Κατά τους καλοκαιρινούς μήνες παρατηρείται συχνότερα το φαινόμενο της αισχροκέρδειας λόγω κυρίως τουριστικού ρεύματος, ντόπιου και ξένου. Δυστυχώς δεν υπάρχει επίσημος ορισμός της αισχροκέρδειας και πώς αυτή αντιμετωπίζεται… Πέραν από κάποιες δηλώσεις αρμόδιων αξιωματούχων του ΚΟΤ ή άλλων, καθώς και αρκετών πολιτικών, κατά το δοκούν, δηλώσεις για το θεαθήναι με τα ίδια λεγόμενα καθεχρονικά, χωρίς δυστυχώς καμία ουσία ή λήψη δραστικών μέτρων πάταξης του φαινομένου, ούτε καν προληπτικών ενεργειών.

Δυστυχώς μερικοί συμπολίτες μας, όχι σωστοί επαγγελματίες, προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τη χαλαρότητα της καλοκαιρινής ζέστης και την καλή διάθεση του κοινού, ελέω και των διακοπών, προσπαθώντας εντός αυτού του περιορισμένου χρονικού ορίου να αποκομίσουν το μέγιστο δυνατό κέρδος χωρίς όμως να λογαριάζουν τις ανυπολόγιστες ζημιές που προκαλούν ευρύτερα στην κοινωνία μας. Ούτε έχουν λάβει τα μηνύματα των καιρών, της δεινής οικονομικής κρίσης, δηλαδή έπρεπε κανονικά οι τιμές να πέσουν, πέραν των πολύ φθηνότερων καυσίμων, που δυστυχώς κανένας (πέραν ίσως της ΑΗΚ) δεν έκαμε αναπροσαρμογή τιμών…!

Το κοινό έχει ευθύνη να λαμβάνει μέτρα αυτοπροστασίας και όπου αντιλαμβάνεται τέτοια φαινόμενα να τα καταγγέλλει. Όμως, από την άλλη, οι αρμόδιες υπηρεσίες τι κάνουν για προστασία ή πρόληψη; Η αισχροκέρδεια το καλοκαίρι ανθεί κυρίως σε τουριστικές περιοχές, εστιατόρια, περίπτερα, καφετέριες, παγωταρίες κλπ, αλλά και ολόχρονα σε πολλούς τομείς όπως πχ καύσιμα, υπηρεσίες, ακόμα και στο γάλα και ψωμί (ας μην ξεχνάμε και το μποϊκοτάζ των καταναλωτών στις 15 Μαρτίου 2015). Εν τω μεταξύ ο ΚΟΤ εγκρίνει όλους τους τιμοκαταλόγους, που υποχρεώνονται οι χώροι εστίασης να έχουν αναρτημένο. Είτε πουλούν €1 το φραπέ είτε €6! (γιατί σε πολλά σημεία επικρατούν ακόμα πιο εξωφρενικές τιμές!).

Η Υπηρεσία Προστασίας του Καταναλωτή δεν μπορεί (;) να επέμβει αφού οι τιμές είναι ήδη εγκεκριμένες και αναρτημένες… Μόνο εάν χρεωθούμε μεγαλύτερο ποσό από αυτό του τιμοκαταλόγου μπορεί να γίνει κάτι. Δυστυχώς σε αυτόν τον τομέα υστερούμε πολύ (ακόμα και στις δηλώσεις που γίνονται κατά καιρούς) και χρειάζονται δραστικές αλλαγές και αποφασιστικές βελτιώσεις. Τα Δημαρχεία και τα Κοινοτικά Συμβούλια αντί να προσπαθήσουν να βοηθήσουν προς τη σωστή κατεύθυνση, ανεγείρουν αναψυκτήρια και άλλους χώρους επί της θαλάσσης, τα οποία ουσιαστικά είναι μονοπώλιο και αντί να ελέγχουν και να προκαθορίζουν τις μέγιστες τιμές πώλησης, προχωρούν σε ενοικιάσεις του χώρου με αστρονομικά ποσά και οι διαχειριστές αναγκάζονται να έχουν ακριβές έως εξωφρενικές τιμές για να επιβιώσουν… Όλα αυτά όμως τα πληρώνει ο δημότης, ο κάθε επισκέπτης, ο απλός καταναλωτής. Οι τιμές πώλησης έπρεπε να είναι προκαθορισμένες σε τέτοιους χώρους.

Αυτά είναι απαράδεκτα γεγονότα και εάν κανείς ανατρέξει στο πρόσφατο ή και μακρινό παρελθόν, θα διαπιστώσει δυστυχώς ότι τα ίδια και τα ίδια συμβαίνουν κάθε χρόνο, ο κόσμος διαμαρτύρεται, οι αρμόδιοι αδυνατούν να επέμβουν και οι πολιτικοί κάνουν δηλώσεις… ανάλογα με το πού ανήκουν και ποιος βρίσκεται στην εξουσία, ότι θα παταχθεί η αισχροκέρδεια ή ότι πρέπει να ληφθούν μέτρα για να παταχθεί η αισχροκέρδεια. Δυστυχώς ο κοσμάκης παραμένει θεατής και πάλιν πληρώνει τα σπασμένα και γίνεται θύμα εκμετάλλευσης από επιτήδειους! Γι’ αυτό προσέχομε και αντιδρούμε!

HΛΙΑΣ ΚΑΡΑΪΣΚΟΣ