Με αφορμή το άρθρο του Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου του ΚΟΤ, το οποίο έχει δημοσιευθεί στις 11/7/2015, σε μία τουλάχιστον εφημερίδα, με τίτλο «Τουριστική ασφάλεια - εξασφάλιση με την ανάλογη τουριστική συνείδηση», θα ήθελα να καταθέσω τις δικές μου, καθαρά προσωπικές απόψεις για το συγκεκριμένο θέμα. Αρχικά θα ήθελα να χαιρετίσω τις απόψεις και τη φιλοσοφία που εκφράζονται μέσα από το συγκεκριμένο άρθρο ως προς την τουριστική ασφάλεια. Στη δική μου κατάθεση απόψεων, θα περιοριστώ στην τουριστική ασφάλεια που καταπιάνεται με την προστασία (security) του τουριστικού προϊόντος και όχι με την ασφάλεια και υγεία (health & safety).

Αρχικά, να πούμε ότι η τουριστική βιομηχανία ήταν και θα είναι από τους σημαντικότερους αιμοδότες της κυπριακής οικονομίας, με σημαντική συνεισφορά στο ΑΕΠ της χώρας. Για κάποιους ειδικούς, πιθανόν να είναι μια βιομηχανία η οποία θα μας βγάλει πιο σύντομα από την κρίση την οποία διέρχεται σήμερα η χώρα μας. Μια χώρα που αυτό που παράγει είναι μόνο υπηρεσίες και τίποτα άλλο, ή σχεδόν τίποτα άλλο. Για τον λόγο αυτόν η τουριστική βιομηχανία πρέπει να διαφυλαχθεί ως κόρη οφθαλμού, αλλά παράλληλα θα πρέπει να δοθούν αυτές οι προϋποθέσεις για περαιτέρω ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα, μέσα στο ευρύτερο περιβάλλον που δραστηριοποιείται.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η προστασία (security) στην τουριστική βιομηχανία, είναι και μπορεί να αποτελέσει ένα σημαντικό εργαλείο (marketing tool) στα χέρια των συντελεστών αυτής της βιομηχανίας (ΚΟΤ, ξενοδόχων και άλλων) για την προσέλκυση πελατών/αγορών. Συνεπώς, πρέπει να γίνουν πολλά στον τομέα της τουριστικής ασφάλειας. Για να γίνω πιο συγκεκριμένος, πρέπει τα ξενοδοχεία να εκπονήσουν μελέτη εκτίμησης επικινδυνότητας, τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά των εγκαταστάσεών τους. Διευκρινίζω ακόμα μια φορά ότι αναφέρομαι σε εκτίμηση επικινδυνότητας για την προστασία (security) και όχι για την ασφάλεια και υγεία (health & safety). Μέσα από την εκτίμηση επικινδυνότητας, θα εντοπιστούν οι επικίνδυνες καταστάσεις και το ρίσκο για συγκεκριμένους κινδύνους. Για τον κάθε κίνδυνο, θα διαφανούν τα μέτρα προστασίας τα οποία θα πρέπει να εφαρμοστούν, με σκοπό να μειώσουν το ρίσκο για τον συγκεκριμένο κίνδυνο που θα εντοπιστεί.

Με τον τρόπο αυτό θα εξοικονομηθούν χρήματα από τους Ιδιοκτήτες των ξενοδοχειακών μονάδων, γιατί θα επενδύσουν στην προστασία της μονάδας τους, των πελατών και του προσωπικού τους στοχευμένα, με βάση τις πραγματικές ανάγκες και την επικινδυνότητα που θα εξαχθεί από την προαναφερθείσα μελέτη. Ο τεχνικός εξοπλισμός για την προστασία (σύστημα συναγερμού, κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης, σύστημα ελέγχου πρόσβασης) θα σχεδιαστεί, θα προδιαγραφεί και θα εγκατασταθεί επίσης στοχευόμενα και με βάση τις πραγματικές ανάγκες της μονάδας. Σε αντίθετη περίπτωση, αυτό που παρατηρείται είναι να ξοδεύονται αρκετά χρήματα για τεχνικό εξοπλισμό ο οποίος, στο τέλος της ημέρας, να μην προσφέρει το επίπεδο προστασίας το οποίο οι κίνδυνοι της μονάδας απαιτούν ή και το αντίθετο, δηλαδή να ξοδεύονται αρκετά χρήματα για τεχνικό εξοπλισμό ο οποίος να μην ήταν και τόσο αναγκαίος για το επίπεδο προστασίας το οποίο οι κίνδυνοι της μονάδας απαιτούν.

Πέρα από τον τεχνικό εξοπλισμό, πρέπει να υπάρχουν μια σειρά από πολιτικές και διαδικασίες για την προστασία, που να καθορίζουν τη θέση της διεύθυνσης για ένα συγκριμένο θέμα/αντικείμενο και πώς αυτό επιτυγχάνεται από το προσωπικό της μονάδας. Ενδεικτικά αναφέρω θέματα/αντικείμενα όπως τρομοκρατία, ναρκωτικά, πορνεία, room entry, housekeeping, parties in room, shoplifters, lobby, parking, front desk, executive security. Για όλα τα παραπάνω πρέπει ο ΚΟΤ να δώσει κατευθυντήριες γραμμές ή να εκπονήσει κανονισμούς για να βοηθήσει τις ξενοδοχειακές μονάδες προς αυτήν την κατεύθυνση.

Θα πρέπει να καλλιεργηθεί κουλτούρα προστασίας ανάμεσα στο προσωπικό που εργάζεται σε μια ξενοδοχειακή μονάδα. Για τον σκοπό αυτόν θα πρέπει να γίνονται υποχρεωτικές εκπαιδεύσεις και επιμορφώσεις στο προσωπικό των ξενοδοχειακών μονάδων, στα θέματα προστασίας (security) μέσα από επιχορηγημένα προγράμματα από την ΑνΑΔ. Γενικότερα πρέπει να θεσμοθετηθούν εκπαιδεύσεις, πιστοποιητικά και ακαδημαϊκά προσόντα στην προστασία της τουριστικής βιομηχανίας με τις αντίστοιχες θέσεις εργασίας στις ξενοδοχειακές μονάδες.

Συνεπώς, πρέπει και μπορούν να γίνουν πολλά στον τομέα της τουριστικής ασφάλειας και αυτό είναι ευθύνη όλων των εμπλεκομένων στη συγκεκριμένη βιομηχανία, την οποία, επαναλαμβάνω, πρέπει να διαφυλάξουμε αλλά και επενδύσουμε σε αυτήν, προς το συμφέρων του τόπου.

ΣΤΑΥΡΟΣ ΙΩΑΚΕΙΜ
Σύμβουλος Εταιρειών στα θέματα Ασφάλειας (Security) και Συντονιστής του Κλάδου Security στο Global College