Προηγουμένως ή και μέχρι τώρα, όταν γινόταν αναφορά στη λέξη χρήστης ειδικά στα αστυνομικά δελτία, αμέσως στο μυαλό μας σχηματιζόταν η εικόνα ενός νέου παιδιού που έχει παρασυρθεί στη χρήση ναρκωτικών ουσιών και είτε θα εκατηγορείτο για να αφεθεί ελεύθερος, είτε θα προσαγόταν στο δικαστήριο. Ταυτόχρονα, ακούγαμε και βαρύγδουπες ανακοινώσεις υπουργών για πολιτικές αντιμετώπισης των χρηστών και επανένταξής τους στην κοινωνία.

Χάρη στον τέως Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια, αυτόν που επαγγελλόταν τον Πρόεδρο λύσης, με την άνοδό του στην εξουσία και την επανέναρξη των συνομιλιών μετά του συντρόφου Ταλάτ, που μόλις είχε αναδειχθεί σαν νέος ηγέτης όλων των Εποίκων και όσων Τουρκοκυπρίων έχουν μείνει, η λέξη χρήστης άρχισε να παίρνει μια νέα έννοια, πρωτόγνωρη για εμάς. Ο διάδοχός του, νυν Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης δυσκολευόταν, με την επανέναρξη των συνομιλιών από τον κύριο Έρογλου, αντικαταστάτη του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, σαν νέος ηγέτης όλων των Εποίκων και όσων Τουρκοκυπρίων έχουν μείνει. Βέβαια τελικά τα βρήκε μαζί του, με εκείνο το περίφημο Κοινό Ανακοινωθέν της 11ης Φεβρουαρίου, που κτυπά από τότε συνεχώς λυπητερά την καμπάνα για τον επικείμενο θάνατο της Κυπριακής Δημοκρατίας, αυτής, που ο νυν Πρόεδρος ορκίστηκε να προασπίζεται και ΟΧΙ να καταργήσει.

Τα καθήκοντα του κ. Έρογλου διαδέχθηκε ο κ. Μουσταφά Ακιντζί, που με τη νίκη του στις λεγόμενες εκλογές, ξεσάλωσαν από τρελή χαρά, περισσότερο από τους Εποίκους και τους τουρκοκύπριους, ο Λόφος των Αγίων Ομολογητών για δικούς του λόγους, καθώς και φτωχοί συμπατριώτες μας που βοηθούνται με επιδόματα της Unops, Usaid, καθώς και άλλων ύποπτων ταμείων. Με την επανέναρξη των συνομιλιών, μεταξύ του δικού μας Leader και του Leader των Εποίκων και όσων Τουρκοκυπρίων έχουν μείνει, η ορολογία χρήστης μπήκε για τα καλά στη ζωή μας. Κάτι για δικαιώματα του χρήστη ακούμε, καθώς και άλλα φαιδρά.

Και μέσα σε αυτήν την ευφορία που εντέχνως καλλιεργείται, μάθαμε και επιτέλους τι εστί η νέα έννοια του χρήστη. Ο περιβόητος χρήστης, τελικά, δεν είναι ο ναρκομανής, είναι όμως ο Έποικος ή και ο συμπατριώτης μας Τουρκοκύπριος που σφετερίζεται τα σπίτια και τις περιουσίες μας. Και αυτού του σφετεριστή, ο Leader μας, στις συνομιλίες, συμφωνεί να του δώσει το προνόμιο έννομα πλέον να γίνει ο ιδιοκτήτης των περιουσιών μας, αν βέβαια περάσει ποτέ από τον κυπριακό Ελληνισμό τέτοια θέση και τέτοια λύση.

Το ατομικό δικαίωμα στην περιουσία θα είναι μεν σεβαστό, λέει ο Leader μας μαζί με τον άλλο Leader, αλλά, και αυτό το αλλά είναι η μεγάλη επικοινωνιακή παραπληροφόρηση. Το ζήτημα των περιουσιών θα κρίνεται μετά τη λύση, δηλαδή όπως λέμε «μετά το μπαϊράμι», από μια επιτροπή που θα συσταθεί από έναν Ελληνοκύπριο, έναν Τουρκοκύπριο, και, άκουσον άκουσον, έναν ξένο που θα έχει την καθοριστική ψήφο. Σε αυτήν την επιτροπή θα μπορεί να προσφεύγει ο νόμιμος ιδιοκτήτης, αλλά βέβαια και ο καημένος ο χρήστης/σφετεριστής.

Μάλιστα ο άλλος Leader, αυτός των Εποίκων και Τουρκοκυπρίων, θέλει αναβαθμισμένο ρόλο του χρήστη/σφετεριστή έναντι του νόμιμου ιδιοκτήτη, όπως προνοούσε το Σχέδιο Ανάν. Βέβαια είναι γνωστό ποιου Leader θα επικρατήσει η θέση, και στο τέλος, όλοι οι πρόσφυγες θα μείνουμε με ανοικτό το στόμα.

Θεωρώ ότι ο διαπραγματευτής μας, που αν και τον τίτλο φέρει ο κ. Μαυρογιάννης, ένα καθόλα έντιμος άνθρωπος, τη χάρη φέρει ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, που δεν έπρεπε καν να συζητά περί δικαιωμάτων των Εποίκων, ακόμα και των συμπατριωτών μας Τουρκοκυπρίων σφετεριστών. Αταλάντευτη θέση του έπρεπε να είναι μόνο τα δικαιώματα των νομίμων ιδιοκτητών και τίποτε άλλο. Βέβαια, μέσα σε μια λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, η κατάργηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μας φαίνεται να έχει αναπτύξει μεγάλη ταχύτητα. Θα ανακοπεί όμως από τον κυρίαρχο κυπριακό Ελληνισμό.

ΠΕΤΡΟΣ ΑΣΣΙΩΤΗΣ
Πρόεδρος Επαρχιακού Συμβουλίου Αμμοχώστου και μέλος της Πολιτικής Συγκλήτου Συμμαχίας Πολιτών