Ένα άψυχο κορμάκι μπρούμυτα στην ακρογιαλιά, μια μάνα ξαπλωμένη στις ράγες του τρένου κρατά σφιχτά το παιδί της. Εικόνες που, καθεμιά, είναι χίλιες λέξεις ή καλυτέρα χίλιες «κλοτσιές» στις ανθρώπινες τύψεις, σε κάθε θρησκεία, ηθική, αυτοσεβασμό και λογική. Η ανθρωπότητα του 21ου αιώνα, πιο απάνθρωπη από ποτέ, δηλώνει ανίκανη να προστατέψει τον εαυτό της. Την οικονομική κρίση και τον εξευτελισμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας ακολουθεί η μεταναστευτική κρίση, που επιφέρει οπτική εξοικείωση, με εικόνες που μετατρέπουν την αξία της ανθρώπινης ζωής σε μηδενική. Το μυαλό έχει την ικανότητα να εξοικειώνεται με καταστάσεις, χωρίς να διερωτάται τι μπορεί να ακολουθήσει.

Η εικόνα των «απελπισμένων», καθημερινή, κοιμούνται όπου βρουν, αψηφούν συρματοπλέγματα, αστυνομικούς, στρατιώτες, αγωνίζονται να μπουν σε ένα τρένο, ή περπατούν χιλιόμετρα. Η διαδρομή της «απελπισίας» η ίδια. Από τα ερείπια και τον πόλεμο, στην εκμετάλλευση των δουλεμπόρων. Αν επιβιώσουν, φτάνουν στην «πολιτισμένη Ευρώπη» σαν παιδιά ενός κατώτερου θεού. Εξοικειώνονται σε σύντομο χρονικό διάστημα στις κακουχίες και στον θάνατο, το ίδιο και οι Ευρωπαίοι στις καθημερινές εικόνες.

Μετά την «εξοικείωση» ακολουθεί η «αποδοχή». Σύντομα, οι εικόνες θα είναι αποδεκτές, ο θάνατος δεν θα είναι σκληρός, αλλά αναμενόμενη εξέλιξη. Χωρίς «γιατί», χωρίς συναισθήματα λύπης και αποτροπιασμού, αλλά μια άλλη μέρα. Οι εικόνες δεν θα κάνουν αίσθηση, δεν θα είναι είδηση, δεν θα ενδιαφέρουν κανέναν.

Με όλα αυτά να «τρέχουν με χίλια», εμείς προσπαθούμε να βρούμε μια δίκαιη λύση, σε έναν άδικο κόσμο. Αντί αυτή η προσπάθεια να είναι συνολική, για μερικούς η «άρνηση» σε κάθε «συμφωνία» και «συνομιλητή» θεωρείται πολιτική στρατηγική στο «παιγνίδι εξουσίας», με μοναδικό στόχο τους την αλίευση μερικών ψήφων στις επόμενες εκλογές και όχι τις επόμενες γενιές.

Σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία και ανεξέλεγκτα, ο ρόλος των «αρνητικών» γίνεται επικίνδυνος, αντί εποικοδομητικός. Σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, θα πρέπει να είμαστε ρεαλιστές, ώστε να βρεθεί ή εφικτή λύση, που θα εγγυάται στις επόμενες γενιές ένα υπαρκτό μέλλον.