Η Τουρκία πριν από μερικά χρόνια αποφάσισε να μεταφέρει νερό στα κατεχόμενα, αφού αντιλήφθηκε πως το νερό στο βόρειο τμήμα της Κύπρου που κατέχει δεν είναι αρκετό για τους Τ/κ, τον κατοχικό στρατό των 45.000 και τις χιλιάδες των εποίκων που μας κουβάλησε. Προσπάθειες για εξεύρεση νερού από γεωτρήσεις (αλλά και πετρελαίου/φυσικού αερίου) απέτυχαν. Από τις συνεχείς καθυστερήσεις που παρατηρήθηκαν στη συμπλήρωση του «έργου του αιώνα», γίνεται αντιληπτό πως η Τουρκία αντιμετωπίζει τεχνικά προβλήματα ή προβλήματα κακού προγραμματισμού.

Δυστυχώς, οι κυβερνήσεις Δ. Χριστόφια και Ν. Αναστασιάδη, μεθυσμένες από το κρασί του καλού κλίματος και της «λύσης της επανένωσης», μετά από την οποία το Τ/κ Συνιστών Κρατίδιο θα παραχωρήσει και στο Ε/κ Συνιστών Κρατίδιο νερό από το «νερό της ειρήνης» έναντι Φυσικού Αερίου, σε κανένα διάβημα δεν προέβησαν για να αποτρέψουν τη τουρκοποίηση του νησιού.

Θα διερωτάσθε, αγαπητοί μου, γιατί αναφέρω πως το «νερό της ειρήνης» θα συμβάλει στη τουρκοποίηση της Κύπρου. Η Τουρκία, μετά τη μεταφορά εκατοντάδων χιλιάδων εποίκων από την Ανατολία τα τελευταία χρόνια, αντιλήφθηκε πως δεν ήταν αρκετό να κτίσει χιλιάδες σπίτια και πολυκατοικίες για να στεγάσει τους εποίκους της και να συνεχίσει να φέρνει και άλλους, μέχρις ότου ο πληθυσμός στα κατεχόμενα ξεπεράσει αυτόν των ελεύθερων περιοχών, χωρίς το «κράτος» που δημιούργησε να διαθέτει το απαιτούμενο νερό. Χωρίς νερό ζωή δεν υπάρχει! Αυτός λοιπόν είναι και ο αποκλειστικός λόγος για τη μεταφορά του «νερού της ειρήνης» στην Κύπρο.

Θα μπορούσε, βέβαια, να δημιουργήσει εργοστάσια αφαλάτωσης, αλλά δεν είχε αρκετό ηλεκτρικό ρεύμα και ταυτόχρονα πιθανόν να σκέφτηκε πως οι λειτουργικές δαπάνες για την αφαλάτωση θα ήταν υψηλές και συνεχείς, ενώ η κεφαλαιουχική δαπάνη για τη μεταφορά του νερού από την Τουρκία θα γινόταν μόνο μια φορά. Και το σημαντικότερο, η εξάρτηση των κατεχομένων από αυτό το νερό θα ήταν μόνιμη.
Όσον αφορά τώρα στις ανάγκες σε νερό των ελεύθερων περιοχών, με την έλευση του Φ. Α., παρά τις συνεχείς και εσκεμμένες αναβολές από την κυβέρνηση Ν. Αναστασιάδη, για διατήρηση του δήθεν καλού κλίματος αφ’ ενός για επίτευξη της «όποιας λύσης» και του φόβου του «Μπαρμπαρός» από την άλλη, η Κύπρος θα μπορεί να παραγάγει όσο νερό χρειάζεται για ύδρευση και άρδευση, και δεν θα έχει ανάγκη το «νερό της ειρήνης» του Ατίλλα. Μακράν εξαρτήσεων από τον εισβολέα και την κατοχή.

Επανέρχομαι στις συνεχείς αναβολές για την ολοκλήρωση του έργου και από το μυαλό μου περνούν μερικές σκέψεις, που θέλω να τις αναφέρω για να προβληματιστούμε. Γνωρίζοντας πως η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας στα κατεχόμενα δεν έχει τη δυνατότητα να τροφοδοτήσει τα πέραν των 50 ΜW που απαιτούνται για τα αντλιοστάσια του έργου και έχοντας υπ’ όψιν πως δεν έχουν ακόμα ολοκληρωθεί οι συνδέσεις των ηλεκτρικών δικτύων των ελεύθερων περιοχών και των κατεχομένων, που αποφασίστηκαν πρόσφατα σαν ένα νέο ΜΟΕ, μήπως, λέγω, αυτό είναι που περιμένουν οι Ατίλλες, να τους παράσχουμε και ηλεκτρική ενέργεια, για να συμβάλουμε στην τουρκοποίηση της Κύπρου, ή όπως έλεγαν οι πρόγονοί μας, με τη «μύλλα μας να ψήσουν το φλαντζίν μας»;

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΧΡ. ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
DIC, CEng, MIET, Chartered Engineer