Σε κάθε επιστήμη υπάρχει πάντα η ουσία η οποία έχει σχέση με τον σκοπό της. Σκοπός της Ιατρικής επί παραδείγματι είναι η διάγνωση και θεραπεία των ασθενειών και των παθών του ανθρώπινου σώματος. Σκοπός της Θεολογίας είναι μεταφορά στην πρακτική ζωή των ανθρώπων του Λόγου του Θεού. «Τα ρήματα (λόγοι) ά εγώ λαλώ υμίν, πνεύμα εστί και ζωή εστί» (Ιω. 6,63). Αυτά τα ρήματα αρχίζουν από το κτίσιμο του χαρακτήρα. Την αξία αυτήν που διέγνωσε και ο Ηράκλειτος 600 π.Χ. «Η βασιλεία των ουρανών εντός υμών εστί» (ΛΚ. 17,21). Τα πάντα ξεκινούν από μέσα μας. Σκέψη, αίσθημα, λόγος και μετά η πρακτική ζωή.

Αν η Θεολογία μας δεν υπηρετεί τον άνθρωπο σ’ αυτή τη βάση, τότε γίνεται μια παπαγαλία γνώσεων που ηχούν ως «κύμβαλον αλαλάζον» (Α΄ Κορ. 13, 1). Η Θεολογία ως επιστήμη και η Θεολογία ως μεταφυσική υπηρετεί τον αγώνα του ανθρώπου για την αγιότητα και τη θέωση. «Άγιοι γένεσθε ότι εγώ άγιος ειμί» (Α΄ Πέτρου 1,16). «Και έσεσθε ουν υμείς τέλειοι, ώσπερ ο πατήρ υμών ο εν τοις ουρανοίς τέλειοι εστίν» (Μτθ. 5,48). Η Θεολογία χωρίς την εσωτερική αναγέννηση του ανθρώπου είναι αποτυχημένη. Με την αγιότητα και ό,τι αυτό συνεπάγεται, ο άνθρωπος γίνεται χρήσιμος για το σύνολο των ανθρώπων όπως οι ανακηρυχθέντες πρόσφατα άγιοι, Παΐσιος και Πορφύριος, που δεν είχαν πανεπιστημιακά διπλώματα και «περγαμηνές».

Ο κ. Ανδρέας παπά Νεάρχου Παπαβασιλείου έχει πλησιάσει πολύ το έργο των Πατέρων που συνδύαζαν την επιστημονική κατάρτιση και τον προσωπικό αγώνα. Αγώνας δύσκολος ούτως ή άλλως αλλά που γίνεται δυσκολότερος με τις αντίξοες συνθήκες και με τις ετερόνομες δυνάμεις του κακού.

Ο κ. Α. Παπαβασιλείου υπηρέτησε την Παιδεία ως Θεολόγος και Επιθεωρητής. Θα μπορούσε να είναι λαμπρός καθηγητής σε πανεπιστήμιο. Έχει εκδώσει 37 αξιόλογα βιβλία και τώρα κυκλοφόρησε το 38ο με τον τίτλο «Κριτική αποτίμηση του Θεολογικού Διαλόγου με τους Αντιχαλκηδονίους». Αν λάβουμε υπ' όψιν και τα εκατοντάδες άρθρα που δημοσίευσε σε εφημερίδες και περιοδικά, πάντα με βάση τη Θεολογία, την Εκκλησία και τον Άνθρωπο, τότε διαπιστώνουμε ότι ο κ. Α. Παπαβασιλείου είναι ο κατ’ εξοχήν Θεολόγος της Κύπρου, νοουμένης και της τραυματικής εμπειρίας του, με την πρόωρη, ανέλπιστη, άδικη απώλεια του υιού του Κωσταντίνου, και άλλα γεγονότα που αφορούν τη «Διοικούσα» Εκκλησία, τότε η συνολική εικόνα που αποτυπώνεται μέσα σε όσους αντιλαμβάνονται όλα αυτά τι σημαίνουν είναι ότι ο κ. Α. Παπαβασιλείου είναι όντως ο κατ’ εξοχήν Θεολόγος της Κύπρου! Είναι υπόδειγμα για όλους τους υπολοίπους πτυχιούχους θεολόγους μας. Και μόνο να αναφέρουμε τους τίτλους των βιβλίων και άρθρων του, δεν αρκεί ο χώρος.

Το βιβλίο αυτό ειδικά, «Κριτική αποτίμηση …», δεν πρέπει να λείπει από τη βιβλιοθήκη όχι μόνο των θεολόγων αλλά και των ευσεβών χριστιανών. Θυμίζω ότι ο όντως Θεολόγος είναι ο άγιος ενώ ο Άγιος Γρηγόριος θεωρούσε τον κάθε ευσεβή και πραγματικό πιστό και ταπεινό Χριστιανό που καρδιακά προσεύχεται, ως Θεολόγον… Το βιβλίο αυτό του κ. Α. Παπαβασιλείου καταπιάνεται με τον θεολογικό Διάλογο Ορθοδόξων με τους Αντιχαλκηδόνιους χριστιανούς. Αφορά την τέταρτη Οικουμενική Σύνοδο (451 μΧ) σχετικά με το Χριστολογικό Ζήτημα. Ότι δηλαδή ο Κύριος Ιησούς Χριστός προσέλαβε την ανθρώπινη φύση χωρίς να αφήσει τη θεία φύση, τη θεότητα. Άρα είναι θεάνθρωπος. Δυο φύσεις σε μια υπόσταση.

Στο πρόσωπο του Χριστού αυτό είναι που υπάρχει. Εκείνοι που αντέδρασαν ονομάστηκαν Αντιχαλκηδόνιοι και Μονοφυσίτες. Πίστευαν και πιστεύουν πως ο Χριστός έχει μόνον τη θεία φύση. Αφού όμως ενανθρώπησε συμφώνως του 3ου άρθρου του «Πιστεύω» (Σύμβολο Πίστεως) τότε έχει δύο φύσεις ως Θεάνθρωπος και «δι ημάς τους ανθρώπους και διά την υμετέραν σωτηρίαν κατήλθεν εκ των ουρανών και σαρκώθηκε εκ Πνεύματος Αγίου και Μαρίας της Παρθένου και ενανθρώπησε». (Α΄ Οικουμενική Σύνοδος).

Α.Γ. ΚΟΥΦΤΕΡΟΣ