Αρκετούς μήνες μετά την έναρξη των διαπραγματεύσεων, για λύση του Κυπριακού, μετά και την ανάδειξη του κ. Ακιντζί στην ηγεσία της τ/κ Κοινότητας, είναι αναγκαίος ένας αδρός απολογισμός, χωρίς αναφορά σε λεπτομέρειες των συζητήσεων στις συνομιλίες.

1. Η ανεπάρκεια και οι αμφισημίες της συμφωνίας της 11ης Φεβρουαρίου εξακολουθούν να αποτελούν σοβαρή αδυναμία στην από μέρους της ελληνικής κυπριακής πλευράς διεκδίκηση λύσης στη βάση αρχών.

2. Η διαχρονική διαφοροποίηση του Τ/Κ ηγέτη, Μ. Ακιντζί, σε σχέση με τους προηγούμενους ηγέτες της τουρκοκυπριακής κοινότητας, δεν είναι αρκετή. Από τα μέχρι τώρα δεδομένα στις διαπραγματεύσεις αλλά και από επανειλημμένες πρόσφατες δηλώσεις του, δεν προκύπτει ουσιώδης μεταβολή στις βασικές προσεγγίσεις της τουρκικής πλευράς για το περιεχόμενο της λύσης. Τα δείγματα γραφής, τα οποία αναμένονταν από τον κ. Ακιντζί, δεν υπήρξαν.

3. Με δεδομένη την αναλλοίωτη αλήθεια, ότι το κλειδί της λύσης βρίσκεται στην Άγκυρα και ότι χωρίς την εγκατάλειψη της τουρκικής αδιαλλαξίας και κακοπιστίας δεν είναι δυνατή η επίτευξη λύσης δημοκρατικής, λειτουργικής και βιώσιμης, οφθαλμοφανής είναι η διαπίστωση ότι ουδέν έπραξε η Τουρκία που να αποδεικνύει διαφοροποίηση της στάσης της.

4. Η δημιουργία αναιτιολόγητου κλίματος ευφορίας και η καλλιέργεια υπερβολικών προσδοκιών για επίτευξη λύσης, μόνον αρνητικές υπηρεσίες προσφέρουν στην ικανοποίηση της ομόθυμης θέλησης του κυπριακού Ελληνισμού για τη συντομότερη δυνατή λύτρωση από τα δεινά της συνεχιζόμενης κατοχής. Αν εκπέμπεται το μήνυμα ότι η ελληνική κυπριακή πλευρά είναι ικανοποιημένη, πώς αναμένουμε παρεμβάσεις-πιέσεις άσκησης επιρροών προς την τουρκική πλευρά; Σε όσους δε τρίτους αναφέρονται σε μεγάλη ευκαιρία για επίτευξη λύσης, η οποία δεν πρέπει να χαθεί, χρέος μας είναι να τους υποδεικνύουμε ότι αν πράγματι είναι ειλικρινείς στο ενδιαφέρον τους, οφείλουν να στραφούν προς την πλευρά της Τουρκίας.

5. Επιβάλλεται η ελληνική κυπριακή πλευρά να προβάλει ενώπιον της τουρκικής πλευράς προς τοποθέτηση τις θεμελιώδεις πτυχές του Κυπριακού. Της αποχώρησης των κατοχικών στρατευμάτων, της επιστροφής των προσφύγων, του εποικισμού και της οριστικής κατάργησης των αναχρονιστικών εγγυήσεων του 1960. Ακόμα της αδιαπραγμάτευτης θέσης για εφαρμογή του Ευρωπαϊκού Δικαίου και του κοινοτικού κεκτημένου χωρίς μόνιμες παρεκκλίσεις.

6. Η ευρύτερη δυνατή εθνική λαϊκή ενότητα θα πρέπει να είναι συνεχής στόχος, που να υπηρετεί τον κοινό πόθο της δίκαιης και δημοκρατικής λύσης. Επειδή ωστόσο η εθνική συνεννόηση πρέπει να επιδιώκεται στη βάση της μορφής και του συγκεκριμένου περιεχομένου της λύσης, η επαναβεβαίωση όλων στο περιεχόμενο του ομόφωνου κοινού ανακοινωθέντος του Εθνικού Συμβουλίου του Σεπτεμβρίου του 2009 είναι απολύτως αναγκαία.

7. Μια ολοκληρωμένη εθνική στρατηγική επιβάλλεται να περιέχει εναλλακτικές επιλογές κινήσεων, δράσεων και πρωτοβουλιών. Αυτό είναι ένα καθήκον που δεν πρέπει να υποβαθμίζεται και να αμελείται. Η ιστορία του Κυπριακού είναι ως προς τούτο εξόχως διδακτική.

ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ Λ. ΟΜΗΡΟΥ
Πρόεδρος Βουλής των Αντιπροσώπων