Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, που είδαν το φως της δημοσιότητας πριν από λίγες μέρες, κάποιοι «ειδήμονες» γνωστών κύκλων και πολιτικών διενήργησαν «δημοσκόπηση» στην οποία, ανάμεσα στα άλλα, τέθηκε και το εξής ερώτημα: «Θα θέλαμε να σας ζητήσουμε να σκεφθείτε ένα υποθετικό σενάριο, όπου οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο ηγετών καταλήγουν σε ένα προτεινόμενο σχέδιο λύσης. Διοργανώνεται ένα δημοψήφισμα στη βάση αυτού του σχεδίου. Σε μια τέτοια περίπτωση μελλοντικού δημοψηφίσματος, πού βλέπετε τον εαυτό σας να ψηφίζει / πώς θα τοποθετούσατε τον εαυτό σας;»

Ακολούθως οι αν-εγκέφαλοι της έρευνας κοινοποίησαν τα… αποτελέσματα (!!!) σύμφωνα με τα οποία ποσοστό 30,48% απάντησαν ότι σίγουρα ή σχεδόν σίγουρα θα ψηφίσουν ΝΑΙ. Είναι πραγματικά άξιον απορίας, πώς οι συμμετασχόντες στην έρευνα απάντησαν σε ένα τόσο υποθετικό, αόριστο, ατεκμηρίωτο και ατελές ερώτημα;

Πώς Κύπριοι πολίτες απάντησαν για ένα σχέδιο του οποίου δεν γνωρίζουμε ακόμα τα συστατικά στοιχεία, κυριότερα των οποίων είναι, αν η λύση που θα προκύψει θα είναι μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας ή αν θα δημιουργεί ένα νέο κρατικό μόρφωμα, αν η Τουρκία περιλαμβάνεται στις εγγυήσεις με δικαίωμα επέμβασης, αν οι Τουρκοκύπριοι εξασφαλίσουν ή όχι την εκ περιτροπής Προεδρία, τι διευθετήσεις θα γίνουν για το περιουσιακό, πώς θα λυθεί το εδαφικό, πόσο λειτουργική και βιώσιμη θα είναι η συνταγματική και διοικητική δομή του νέου «κράτους», ποιοι θα επωμιστούν το κόστος της λύσης αυτής κτλ. Πώς, στ’ αλήθεια, μπόρεσαν οι φωστήρες της δημοσκόπησης να εκμαιεύσουν την τοποθέτηση απλών πολιτών, αφού ο κ. Ακιντζί δεν έδωσε ακόμα κανένα δείγμα γραφής για αλλαγή στην πάγια πορεία πλεύσης της Τουρκίας πάνω στο κυπριακό πρόβλημα;

Επειδή η ούτω καλούμενη δημοσκόπηση δεν αντέχει καμία σοβαρή κριτική, θα περιοριστώ μόνο να τη χαρακτηρίσω ως ακόμα ένα εργαλείο ποδηγέτησης της κοινής γνώμης, δημιουργίας εντυπώσεων και εκκόλαψης μιας εκστρατείας υπέρ του ΝΑΙ, σε οποιαδήποτε λύση προκύψει μέσα από τις διεξαγόμενες συνομιλίες, τις οποίες φροντίζουν οι ίδιοι κύκλοι να τις επενδύουν με φρούδες ελπίδες και ωραία περιτυλίγματα. Σαφές μήνυμα προς τους δημοσκόπους (και δημοκόπους) έδωσε ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος κ. Νίκος Χριστοδουλίδης, ο οποίος σε δηλώσεις του τόνισε ότι «είναι λανθασμένη η επιλογή να τοποθετούμαστε από τώρα με ένα ναι ή ένα όχι σε ένα σχέδιο το οποίο δεν έχουμε ακόμα ενώπιόν μας».

Όσοι, λοιπόν, μέσα από επικοινωνιακά τεχνάσματα, ενέργειες, πράξεις και δηλώσεις προσπαθούν να αποσιωπήσουν ή να παρακάμψουν τα κεφαλαιώδη ζητήματα του κυπριακού προβλήματος, τα οποία ακόμα είτε δεν έχουν συζητηθεί είτε συζητιούνται αλλά υπάρχουν σοβαρές διαφωνίες και διάσταση απόψεων, και όσοι εργάζονται για να ωραιοποιήσουν την οποιαδήποτε λύση προκύψει, προσφέρουν κάκιστες υπηρεσίες στην Πατρίδα και τον λαό μας.

Το έγγραφο, το οποίο (σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες που δεν διαψεύσθηκαν ακόμα) η ψευδοκυβέρνηση του Μουσταφά Ακιντζί κατάθεσε στον ΟΗΕ στις 28/07/2015 μέσω της Τουρκίας, ας μας αφυπνίσει και ας μας προσγειώσει στις πραγματικότητες.

Σύμφωνα με το έγγραφο αυτό, η κατοχική «κυβέρνηση» του «φίλου» μας Μουσταφά Ακιντζί, με τον οποίο μοιραζόμαστε το όραμα για επανένωση της μοιρασμένης Πατρίδας μας, χαρακτηρίζει «ως επί μακρόν εκλιπούσα την Κυπριακή Δημοκρατία, στην οποία ματαίως οι Ελληνοκύπριοι επιχειρούν να προσδώσουν νομιμότητα» και διευκρινίζει ότι «ο τουρκοκυπριακός ‘λαός’ δεν θα ενδώσει στις άδικες απαιτήσεις των Ελληνοκυπρίων γειτόνων τους, με τους οποίους (οι Τ/Κ) ζουν στο νησί ως δύο λαοί, σε ξεχωριστά ανεξάρτητα και αυτοκυβερνώμενα κράτη». Το έγγραφο αυτό δεν διέψευσε ούτε ο ίδιος ο Μουσταφά Ακιντζί, στον οποίο επενδύσαμε τις πρόσφατες ελπίδες μας, αλλά ούτε και η Κυβέρνησή μας, η οποία δεν παραλείπει να επαναλαμβάνει από πρωίας μέχρι νυκτός ότι η εκλογή του Μουσταφά Ακιντζί στην ηγεσία των Τ/κ δημιούργησε νέα δεδομένα και άνοιξε ένα νέο παράθυρο ευκαιρίας για την επίλυση του Κυπριακού.

Με βασανίζει πραγματικά το ερώτημα: Αν ο Μουσταφά Ακιντζί, ο οποίος μέχρι τώρα δεν κατόρθωσε να ανοίξει ένα οδόφραγμα, δεν προώθησε για εφαρμογή κανένα ΜΟΕ, το κυριότερο των οποίων είναι η επιστροφή της πόλης της Αμμοχώστου στους νόμιμους κατοίκους της, αν -λέω- αποδειχθεί ένα από τα ίδια, όπως δηλαδή ο Ντενκτάς, ο Ταλάτ ή ο Έρογλου, πώς θα αντιδράσουμε;
Με ποια επιχειρήματα θα πείσουμε τη διεθνή κοινή γνώμη ότι ο μέχρι πρότινος διαλλακτικός «συνεταίρος» μας, με τον οποίο μοιραστήκαμε το όραμα της επανενωμένης Κύπρου, μετατράπηκε ξαφνικά ως ο κακός μας δαίμονας; Η Ιστορία επαναλαμβάνεται (π.χ. Χριστόφιας-Ταλάτ), αλλά δυστυχώς ποτέ δεν μας διδάσκει. Κρίμα. Κρίμα για όλους.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΟΡΦΙΤΗΣ
Μέλος Πολιτικής Επιτροπής Ευρωπαϊκού Κόμματος