Η ανθρωπότητα βιώνει καθημερινά στο πετσί της δονήσεις εξαιτίας των γεωπολιτικών αναθεωρήσεων, της οικονομικής κρίσης, της πρωτοφανούς μαζικής εξόδου πληθυσμού από τις εστίες πολέμου, των μονοκρατικών επεμβάσεων, της όξυνσης των ανισοτήτων, των συσσωρευμένων αδιεξόδων, του ανεκπλήρωτου οράματος της ευρωπαϊκής ενοποίησης κ.λπ.

Οι εμπειρίες που αποκτήθηκαν από την επικράτηση της ελεύθερης διακίνησης των κεφαλαίων και της παγκόσμιας διάχυσης των ιδιωτικών συμφερόντων, της μετακίνησης των θεμελιακών αξιών και των λειτουργιών των δημοκρατικών κοινοβουλευτικών ομάδων στα νεότερα πολιτικά συστήματα και όλων εκείνων των εξουσιών που αποκτήθηκαν από το πλαίσιο συναίνεσης που επιτεύχθηκε στην Ουάσιγκτον στα τέλη της δεκαετίας του '80, όπου αναστέλλονταν οι περιορισμοί στους ελέγχους και στις συναλλαγές, η εφαρμογή της δημοσιονομικής και πειθαρχημένης λιτότητας και άλλων μέτρων, άλλαξαν το κοινωνικό συμβόλαιο και το γενικό συμφέρον, επειδή τα προαναφερόμενα εγκλωβίστηκαν στις γεωπολιτικές παραδοχές/στρατηγικές.

Μικρές και μεγάλες χώρες, πολιτικά κόμματα που διαχειρίζονταν την πολιτική εξουσία υποτάχθηκαν στα προστάγματα και στα αδιάλλακτα νεοφιλελεύθερα δόγματα και στην καραμέλα του νεοφιλελευθερισμού για όλα τα γούστα, ενώ Μαρξ, Κέινς και μερικές απόψεις του Ρουσώ, μαζί και η σοσιαλδημοκρατία του 1945-1975, που εξανθρώπισε τον καπιταλισμό, οδηγήθηκαν στο πυρ το εξώτερον και αποτέλεσαν ιστορική παρένθεση όπως και οι εναλλακτικές προοπτικές, ο κριτικός λόγος, λαϊκή βούληση και εξουσία.

Η αποσύνθεση των πάντων, οι ακατονόμαστες ποικιλόμορφες ανισότητες, οι συσσωρευμένοι αναξιοκρατικοί θεσμοί, οι ποικίλες στρουθοκαμηλικές πολιτικές/εμμονές αρχίζουν να αλλάζουν εξαιτίας των διαμορφούμενων γεωπολιτικών εξελίξεων και του πολιτικού προβληματισμού που εγείρεται στα διάφορα προβλήματα, ιδιαίτερα εκείνων που απασχολούν την Ευρώπη, η οποία ξυπνά από τον αξιακό της λήθαργο ένεκα των εθνικών πολιτικών που αναπτύχθηκαν από ευρωπαϊκές χώρες, των ανοικτών πληγών του Κραχ του 2008 που δεν επουλώνονται και είναι μια άβυσσος για τις σημαντικότερες οικονομίες του κόσμου, οι οποίες χώθηκαν στην ύφεση λόγω της αύξησης του δημοσίου χρέους και των χρεών των νοικοκυριών, καθώς επίσης και της μεγαλύτερης προσφυγικής μετανάστευσης των λαών μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και της εξόδου από την ανατολική Ευρώπη τη δεκαετία του '90.

Το προσφυγικό κύμα επισκίασε τα υπόλοιπα καυτά προβλήματα της Γηραιάς Ηπείρου και έφερε ανατροπές στις Συνθήκες Λισαβόνας ΙΙ και Σένγκεν και διαφωνίες ανάμεσα στην Παλαιά και Νέα Ευρώπη λόγω της νέας μεταναστευτικής πολιτικής που θα υιοθετηθεί. Σ’ αυτό το νέο πλαίσιο των αλλαγών που επιχειρούνται, η ανασυγκρότηση της Αριστεράς είναι επιβεβλημένη και ήδη τα πρώτα θετικά βήματα του ρόλου που μπορεί να διαδραματίσει φάνηκαν στην πρόσφατη συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την ελληνική κρίση.

Το σπάσιμο των κομματικών αντιπαραθέσεων και της αντιπαλότητας/ρήξης Αριστεράς-Δεξιάς θα βοηθήσουν στο να σπάσουν τα ιδεολογικά ταμπού, που θα επιτρέψουν σε κομματικές ηγεσίες και λαούς να αγωνισθούν από κοινού για να ανατρέψουν τις συσσωρευμένες αδικίες και κοινωνικές ανισότητες, που προέρχονται από το ανυπόφορο status quo του πολιτικοοικονομικοκοινωνικού συστήματος του νεοφιλελευθερισμού και των πολιτικών που επικρατούν στην ΕΕ, για να επιστρέψουν οι ανθρωπιστικές αξίες του διαφωτισμού και η ιστορία να ξαναμπεί μπροστά για πρόοδο - κατανόηση - συναίνεση - ανάπτυξη - πολιτισμό και για ένα νέο οικονομικο-κοινωνικο-πολιτικό τρόπο διακυβέρνησης.

Οι διαμορφούμενες εξελίξεις ανοίγουν πόρτες και ευκαιρίες για νέο πολιτικό καθεστώς και προοπτικές για να σπάσουν οι αποκρυσταλλωμένες απόψεις/θέσεις και οι κοινωνικοοικονομικοί πειραματισμοί που ταλαιπώρησαν χώρες, λαούς και κοινωνίες για ανάπτυξη, πρόοδο και διάλογο.