Οι GONGOs λειτουργούν ως ο προπαγανδιστικός βραχίονας των δημοκρατικά εκλελεγμένων κυβερνήσεων

Κατ' αρχήν θα ήθελα να ευχηθώ στους αναγνώστες καλό χειμώνα αλλά και καλό κουράγιο, μπροστά στις επερχόμενες δυσκολίες και τους προσωπικούς αγώνες του καθενός. Το παρόν άρθρο θα ασχοληθεί με το πώς κυβερνητικά χρηματοδοτούμενες ομάδες και οργανώσεις μασκαρεύονται ως μη κυβερνητικές οργανώσεις, με μοναδικό δήθεν γνώμονα την κοινωνία. Το ερώτημα που θα μας προβληματίσει είναι αν τελικά όλες αυτές οι ομάδες που ξεφυτρώνουν για το καλό μας και τη σωστή διαφώτισή μας είναι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (Non-Government Organization-NGO) ή μήπως είναι Κυβερνητικά Οργανωμένες «Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις» (Government Organized «Non-Government Organization»-GONGO).

Οι GONGOs είναι μη κυβερνητικές οργανώσεις που στήνονται από την κυβέρνηση με τρόπο που να μοιάζουν με NGOs, προκειμένου να πληρούν τα κριτήρια αμερόληπτης και τεκμηριωμένης παρέμβασης, για να ενισχύουν ή να μετριάζουν αντιδράσεις σε συγκεκριμένα νευραλγικά ζητήματα σχετικά με τη χώρα και τη μετέπειτα πορεία της. Ο σκιώδης αυτός έλεγχος των (κατ’ όνομα) «μη κυβερνητικών οργανώσεων» από μέρους της κυβέρνησης, που έχει να κάνει με τους σκοπούς, τη λειτουργία και τις δραστηριότητες, φιλτράρει το πνεύμα τής όποιας παρέμβασης μέσα από τις προθέσεις της οποιασδήποτε κυβέρνησης, χάνοντας έτσι κάθε ίχνος αντικειμενικής, ασυμβίβαστης και ελεύθερης παρέμβασης. Ο όρος GONGO καθιερώθηκε περί τα τέλη της δεκαετίας του 1980 και χρησιμοποιήθηκε αρχικά για μια ομάδα ινδονησιακών NGOs. Άλλα παραδείγματα αποτελούν η Ομοσπονδία Γυναικείων Υποθέσεων της Μιανμάρ, η Ομάδα Νεολαίας Nashi στη Ρωσία, ο Οργανισμός Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Σουδάν και πολλά άλλα GONGOs που φαίνεται ότι είναι παντού: Κίνα, Κούβα, Γαλλία, Τυνησία, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.

Πίσω από αυτήν την αντιφατική, δυσκολοπρόφερτη και κωμική συνάμα λέξη GONGOs, βρίσκεται μια σημαντική και άκρως ανησυχητική τάση παγκοσμίως, που χρήζει περαιτέρω διερεύνησης. Κάποιες GONGOs είναι ακίνδυνες και κάποιες είναι άσχετες προς την παραπλανητική παρέμβασή τους στην κοινωνία, οι περισσότερες όμως είναι επικίνδυνες. Οι GONGOs λειτουργούν ως ο προπαγανδιστικός βραχίονας των δημοκρατικά εκλελεγμένων κυβερνήσεων. Άλλοι χρησιμοποιούν δημοκρατικοφανείς πρακτικές, υπονομεύοντας την ίδια τη δημοκρατία. Κάποιες κυβερνήσεις διεισδύουν στην εγκαθίδρυση και τη λειτουργία GONGOs σε κοινωνίες άλλων χωρών και τις χρησιμοποιούν για να προωθήσουν τη δική τους εξωτερική πολιτική και συμφέροντα.

Ένα παράδειγμα εξωτερικής παρεμβατικότητας ήταν ο Εθνικός Οργανισμός Χρηματοδότησης για τη Δημοκρατία (National Endowment for Democracy-NED) που προβαλλόταν ως μια ιδιωτική, μη κερδοσκοπική οργάνωση που δημιουργήθηκε το 1983, για να ενισχύσει τα δημοκρατικά όργανα σε όλο τον κόσμο. Δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια GONGO της κυβέρνησης των Η.Π.Α. Η κυβέρνηση του Προέδρου Vladimir Putin κατήγγειλε ομάδες όπως τη NED ως ανατρεπτικές και αντιρωσικές. Μια κινεζική εφημερίδα, αναφερόμενη σε τέτοιου είδους υποστηριζόμενη από τις Η.Π.Α. δημοκρατία, τη χαρακτήρισε ως «καταναγκαστική αυτοεξυπηρέτηση πολιτικής και συμφερόντων και ανήθικη».

Οι πλέον επικίνδυνες όμως GONGOs είναι αυτές που δημιουργούνται και λειτουργούν στο εσωτερικό μιας χώρας από τις εκλελεγμένες κυβερνήσεις. Έχουν γίνει εργαλείο διαχείρισης, ελέγχου και υπονόμευσης της εσωτερικής κοινής γνώμης και άπτονται ζητημάτων στα οποία η κυβέρνηση γνωρίζει εκ των προτέρων ότι πρόκειται να αντιμετωπίσει αυξημένες αντιδράσεις από την πλειοψηφία της τοπικής κοινωνίας, γι’ αυτό επιστρατεύει GONGOs, προκειμένου να προλειάνουν το έδαφος, παρεμβαίνοντας έτσι στη δημοκρατία και δημιουργώντας στρεβλές εντυπώσεις επί καίριων ζητημάτων.

Ο συσχετισμός με τα τεκταινόμενα στην Κύπρο έχει ως ακολούθως: ξεφυτρώνουν συνεχώς «ανεξάρτητες» ομάδες που αποτελούνται από «ασυμβίβαστους» δήθεν εθελοντές, επιστρατευμένους στο «πατριωτικό/ρεαλιστικό» καθήκον να διαφωτίσουν όλους εμάς τους υπόλοιπους, τους «απορριπτικούς», τους «εθνικιστές» και τους «λυσοφοβικούς», για την «ωφελιμότητα της επερχόμενης λύσης» αλλά και για τη «συντέλεια του κόσμου», στην απίθανη περίπτωση που προβληματιστούμε εκ του αντιθέτου. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να παραθέσω κάποια απλά σχετικά ερωτήματα, απευθυνόμενος προς τους ωφέλιμους αυτούς εθελοντές συμπατριώτες μας:

· Γνωρίζετε κάτι μέσα από τις οδηγίες που παίρνετε, το οποίο σας επιτρέπει να είστε τόσο αισιόδοξοι για την ορθότητα της λύσης που διαπραγματεύεται σήμερα ο Πρόεδρος;
· Γιατί αντιδράτε τόσο έντονα στην όποια καλώς νοούμενη παρέμβαση, χαρακτηρίζοντάς την «απορριπτική», ενώ το μόνο που επιδιώκει είναι να προβληματίσει επί της διαδικασίας;
· Γιατί κόπτεστε όταν εκφράζεται η επικινδυνότητα κάποιων ούτω καλούμενων επαναπροσεγγιστικών δραστηριοτήτων (βλ. προσφάτως μουσική παράσταση «Οθέλλος», και θεατρική παράσταση «Ιππόλυτος» του ΘΟΚ στη Σαλαμίνα);

· Γιατί χρησιμοποιείτε με τόσο αφοριστικό τρόπο το επιχείρημα ότι «επικρίνουν τη λύση που ακόμα δεν είδαν» (που παρεμπιπτόντως είναι υποβοηθητική παρέμβαση με προσωπικές επιστολές προς τον Πρόεδρο αλλά και δημόσια, για μια σφαιρική εκτίμηση της επικινδυνότητας, ακριβώς για να μην οδηγηθούμε σε αδιέξοδα, επειδή θέλουμε να πούμε ΝΑΙ στη σωστή λύση), ενώ την ίδια στιγμή με υπέρμετρη ευκολία πουλάτε φρούδες ελπίδες σε έναν καταρρακωμένο λαό, για τη δήθεν οικονομική ευμάρεια που παρουσιάζεται ως επακόλουθο της λύσης, που ούτε και εσείς είδατε; Ή μήπως ξέρετε ότι κάποιοι όντως θα ευημερήσουν;

Κλείνω με το ερώτημα: Πώς και μόνο ομάδες (ΟΠΕΚ, Ομάδα Κύπρος, Κυπρογένεια, κ.ά.) και οργανωμένα σύνολα (ΘΟΚ, ΚΕΒΕ, ΟΕΒ, κ.ά.) υπέρ της «όποιας» επερχόμενης λύσης ξεφυτρώνουν ξαφνικά; Μήπως είναι όντως αμερόληπτες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (Non-Government Organizations-NGOs) ή μήπως είναι τελικά κυβερνητικά οργανωμένες «Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις» (Government Organized Non-Government Organizations-GONGOs);

ΔΩΡΟΣ ΠΑΦΙΤΗΣ
Α’ Αντιπρόεδρος Συμμαχίας Πολιτών