Το μικρό μέγεθος της Κύπρου πολλές φορές αποθαρρύνει την προώθηση σχεδίων που αρχικά φαίνονται ελπιδοφόρες και προσιτές ιδέες. Μια από αυτή είναι η ίδρυση μιας υπηρεσίας που να ασχολείται με τα στατιστικά της εκπαίδευσης. Παρόλο ότι ο χώρος βρίθει από έρευνες, αυτές επικεντρώνονται στο μαθησιακό ή τεχνοκρατικό κομμάτι και η λειτουργία του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, παρότι σε μεγαλύτερη προτεραιότητα, δεν καλύπτει το θέμα. Ένα τέτοιο κέντρο θα απαντούσε σε ερωτήματα όπως «πόσο μπορούν οι απόφοιτοι να χρησιμοποιούν τις γραπτές πληροφορίες για να δρουν αποτελεσματικά στην κοινωνία και να πετυχαίνουν τους προσωπικούς σκοπούς τους», «σε ποιο ποσοστό η έμφαση σε ορισμένα μαθήματα, όπως τα επιστημονικά, βοηθά στη γενικότερη ανάπτυξη της μαθησιακής ευχέρειας» κλπ.

Δεδομένων των προειδοποιητικών μηνυμάτων από διάφορες υπηρεσίες ξένων χωρών (κυρίως Αγγλία και Η.Π.Α.) ότι υπάρχουν χάσματα στους στόχους της εκπαίδευσης και τις ανάγκες των εργοδοτών, το θέμα έχει ευρύτερες διαστάσεις. Σε αυτό το σημείο βρίσκεται και μια αναγνωρισμένη έλλειψη όσον αφορά την παροχή από πανεπιστήμια των δεδομένων επιτυχίας των μαθητών. Γενικά υπάρχει μια δυσπιστία σχετικά με το θέμα γιατί τα αποτελέσματα δεν συνδέονται με κάποιο είδος τυπικής ή προγραμματισμένης μάθησης και αυτό πιστεύουν υποσκάπτει την εγκυρότητα των ευρημάτων.

Πρόσφατα ο ευρωβουλευτής Κ. Μαυρίδης εξέθεσε την άποψη ότι εφόσον η Μέση Εκπαίδευση δεν πετυχαίνει τους στόχους της στον τομέα των επιδόσεων πρέπει να προωθούνται περισσότερα ποσοστά μαθητών σε τεχνικές κατευθύνσεις και αλλού. Η δημιουργία κέντρου Στατιστικής Εκπαίδευσης θα έδινε πολύ πιο ξεκάθαρα δεδομένα στο να στηριχθούν τέτοιες απόψεις όπως και να δικαιολογεί το αντίθετο, όπως λόγου χάρη ότι η εκπαίδευση παρέχει μη ακαδημαϊκά οφέλη στους μαθητές που αυτή τη στιγμή δεν μετρούνται.

ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ
Εκπαιδευτικός