ΜΕΤΑ και τους πανηγυρισμούς για όσα έδειξαν οι στατιστικές για την ανάπτυξη, που ξεκίνησε ήδη, και με τη βασική, βέβαια, απόκρυψη ότι για να αγγίξει καταλυτικά την ανεργία, που είναι και το μεγαλύτερο πρόβλημα του τόπου τα τελευταία χρόνια, θα πρέπει να φτάσει, η ανάπτυξη, σε ρυθμούς του 2,5% με 3%, κάτι που δεν αναμένεται βέβαια, ούτε για τα προσεχή τρία χρόνια, γυρίσαμε ξανά στην καθημερινότητά μας, στην πλήρη εφαρμογή όλων όσα η Τρόικα επέβαλε σαν μαγικά ραβδιά που θα επιλύσουν τα θέματά μας.

ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ μας, που είναι, βέβαια, ανάμεσα στους προνομιούχους πολίτες του τόπου, ασχολούνται, υποτίθεται τώρα, με θέματα πιο υψηλής πολιτικής, όπως είναι το κυπριακό ζήτημα, τις περιβόητες συνομιλίες, στις οποίες, δημοσιογραφικές πληροφορίες αναφέρουν ότι τίποτε δεν κινείται στα θέματα όπου υπάρχουν διαφωνίες, και οι πολίτες ασχολούνται με τη δυσβάστακτη καθημερινότητά τους, μια καθημερινότητα που γίνεται όλο και πιο πιεστική, όλο και πιο βασανιστική, ειδικότερα για όσους ανήκουν στη μεσαία, στη μικρομεσαία και στη λαϊκή, χαμηλά εισοδηματική τάξη.

Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι στην πραγματική οικονομία, στην καθημερινότητα των μη προνομιούχων πολιτών, τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο, και πολλοί από τους μη προνομιούχους πολίτες αντιμετωπίζουν καθημερινά τόσα πολλά προβλήματα επιβίωσης, που μάλλον μόνο θαύματα τους σώζουν, με δεδομένο και το γεγονός ότι το κράτος, μέσω σκληροπυρηνικών υπαλλήλων, πιέζει για όλα όσα οι πολίτες τού οφείλουν. Ένα κράτος ανάλγητο έχουμε καταντήσει και μια πολιτεία που στρουθοκαμηλίζει στην κορυφή, και ανέχεται και σιωπά στη βάση. Αυτή είναι η πικρή πραγματικότητα, την οποίαν κρύβουν, ή προσπαθούν να κρύψουν, οι κυβερνώντες, οι οποίοι στα κανάλια και στα ραδιόφωνα άλλα αντ' άλλων λένε...

Η ΚΥΠΡΟΣ, που παραδοσιακά είχε μια πανίσχυρη μικρομεσαία και μεσαία τάξη, έχει από μόνη της, με τις πολιτικές της, και με την πλήρη υποταγή στην Τρόικα, καταστρέψει τον κοινωνικό της ιστό, έναν ιστό που επέτρεπε ευημερία σε πολύ μεγάλα ποσοστά του λαού της, και οδεύει ολοταχώς σε άλλες εποχές με τους πολύ πλούσιους και τους πολύ φτωχούς, τους τσιφλικάδες και τους μισταρκούς, αλλά, φευ, για όλα αυτά, δυστυχώς, ολοκληρωμένη αντι-πρόταση δεν υπάρχει από κανέναν, ούτε από σοσιαλιστές, ούτε από κεντρώους, ούτε... ούτε... Οι τράπεζες να σωθούν... και όλοι οι υπόλοιποι... όπου μας βγάλει, τελικά...