Κύριε Δήμαρχε, τον Νοέμβριο του 2008 ο Δήμος σας είχε διοργανώσει ημερίδα, με θέμα «εμποδιζόμενα άτομα και πολιτεία, οφέλη για τον τουρισμό», κατά την οποία είχατε ανακοινώσει ότι ο Δήμος σας θα γινόταν ο πρώτος Δήμος πλήρως προσβάσιμος για άτομα με αναπηρίες. Μια δήλωση η οποία μας γέμισε με ευχαρίστηση και μας έκανε να πιστέψουμε ότι υπάρχουν άτομα με όραμα και σεβασμό προς όλους τους πολίτες. Λίγους μήνες μετά, μια νύχτα, σας είχα συναντήσει έξω από ένα παραλιακό κέντρο ψυχαγωγίας, εσείς βγαίνατε από το ισόγειο του κτιρίου που δεν ήταν προσβάσιμο για ΑμεΑ και εγώ θα έμπαινα στο κτίριο από το πλάι, στον υπαίθριο χώρο, από μιαν απότομη ράμπα για τροχοκαθίσματα. Σας είχα πει ότι και ο χώρος αυτός πρέπει να γίνει προσβάσιμος και θυμάμαι ότι με έντονο ύφος γυρίσατε προς τον ιδιοκτήτη και του τονίσατε την ανάγκη να γίνει ο χώρος προσβάσιμος. Το εννοούσατε άραγε; Αν κρίνω από τη σημερινή κατάσταση, μάλλον όχι.

Τώρα που γράφω αυτήν την επιστολή θα έπρεπε να ήμουν με την παρέα μου σε εκείνον τον χώρο και να διασκεδάζουμε όπως οι υπόλοιποι πελάτες. Πήγαμε, αλλά μετά από λίγα λεπτά φύγαμε, αφού το επίπεδο προσβασιμότητας του χώρου μας έκανε να νιώσουμε σαν πολίτες πολύ χαμηλής κατηγορίας, λόγω των υποδομών του χώρου. Απότομες ράμπες, που σε οδηγούν σε περιορισμένο κομμάτι του μαγαζιού, πρόσβαση από το πλάι, από τον χώρο που φυλάνε τους καλάθους αχρήστων, όπου είσαι αναγκασμένος να υποστείς τη δυσοσμία και ακαθαρσία, πεζοδρόμια έξω γεμάτα σταθμευμένα αυτοκίνητα δίπλα από διάβαση πεζών, μηχανήματα στο πεζοδρόμιο. Σε πόσους άλλους χώρους/επιχειρήσεις συναντούμε άραγε παρόμοια κατάσταση;

Διερωτώμαι πραγματικά, αυτό είναι το όραμά σας για την τουριστική Γερμασόγεια; Αυτό το επίπεδο εξυπηρέτησης θέλετε να διατηρείτε στον Δήμο σας για τους πολίτες με αναπηρίες; Για τους τουρίστες με αναπηρίες; Ειδικά οι παραλιακές επιχειρήσεις είναι τόσο κερδοφόρες και τόσο σημαντικές για την εικόνα του τουριστικού μας προϊόντος, που δεν έπρεπε ούτε έχετε το δικαίωμα να ανέχεστε τέτοιες καταστάσεις, που μας προσβάλλουν ως κοινωνία και δημιουργούν εμπόδια στην κοινωνική ενσωμάτωση των ατόμων με αναπηρίες, στην ισότιμη και αξιοπρεπή μεταχείρισή τους και στο επίπεδο του τουριστικού προϊόντος μας.

Άλλωστε, τα χαρτονομίσματα με τα οποία πληρώνουμε έχουν ακριβώς την ίδια αξία και χρώμα με όσα χρησιμοποιούν και οι αρτιμελείς πολίτες. Η προσβασιμότητα είναι θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα, το οποίο ως τοπικός άρχοντας έχετε υποχρέωση να διασφαλίζετε για τους πολίτες. Αν νιώθετε θιγμένος από την επιστολή μου, είμαι πρόθυμος να συζητήσουμε με επιχειρήματα κατ’ ιδίαν, στο συγκεκριμένο υποστατικό, με τον όρο να μπούμε και οι δύο από την ίδια είσοδο, χωρίς να χρειαστεί κανένας βοήθεια από άλλο άτομο.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΑΜΠΡΙΑΝΙΔΗΣ
Πρόεδρος Οργάνωσης Παραπληγικών Κύπρου