Κάποτε είχαμε κόκκινες γραμμές στο Κυπριακό. Για σαράντα χρόνια δεν κάναμε τίποτε άλλο από το να τις κουρεύουμε. Πάντα υπήρχαν κάποιες πολιτικές ηγεσίες, που θεωρούσαν ότι τις κόκκινες γραμμές μας ήταν αδύνατο να τις αποδεχθεί η τούρκικη πλευρά. Ήταν και οι υπερατλαντικοί μας «φίλοι», που οι κόκκινες γραμμές τούς ενοχλούσαν. Μας εισηγούνταν να κατεβάσουμε τον πήχυ των απαιτήσεών μας, για να μπορούν να πιέσουν τους Τούρκους να κάμουν υποχωρήσεις, για να φτάσουμε σε μια λύση.

Πολλοί ξέχασαν την τουρκική αδιαλλαξία, που είναι το μόνο εμπόδιο για τη λύση. Οι υποχωρήσεις μας υπήρξαν το διαχρονικό χαρακτηριστικό των διαπραγματεύσεων. Ιδιαίτερα όταν τις διαπραγματεύσεις έκανε κάποια «ρεαλιστική» ηγεσία. Οι «ρεαλιστές» ηγέτες μας διέγραψαν πολλές κόκκινες γραμμές. Οι υποχωρήσεις και οι παραχωρήσεις της πλευράς μας έγραψαν ιστορία και έγιναν η παντιέρα του αγώνα μας.

Σε κάθε στάδιο των διαπραγματεύσεων η πλευρά μας ξεκινούσε με κάποιες υποχωρήσεις, για να δημιουργήσει καλό κλίμα και να δείξει εποικοδομητική διάθεση. Οι Τούρκοι δεν έκαμαν ούτε ένα βήμα πίσω στις απαιτήσεις τους. Θέλουν απλώς να προσυπογράψουμε τις απαιτήσεις τους. Κι αυτό το λένε λύση.

Πρώτος τους στόχος, η διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και η επανένωση δύο ιδρυτικών κρατών. Γι' αυτούς το μεγάλο αγκάθι είναι η διεθνώς αναγνωρισμένη Κυπριακή Δημοκρατία, μέλος του ΟΗΕ και της ΕΕ.

Και η πλευρά μας, με πρωτομάστορες τον τσιμεντωτή του ΝΑΙ και τον πατριάρχη της πλατφόρμας του ΝΑΙ στο σχέδιο Ανάν, προχωρεί συστηματικά και αθόρυβα στην αποδόμηση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και οι δύο ανέχθηκαν ρήγματα στην έπαλξη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αποδέχτηκαν τις απαράδεκτες ενέργειες του ΟΗΕ, να συμπεριφερθούν στην Κυπριακή Δημοκρατία ωσάν να είναι ήδη το ένα από τα κράτη, που προσπαθούν να «επανενωθούν». Οι απαράδεκτες συγκλίσεις Χριστόφια είχαν απορριφθεί από την πλειοψηφία των κομμάτων. Ο πρόεδρος Αναστασιάδης στην προεκλογική του εκστρατεία δεσμεύτηκε γραπτώς, ότι θα τις ανακαλούσε και θα τις απέρριπτε. Σήμερα τις ανεμίζει ως παντιέρα του αγώνα μας. Και δεν είναι μόνο αυτό. Κρατά το πινέλο του καλού κλίματος και κάθε κόκκινη γραμμή της πλευράς μας τη βάφει με ένα ξεθωριασμένο ροζ χρώμα, που μέρα με τη μέρα χάνεται εντελώς.

Οι Τούρκοι μάς δείχνουν ότι θέλουν δύο κυρίαρχα κράτη για τη δημιουργία ενός νέου συνεταιρισμού. Και κάθε τους ενέργεια δείχνει ότι αυτό το «νέο κράτος» δεν θα έχει καμιά σχέση με την Κυπριακή Δημοκρατία. Ο Ακιντζί το λέει καθαρά. Συζητούν ακόμα και για νέο όνομα. Πάει κι αυτή η κόκκινη γραμμή. Δεχθήκαμε και μεις να το ονομάζουμε νέο κράτος και να το αποδεχόμαστε ως πραγματικότητα.

Πώς θα γίνει μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας, αφού ακόμα και το όνομα θα αλλάξει για να εξαφανιστεί ονομαστικά η Κυπριακή Δημοκρατία; Πώς θα γίνει μετεξέλιξη, όταν από τώρα οι Τούρκοι δεν αποδέχονται τα δύο συνιστώντα κράτη να διατηρήσουν τον διεθνή τηλεφωνικό κωδικό της Κυπριακής Δημοκρατίας, το 357, και η πλευρά μας το αποδέχεται. Πώς θα μετεξελιχθεί η Κυπριακή Δημοκρατία σε ομόσπονδο κράτος, αφού όσα έχουμε ήδη αποδεχθεί καθορίζουν συνομοσπονδία και όχι ομοσπονδία;

Όλες οι κόκκινες γραμμές μας έχουν γίνει ροζ. Έχουν καλυφθεί από ένα πέπλο μυστικότητας. Μόνο ο Ακιντζί ανάβει κανένα προβολέα και μας τις δείχνει. Και ο Αναστασιάδης εκρήγνυται, όταν τον ρωτούν τι συζητά με την άλλη πλευρά. Οι Τούρκοι δεν κατάφεραν με τα όπλα να διαλύσουν τη Κ.Δ. το 1974. Τώρα προχωρούν με σιγουριά, με καλό κλίμα και με το ΑΚΕΛ συμπαραστάτη του Αναστασιάδη. Οι συγκλίσεις Χριστόφια δεν θα πάνε χαμένες. «Άλα ούνα, Άντρο». Δεν του δίνετε λευκή επιταγή, αλλά στηρίζετε τη διάλυση της Κ.Δ.