Τα αρνητικά κοινωνικά φαινόμενα συνήθως διαμορφώνονται μέσα από την ίδια την κοινωνία, μέρος της οποίας είναι τα ίδια τα κόμματα και κατ’ επέκταση οι διάφοροι κομματικοί και παρακομματικοί μηχανισμοί (Βλ. ρουσφέτι, «διευκολύνσεις» κ.λπ.). Παράλληλα, η ανοχή της ένοχης κοινωνίας μας και ο φόβος να αντικρύσουμε και να πούμε τις πραγματικότητες με απλές λέξεις, απλώς διαιωνίζει το πρόβλημα της φυγοστρατίας και το διογκώνει, με θανάσιμους κινδύνους για τη συνοχή και την ετοιμότητα της Εθνικής Φρουράς.

Μία από τις κυριότερες γενεσιουργούς αιτίες του προβλήματος είναι το γεγονός ότι οι πολιτικές δυνάμεις ερίζουν για το εάν η θητεία θα είναι δεκατέσσερεις, αν θα είναι δεκαεννιά, αν θα είναι είκοσι τέσσερεις μήνες κ.ο.κ. Ποιο είναι το συμπέρασμα που στέλνουν κάποιοι στους νέους που θα καταταχθούν στην Εθνική Φρουρά για να υπηρετήσουν την πατρίδα; Ότι απλώς δεν υπάρχει κάποιος σοβαρός λόγος να πάνε στον στρατό. Γιατί δεν μπορούν να γίνουν κατανοητά και αντιληπτά από τα πολιτικά κόμματα αυτά τα απλά και αυτονόητα, που οδηγούν το πρόβλημα σε αδιέξοδο;

Και όχι μόνο σε αδιέξοδο, αλλά και σε μια επικίνδυνη τροχιά για την πορεία της Εθνικής Φρουράς. Αντί πρώτα να συζητούσαν τρόπους για το αξιόμαχο, για το πώς θα εκσυγχρονιστεί το στράτευμα, για το πώς θα προχωρήσουμε σε επαγγελματικό στρατό… αρχίζουν και πάλι τη συζήτηση ανάποδα.

Οι Γάλλοι είχαν την καλύτερη στην ιστορία της πολεμικής πορείας των κρατών Γραμμή Μαζινό. Και κατέρρευσε γιατί; Γιατί, όταν κλήθηκαν να την υπερασπιστούν οι Γάλλοι, εξέφρασαν το περιβόητο pourquoi. Δηλαδή, γιατί; Λοιπόν, η κοινωνία μας είναι σε αυτή τη φάση. Διερωτάται γιατί.

ΑΝΔΡΕΑΣ Ν. ΜΑΣΟΥΡΑΣ
Ακαδημαϊκός, Αντιπρόεδρος Κινήματος Οικολόγων