Η Γ.Σ. του ΟΗΕ την 1η Νοεμβρίου 1974 υιοθέτησε το Ψήφισμα 3212(XXIX) για το Κυπριακό με 117 θετικές ψήφους, ουδεμία εναντίον και ουδεμία αποχή, συμπεριλαμβανομένης και της θετικής ψήφου της Τουρκίας.

Τα πέντε σημαντικά σημεία του Ψηφίσματος, είναι τα ακόλουθα:

1. Καλεί όλα τα κράτη να σέβονται την κυριαρχία, ανεξαρτησία, εδαφική ακεραιότητα και το αδέσμευτο της Κυπριακής Δημοκρατίας και να απέχουν απ’ όλες τις πράξεις και επεμβάσεις εναντίον της.

2. Συνιστά την ταχεία αποχώρηση όλων των ξένων στρατιωτικών δυνάμεων και της ξένης στρατιωτικής παρουσίας και προσωπικού από την Κυπριακή Δημοκρατία και την κατάπαυση κάθε ξένης επέμβασης στις υποθέσεις της.

3. Θεωρεί ότι το συνταγματικό σύστημα της Κυπριακής Δημοκρατίας αφορά την ελληνική κυπριακή και την τουρκική κυπριακή κοινότητα.

4. Συνιστά να λάβουν χώραν επαφές και διαπραγματεύσεις επί ίσοις όροις, με την παροχή καλών υπηρεσιών από τον Γενικό Γραμματέα μεταξύ των αντιπροσώπων των δύο κοινοτήτων, και καλεί τη συνέχισή τους επί τη προοπτική της επίτευξης ελευθέρως μιας αμοιβαία αποδεκτής πολιτικής διευθέτησης, βασισμένης στα θεμελιώδη και νόμιμα δικαιώματά τους.

5. Θεωρεί ότι όλοι οι πρόσφυγες πρέπει να επιστρέψουν στις εστίες τους υπό συνθήκες ασφάλειας και καλεί τα ενδιαφερόμενα μέρη να λάβουν επείγοντα μέτρα προς αυτόν τον σκοπό.

Το γεγονός ότι το εν λόγω Ψήφισμα της Γ.Σ. υιοθετήθηκε ομόφωνα συμπεριλαμβανομένης και της θετικής ψήφου της Τουρκίας, τι σημαίνει; Η θετική ψήφος της Τουρκίας ξεκάθαρα σημαίνει ότι αντανακλά την αρχή PACTA SUNT SERVADA (τα συμφωνηθέντα δέον να τηρούνται) μεταξύ όλων των ενδιαφερομένων -και της Τουρκίας- στο Κυπριακό μερών. Η αρχή PACTA SUNT SERVADA, όμως, είναι ο ακρογωνιαίος λίθος επί του οποίου εδράζεται το Διεθνές Δίκαιο. Χωρίς αυτήν την αρχή εφαρμοζόμενη, οδηγείται η Ανθρωπότητα σε κατάσταση οικουμενικής αναρχίας. Η οικουμενική αναρχία, βεβαίως, θα έχει την ίδια κατάληξη που είχε η κατάρρευση της Κοινωνίας των Εθνών: Παγκόσμιο (ή έστω γενικευμένο) πόλεμο. Με κατάσταση οικουμενικής αναρχίας, δηλαδή, ανοίγουν οι ασκοί του Αιόλου. Το εν λόγω Ψήφισμα της Γ.Σ. υιοθετήθηκε και με δύο Ψηφίσματα του Σ.Α. του ΟΗΕ:

1. To Ψήφισμα 365 (1974) της 13ης Δεκεμβρίου 1974.

2. Το Ψήφισμα 367 (1975) της 12ης Μαρτίου 1975.

Μάλιστα δε, η παράγραφος 4 αυτού του δεύτερου Ψηφίσματος του Σ.Α. «καλεί την επείγουσα και αποτελεσματική εφαρμογή όλων των μερών και προνοιών του Ψηφίσματος 3212 (ΧΧΙΧ) της Γενικής Συνέλευσης, το οποίο υιοθετήθηκε με το Ψήφισμα 365 (1974) του Σ.Α.». Κατά συνέπειαν, τα προαναφερόμενα πέντε σημεία του Ψηφίσματος 3212 της Γ.Σ., αποτελούν πανίσχυρο Διεθνές Δίκαιο.

Καθίσταται αναντίλεκτο από το περιεχόμενο του εν λόγω Ψηφίσματος, ότι η όποια πολιτική διευθέτηση προκύψει μέσα από τις διακοινοτικές διαπραγματεύσεις θα είναι πολιτειακή μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας και όχι παρθενογένεση νέας πολιτειακής οντότητας, θα διαλαμβάνει δε και την αποχώρηση όλων ανεξαιρέτως των ξένων στρατιωτικών δυνάμεων από την Κυπριακή Δημοκρατία, το μοναδικό νόμιμο κράτος το οποίο αναγνωρίζει στη νήσο Κύπρο. Το εν λόγω Ψήφισμα αναγνωρίζει το δικαίωμα όλων των προσφύγων να επιστρέψουν στις εστίες τους υπό συνθήκες ασφάλειας.

Για να υλοποιηθεί, όμως, η άσκηση αυτού του δικαιώματος, θα πρέπει να δοθεί η ευχέρεια στον κάθε νόμιμο ιδιοκτήτη κατεχόμενης περιουσίας, αυτός να επιλέξει, είτε τη φυσική ανάκτηση της περιουσίας του είτε τη λήψη ικανοποιητικής αποζημίωσης για την αξία της, σε χρήμα ή σε είδος (ανταλλαγή). Σε κάθε περίπτωση, το τέτοιο δικαίωμα επιλογής, πρέπει να το έχει ο νόμιμος ιδιοκτήτης. Διαφορετικά καθίσταται αδύνατη η άσκηση του δικαιώματος επιστροφής των προσφύγων. Εφόσον το εν λόγω Ψήφισμα αναγνωρίζει ένα μόνο νόμιμο κράτος στην Κύπρο, την Κυπριακή Δημοκρατία, είναι αυτονόητο πως νόμιμοι ιδιοκτήτες είναι αυτοί που αναγνωρίζονται ως τέτοιοι από το Κτηματολόγιό της.

Η απόφαση του ΕΔΑΔ στην υπόθεση Δημόπουλος, η οποία αναγνωρίζει και κάποια δικαιώματα στους σφετεριστές, είναι απόφαση ενός περιφερειακού (regional) Διεθνούς Δικαστηρίου, στα πλαίσια ερμηνείας περιφερειακής ισχύος Διεθνούς Σύμβασης, καθίσταται δε ανίσχυρη στον βαθμό που αντίκειται σε οικουμενικής ισχύος και πανίσχυρο Διεθνές Δίκαιο, ως διεξοδικά και περιεκτικά αναλύεται πιο πάνω.

Θα διαπραγματευτεί, επιτέλους, η Κυβέρνησή μας με ισχυρό διαπραγματευτικό ατού, αυτά που διαλαμβάνει για την εθνική υπόθεσή μας, το οικουμενικής ισχύος και πανίσχυρο Διεθνές Δίκαιο; Mια εθνοτική ομάδα (κοινότητα) 200 χιλιάδων ανθρώπων περίπου, διατείνεται ότι ίσταται υπεράνω του οικουμενικής ισχύος και πανίσχυρου Διεθνούς Δικαίου! Έχει πρόβλημα η Διπλωματία μας, να καταδείξει διεθνώς αυτήν την ύβριν;

ΝΙΚΟΣ Π. ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ
Νομικός του Α.Π.Θ. και Διπλωματούχος στην Αγγλική Γλώσσα,
στο Insurance Management και στο Journalism and Professional Writing,
μέλος του Association of Insurance and Risk Managers in Industry and Commerce της Βρετανίας.