Από καιρό το πρόβλημα των μεταναστών ταλανίζει την Ευρώπη και τους ιδίους. Το πρόβλημα αυτών των δυστυχισμένων ανθρώπων πρέπει να τύχει της προσοχής μας.

Από την άλλη, υπάρχει η πλευρά των χωρών της Ε.Ε., που είναι υποχρεωμένες να δέχονται στους κόλπους τους και να συντηρούν όλους αυτούς τους παράνομους μετανάστες.

Από τη Βόρεια Αφρική πλήθος ανθρώπων προσπαθούν με κίνδυνο της ζωής τους να ξεφύγουν από τη μιζέρια και με όλων των ειδών τα σκάφη να φτάσουν στην Ιταλία και απ’ εκεί στην υπόλοιπη Ευρώπη. Από τη
Μέση Ανατολή υποδεχόμεθα στην Κύπρο εκατοντάδες παράνομους μετανάστες, οι οποίοι με το πρόσχημα των αιτητών ασύλου έρχονται στη χώρα μας.

Μέσω Τουρκίας επίσης φθάνουν στην Ελλάδα. Χιλιάδες δε καταφθάνουν στο Calais στη Γαλλία προσπαθώντας να περάσουν στη Μεγάλη Βρετανία, πράγμα που απειλεί να διαταράξει τις γαλλο-βρετανικές σχέσεις (Βλ. “Les Migrants de Calais, l’ affaire de l’ Europe”, («Οι μετανάστες του Calais, υπόθεση της Ευρώπης», Le Monde, 31 Ιουλίου, 2015, κύριον άρθρο).

Η υπόθεση των παράνομων μεταναστών ταρακουνά από χρόνια τις χώρες της Ε.Ε. και συντελεί στην άνοδο των κομμάτων της άκρας δεξιάς, όπως π.χ. στη Γαλλία και στην Ελλάδα. Ο κ. Σαρκοζί επελήφθη «δραστικά» του θέματος με τους Ρομά, η κα Marine Le Pen με την πολιτική της βλέπει το κόμμα της να δυναμώνει, εις δε την Ελλάδα η Χρυσή Αυγή κέρδισε ψηφοφόρους.

Το πρόβλημα δεν είναι άσπρο - μαύρο. Και οι δύο πλευρές έχουν τα δίκαιά τους.

Έστω και αν το θέλουμε ή όχι, πρέπει να βοηθήσουμε αυτούς τους ανθρώπους, στο πλαίσιο των δυνάμεών μας. Ίσως μια κοινή ευρωπαϊκή πολιτική θα μπορούσε να λύσει αυτό το θέμα.

ΔΡ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ
[email protected]
Δικηγόρος, Διδάκτωρ Πολιτικών Επιστημών και Διεθνών Σχέσεων