Τον Νοέμβριο του 2014 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καταδίκασε την Τουρκία, η οποία με ερευνητικό σκάφος και με πολεμικά πλοία παραβίαζε την ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας και τα ειδικά κυριαρχικά της δικαιώματα του κράτους μας, όπως αυτά προκύπτουν από το Δίκαιο της Θάλασσας. Παράλληλα, απειλούσε την Κυπριακή Δημοκρατία.
Τότε στηρίξαμε ένθερμα τη στάση του Προέδρου της Δημοκρατίας να αποχωρήσει από τις συνομιλίες. Εκτός όλων των άλλων, ήταν και θέμα εθνικής αξιοπρέπειας. Οι συνομιλίες, βεβαίως, είχαν οδηγηθεί σε τέλμα λόγω της μόνιμης τουρκικής αδιαλλαξίας, αλλά τα κοιτάσματα φυσικού αερίου στις θάλασσές μας θα μπορούσαν ακόμη να χρησιμοποιηθούν ως διαπραγματευτικό όπλο, για να ενισχυθεί η στήριξη της ΕΕ σε μια δημοκρατική λύση. Θα μπορούσαμε να επιβάλουμε ακόμη και κυρώσεις μέσω της ΕΕ επί της Τουρκίας, λόγω της πολεμικής συμπεριφοράς της έναντι της Κύπρου.
Όταν εξελέγη στην «Προεδρία» της λεγόμενης «ΤΔΒΚ» ο διαλλακτικός κύριος Ακιντζί, όλα τα ανωτέρω σβήστηκαν μ’ ένα μαγικό σφουγγάρι και ο λαός άρχισε να ετοιμάζει τους μπόγους του για να γυρίσει στα χωριά του.
Ξεχνώντας ότι ο Βορράς είναι ακόμη κατεχόμενος. Άρχισαν τα γλέντια και η ευφορία για επικείμενη λύση του Κυπριακού. Η τουρκική απειλή εξαφανίστηκε και το μόνο εμπόδιο στην άμεση «επίλυση» του Κυπριακού παρέμειναν, όπως συνηθίζουν να λένε στην αργκό των ζηλωτών, οι Ελληνοκύπριοι «απορριπτικοί», που το θέλουν άλυτο, τάχατες, για να συνεχίζουν την πολιτική τους καριέρα.
Οι θιασώτες της «λύσης να ΄ναι κι ό,τι να ΄ναι» ανέμεναν το μάννα εξ ουρανού των εκατομμυρίων, που θα έφερνε η επίλυση του εθνικού μας προβλήματος.
Έχω την εντύπωση πως παρά τις λανθασμένες συμπεριφορές της ελληνοκυπριακής πλευράς, ο μήνας του μέλιτος τελειώνει. Ο Ακιντζί μετατρέπει την 11η Φεβρουαρίου σε παντιέρα διχοτόμησης, αφού υποστηρίζει ό,τι ακριβώς υποστήριζε και ο Έρογλου. Το «βαθύ τουρκικό κράτος». Δηλαδή την παραμονή των εποίκων και την πλειοψηφία επί του εδάφους και του πληθυσμού, για να είναι ο Βορράς εσαεί τουρκικός. Θα μας επιτρέπει να τον επισκεπτόμαστε ως αλλοδαποί τουρίστες. Να επισκεπτόμαστε το κρατίδιό του, να διαμένουμε εκεί, αλλά να μην έχουμε δικαίωμα ψήφου.
Εκεί θα είναι άλλο κράτος, που θα συνεταιριστεί με την Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία θα υποβαθμιστεί σε ελληνοκυπριακό συνιστών κράτος. Στη βάση, δε, του πρωτογενούς δικαίου θα επενδυθεί μια λύση με το ευρωπαϊκό κεκτημένο, ούτως ώστε η επανένωση δεν θα είναι επανένωση, αλλά διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και αναγνώριση της λεγόμενης «ΤΔΒΚ». Προς επίρρωσιν τούτου, παραπέμπω σε πρόσφατες δηλώσεις του διαπραγματευτή Ανδρέα Μαυρογιάννη, ο οποίος ξεκάθαρα είπε ότι ο κ. Ακιντζί δεν δέχεται τη μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας!
Δεν θα ήθελα να πιστέψω ότι αυτό είναι το κοινό όραμα των «δύο ηγετών της Κύπρου μας».
Το χειρότερο είναι ότι οι Τούρκοι εκμεταλλεύονται το κλίμα ευφορίας και απέραντης αισιοδοξίας για να ενεργούν ανενόχλητα στην ΕΕ και αλλού, χωρίς κόστος και αποθρασυνόμενοι να ετοιμάζουν το επόμενο βήμα, μετά την πολύ πιθανή κατάρρευση των συνομιλιών. Ήδη άρχισε το βιολί των Τουρκοκυπρίων παρατηρητών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Παράλληλα, «όλως τυχαίως» παραλείπονται από επίσημα έγγραφα της Επιτροπής παράγραφοι που αφορούν τις υποχρεώσεις της Τουρκίας προς την Κύπρο αναφορικά με την Κυπριακή ΑΟΖ.
Αφού εμείς ξεχάσαμε σε κάποιο συρτάρι το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που καλεί την Τουρκία να σεβαστεί την Κυπριακή ΑΟΖ, για να μην ξηλώσουμε το καλό κλίμα, η Άγκυρα ήρξατο και πάλιν χειρών αδίκων. Γνωρίζει τη δειλία μας. Και τι πράττει; Όπως αποκαλύπτει η τουρκική εφημερίδα «Ακσάμ», το Τουρκικό Ναυτικό εξέδωσε στρατηγικό έγγραφο προς τις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας, με το οποίο καθιστά σαφές ότι δεν θα δεχθεί οιανδήποτε γεώτρηση εντός της Κυπριακής ΑΟΖ, εφόσον αυτή είναι σε περιοχές που ήδη η Άγκυρα έχει θέσει υπό αμφισβήτησιν. Ο λόγος δηλαδή για τον οποίο είχαμε αποχωρήσει από τις συνομιλίες, οι απειλές της Τουρκίας, δεν εξέλιπαν. Και η αλλαγή της τουρκικής στάσης είναι ακόμη ένα μύθευμα που διαψεύδεται.
Ελπίζω να μην παραμείνουμε εγκλωβισμένοι σε μια διαδικασία που είτε θα οδηγήσει σε αδιέξοδο, είτε τελικά σε διχοτομικές ατραπούς. Είναι σαφές ότι δεν είναι αυτή η λαϊκή εντολή την οποία οφείλουμε όλοι να σεβόμαστε στο πλαίσιο της Δημοκρατίας. Δεν μπορούμε, προκειμένου «να στηρίξουμε τον καημένο τον Ακιντζί που βάλλεται από τους εθνικιστές Τούρκους», να αποδεχθούμε ξεκάθαρα διχοτομικές θέσεις και να παραβλέπουμε τις νέες απειλές της Τουρκίας εντός της Κυπριακής ΑΟΖ. Εκτός και εάν τις θεωρούμε κι αυτές ρουτίνα…
Βεβαίως, κάποιοι επιμένουν ότι πρέπει να μάθουμε να ζούμε με τα διχοτομικά τετελεσμένα της εισβολής, να αποδεχθούμε το ψευδοκράτος και τις δομές του, να ζητάμε την άδειά του για παραστάσεις στα κατεχόμενα και να το αναγνωρίσουμε μια κι έξω, γιατί ο κόσμος κουράστηκε να περιμένει τόσα χρόνια… Και μη χειρότερα.
ΕΛΕΝΗ ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ
Ευρωβουλευτής
