή fora, αποκληθούμε εμείς επεκτατιστές, βάρβαροι και αδιάλλακτοι, επειδή ζητούμε να μας παραδώσουν τα σπίτια μας οι σφετεριστές. Που αίφνης, μετονομάσθηκαν σε… χρήστες! Οι όροι ηθική, λογική, σοβαρότης κ.λπ., λοιπόν, χρησιμοποιούνται-ερμηνεύονται κατά το δοκούν.

Αυτό που πρέπει, ή μάλλον έπρεπε, να του απαντήσει ο δικός μας Πρόεδρος της Δημοκρατίας (που αποδέχεται ευχαρίστως-ασμένως και αδιαμαρτύρητα τον υποβιβασμό σε Greek Cypriot leader, λες και είναι απλός κοινοτάρχης χωριού της Πιτσιλιάς), θα μπορούσε, εν συντομία, να είναι το εξής: «Φίλε, σύντροφε και εν… ζιβανία αδελφέ (κατά το εν Χριστώ αδελφέ…), Μουσταφά. Εκτός από ποίηση Καβάφη, μελέτησε και κανένα λεξικό όρων: Λογική, σημαίνει υπακοή σε κάποιους αντικειμενικούς κανόνες που, αν εφαρμοστούν, θα αποδώσουν κέρδη ή οφέλη, στο πλαίσιο ενός ήρεμου διαλόγου βέβαια, και στις δύο πλευρές, χωρίς τις αχρείαστες έμμεσες απειλές περί έναρξης ή κήρυξης πολέμου. Πότε, επιτέλους, θα θάψουμε το "τσεκούρι του πολέμου";

Έχουμε ζήσει πριν από 41 χρόνια τις τραγικές επιπτώσεις της έλλειψης αυτής της λογικής - και ως συνομήλικος και Κυπραίος, γνήσιος Λεμεσιανός, πρέπει καλώς να τις ενθυμείσαι. Άσε, λοιπόν, κατά μέρος τις εχθρικές αυτές συμπεριφορές, και τα γνωστά kazan-kazan που λέγει ο μάστρος σου, δηλ. ίση κατανομή του φυσικού υποθαλάσσιου πλούτου και άλλες παρόμοιες αρλούμπες, και κάτσε να μιλήσουμε λογικά: Ποιος είναι ο εισβολέας, ο ληστής και ποιος ο ξεσπιτωμένος επί 4 δεκαετίες, αδικημένος και κυνηγημένος πρόσφυγας, στην ίδιά του τη χώρα;».

Είστε ικανός, έχετε τα κότσια, να του δώσετε αυτή την αποστομωτική απάντηση, κ. Αναστασιάδη; Γιατί, αν τον αφήσουμε να απειλεί χωρίς να αντιδρούμε, ο Σουλτάνος και οι συν αυτώ θα αποθρασυνθούν τελείως, και τα χειρότερα έπονται…

ΑΝΤΩΝΗΣ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΗΣ
Στοχαστής, ερευνητής