Αν η «αραβική άνοιξη» ήταν ο «δούρειος ίππος» για την τιμωρία των Αράβων, για την τρομοκρατική ενέργεια της «9/11», τα καραβάνια των «απελπισμένων» προς την Ευρώπη είναι το προάγγελμα της πτώσης των «αυτοκρατοριών».

Εκ των υστέρων, φαίνεται ότι οι δικτάτορες της Μέσης Ανατολής διατελούσαν και φύλακες του «κουτιού της Πανδώρας», που χωρίς αυτούς ήταν επόμενο ν' ανοίξει. Οι «απελπισμένοι» δεν είναι οικονομικοί μετανάστες, ούτε πρόσφυγες, όπως εμείς αντιλαμβανόμαστε τον όρο.

Απλοί άνθρωποι, οικογενειάρχες, με μικρά παιδιά και εγκύους γυναίκες, που δεν τους απέμεινε ίχνος ελπίδας, άλλα και ούτε πατρίδα, με μοναδική επιλογή την έξοδο από τα ερείπια, τον φόβο και τον θάνατο χωρίς επιστροφή. Περπατούν για μέρες, στοιβάζονται σε ό,τι μέσο τους παρέχουν οι δουλέμποροι, γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι οι πιθανότητες δεν ξεπερνούν το 60%, για να φτάσουν στη σύγχρονη οικονομική «αυτοκρατορία» των Γερμανών.

Οι δυο σύγχρονες κατάρες του 21ου αιώνα είναι η ελεγχόμενη οικονομία, από τα κέντρα λήψεως αποφάσεων, καταπιέζοντας κάθε ανθρώπινη αξία, και το «μεταναστευτικό», που έχει μετατραπεί σε ανεξέλεγκτη κατάσταση με απρόβλεπτες συνέπειες. Υπολογισμένα και τα δυο σε εξισώσεις και ισολογισμούς, είναι οφθαλμοφανές ότι «έπεσαν έξω» σε αριθμούς και νομοθεσίες. Οι «υπολογιστές», σαν μηχανές, αγνοούν το συναίσθημα της απελπισίας και την ανθρώπινη θέληση για επιβίωση, που οδηγεί το μυαλό του απλού φιλήσυχου πολίτη στη σχιζοφρένια. Γιατί περί αυτού πρόκειται, όταν τολμά να πάρει την έγκυο, το νήπιο, τον γέροντα και να κάνει το ταξίδι προς το άγνωστο, με αρκετές πιθανότητες, να μη φτάσει ποτέ.

Οι απεριόριστοι αριθμοί των «απελπισμένων», με «όπλο» τους τα βρέφη στην αγκαλιά, μετατρέπουν τους ισχυρούς, σε ανίσχυρους. Η μόνη λύση είναι ως διά μαγείας να σταματήσουν οι εχθροπραξίες, πράγμα που πλέον ανεξέλεγκτα έχει ξεπεράσει προ πολλού τα όρια της παραφροσύνης.

Οι πολυάριθμες μετακινήσεις των «απελπισμένων», από διάφορες χώρες και πολιτισμούς, θα επιφέρουν κοινωνικές αναταράξεις στις «αυτοκρατορίες», που δεν θα μπορούν να τις αφομοιώσουν. Όταν οι αριθμοί σε μερικά χρόνια θα έχουν αλλάξει τα ισοζύγια και η νέα γενιά Ευρωπαίων που θα έχει γεννηθεί θα εθνοποιείται με απαιτήσεις και δικαιώματα, τότε θα είναι και η κατάρρευση των «αυτοκρατόρων», ακολουθώντας μοιραία την ιστορία. Οι υπολογιστές έχουν τη δική τους λογική. Σε αυτήν δεν συμπεριλαμβάνεται η απλή φράση «όταν σπέρνεις θύελλες, θερίζεις κεραυνούς».

Χώρες που, πιθανώς, θα επιβιώσουν της «μεταναστευτικής» επερχόμενης κρίσης, που θα είναι χειρότερη της οικονομικής, θα είναι χώρες όπως την Ελλάδα. Η οικονομική κρίση από «κατάρα», μετατρέπετε σε προστάτη του ισοζυγίου μεταναστών, ωθώντας τους να πορευθούν βόρεια.

Αλίμονο στις «αυτοκρατορίες», όταν το ανθρώπινο «μυαλό» συνειδητοποιήσει ότι τα σχέδιά για τους ανθρώπους δεν τα κάνει ο Θεός, αλλά μερικά άτομα.