Εφόσον η ΕΕ εξακολουθεί να βρίσκεται εν ζωή και να λειτουργεί και εφ όσον η Κύπρος εξακολουθεί να είναι κράτος-μέλος της, η οντότητα αυτή αποτελεί ζωτικό, βασικό διπλωματικό και νομικό χώρο και πλαίσιο για την επίλυση του Κυπριακού. Τον οποίο δεν έχουμε δικαίωμα να απεμπολούμε ούτε αυτά που μας λέει η Επιτροπή να τα βάζουμε στο συρτάρι, επειδή το θέλει η Τουρκία. Προσφάτως, είχα αποστείλει επιστολή με τη μορφή ερωτημάτων προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχετικά με το Κυπριακό και τη στάση της ΕΕ, καθώς και της Τουρκίας, η οποία εκφράζει θέσεις εκ διαμέτρου αντίθετες προς το Ευρωπαϊκό Κεκτημένο.
Επεσήμανα στην ερώτησή μου την προσπάθεια που κατέβαλε η Τουρκία να ποδηγετήσει τον Κύριο Ακιντζί, απειλώντας τον με διακοπή της χρηματοδότησης προς το ψευδοκράτος. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υποστηρίζει ότι αναμένει από την Τουρκία να συνδράμει ενεργά στις προσπάθειες εξεύρεσης λύσης, η οποία θα είναι σύμφωνη με τις αρχές και αξίες επί των οποίων είναι θεμελιωμένη η ΕΕ. Αυτά αναφέρει, μεταξύ άλλων, απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κατόπιν σχετικής επιστολής μου, μετά από απαράδεκτες τουρκικές δηλώσεις στο τελευταίο Συμβιούλιο Σύνδεσης Τουρκίας - ΕΕ. Η απάντησή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα, αφού επισημαίνει τα εξής:
«Όπως τονίστηκε στο διαπραγματευτικό πλαίσιο και επιβεβαιώθηκε προσφάτως από την ΕΕ στο Συμβούλιο σύνδεσης ΕΕ-Τουρκίας στις 18 Μαΐου, η ΕΕ αναμένει από την Τουρκία να στηρίξει ενεργά τις διαπραγματεύσεις που στοχεύουν σε μια δίκαιη, συνολική και βιώσιμη διευθέτηση του Κυπριακού ζητήματος, στο πλαίσιο των σχετικών ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών και με βάση τις αρχές στις οποίες θεμελιώνεται η Ένωση. Η δέσμευση και η έμπρακτη συμβολή της Τουρκίας σε μια τέτοια συνολική διευθέτηση παραμένει ζωτικής σημασίας». Καταλήγοντας η απαντηση αναφέρει τα ακόλουθα: «Η Επιτροπή θα συνεχίσει να διαβιβάζει αυτό το μήνυμα στις τουρκικές Αρχές σε κάθε πρόσφορη ευκαιρία».
Με βάση τα ανωτέρω είναι αντιληπτό ότι η τουρικική θέση, όπως εκφράστηκε στη συνέχεια και από τον κ. Ακιντζί για τη δημιουργία και εφαρμογή πρωτογενούς δικαίου, είναι αντίθετη με θεμελειώδεις αρχές της ΕΕ. Η επίλυση του Κυπριακού με παρεκκλίσεις από το Κεκτημένο, οι οποίες θα αποτελέσουν πρωτογενές δίκαιο, συνιστά συνέχεια της επεκτατικής τουρκικής πολιτικής, όπως αυτή εφαρμόστηκε με την εισβολή και έχει στόχο τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την αντικάστασή της από δυο ισότιμα κράτη προερχόμενα εκ του μηδενός. Αλλά η λαϊκή εντολή, όπως εκφράστηκε αρκετές φορές, επιζητούσε λύση σύμφωνη με τις δημοκρατικές αρχές και αξίες της ΕΕ, χωρίς αποκλείσεις από το κεκτημένο.
Η δημοκρατικότητα της λύσης συνιστά προϋπόθεση για τη βιωσιμότητά της και για την απαλλαγή από την κατοχή και τις συνέπειές της. Αλλά η «αναγνώριση» τάχα των δικαιωμάτων του νόμιμου ιδιοκτήτη, -λες και μπορούν ποτέ τα δικαιώματα του ιδιοκτήτη περιουσίας από την οποία εκδιώχθηκε βιαίως από τον στρατό κατοχής να τεθούν εν αμφιβόλω-, παράλληλα με την αναγνώριση των δικαιωμάτων του σφετεριστή δεν προδικάζουν καλή εξέλιξη στο μέγα ζήτημα των περουσιών.
Ας μη χάσουμε λοιπόν τον μπούσουλα. Ας μη χάσουμε το μέτρο και τη δημοκρατικότητά μας μέσα στον φρενήρη ενθουσιασμό πολλών για λύση τώρα που «συνομιλούμε» με τον διαλλακτικό και νούσιμο και ευρωπαϊστή Ακιντζί. Δεν μπορεί να επιδιώκουμε μιαν όποια λύση αλλά μια λύση δίκαιη. Που αν δεν είναι δίκαιη, δεν θα είναι βιώσιμη.
Θεωρώ πολύ επικίνδυνη την πολιτική να υπόσχονται μερικοί ραγδαία οικονομική ανάπτυξη και τεράστιο πλουτισμό για όλους , μόλις εφαρμοσθεί η πολυπόθητη λύση. Ως δέλεαρ θα μπορούσε να προσφερθεί σε έναν λαό πρωτόγονων ιθαγενών με τη μορφή γυαλιστερών μπιχλιμπιδιών. Αλλά όχι προς έναν λαό με δημοκρατική παιδεία και αγώνες φρικτούς για την Ελευθερία... Όσο καλή και αν είναι η επαγγελλόμενη λύση. Επίσης θεωρώ εξίσου επικίνδυνη την πολιτική που δυστυχώς εφαρμόζεται εδώ και χρόνια, της άμβλυνσης της εθνικής μας αξιοπρέπειας και περηφάνιας για να γίνουμε πιο καλοί αποδέκτες μιας λύσης που θα δημιουργεί ουσιαστικά μια φυλή Κυπρίων εκ του μηδενός. Μας έχουν πει πολλές φορές πως για να πετύχει η λύση πρέπει να παψουμε να είμαστε Έλληνες.
Αν τούτο επιτευχθεί, η Κύπρος θα γίνει τουρκική επαρχία σε ασύλληπτα μικρό χρονικό διάστημα. Εφόσον η ΕΕ μας στηρίζει με ρεαλιστική προσέγγιση στο να εξεύρουμε λύση στη βάση των ευρωπαϊκών αρχών και αξιών, εμείς δεν έχουμε κάνενα δικαίωμα να παραμένουμε προσκολλημένοι σ' ένα κίβδηλο ρεαλισμό εξευμενισμού της άλλης πλευράς και δικαίωσης παλαιοτέρων επιλογών που τέθηκαν ενώπιον του λαού και απερρίφθησαν.
Νομίζω ότι είναι αυτοχειρία στο όνομα της οποίας «λύσης» να γίνουμε συνεργοί στην τουρκική πολιτική διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας και εδραίωσης των τετελεσμένων της εισβολής. Τα φληναφήματα που διαρρέουν κατά καιρούς οι διάφοροι για το «άριστο ποιόν» της λύσης που ετοιμάζεται, δημιουργούν ισχυρή καχυποψία και φόβο και δεν μπορεί να αφήνεται ο λαός στην πλάνη μιας επι θύραις δίκαιης λύσης που θα κατοχυρώνει όλα τα δικαιώματά του, ειδικά αν επιλέξει να γίνει πολίτης του «τουρκικού κράτους της Βόρειας Κύπρου».
ΕΛΕΝΗ ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ
Ευρωβουλευτής ΔΗΣΥ και του ΕΛΚ
