Μετά την ιστορική συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν της 14ης Ιουλίου 2015, άρχισε η συζήτηση για τα υπέρ και τα κατά της.

Οι Αμερικανοί συμπεριφέρονται ακόμα ως να είναι η μόνη Υπερδύναμη και έτσι βλέπουν τη συμφωνία, ως περισσότερο μεταξύ τους και του Ιράν, ξεχνώντας τα άλλα τέσσερα Μόνιμα Μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας και τη Γερμανία.

Η αλήθεια είναι ότι οι Πέντε Δυνάμεις, που έχουν πυρηνικά όπλα, δεν θέλουν να αποδεχθούν και άλλες στο κλειστό τους club. Αν αφεθή το Ιράν, χωρίς καμιάν αντίδραση από μέρους τους, τότε και άλλες Δυνάμεις, κοντά στο Πακιστάν, την Ινδία, θα θελήσουν να κατασκευάσουν πυρηνικά όπλα. Στη δε εκρηκτική περιοχή της Μέσης Ανατολής, οι αντίπαλοι του Ιράν, η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία και βέβαια το Ισραήλ.

Με αυτήν τη συμφωνία, από την άλλη μεριά, και με την έστω και με όρους άρση των κυρώσεων εναντίον του Ιράν, το τελευταίο θα γίνει μια οικονομική Υπερδύναμη, με την απελευθέρωση -σταδιακά- των παγωμένων κεφαλαίων του και με τα εισοδήματα από την πώληση του ιρανικού πετρελαίου. Επίσης ξένες επενδύσεις θα αρχίσουν να εισρέουν στη χώρα.

Ορισμένοι Δυτικοί φοβούνται ότι το Ιράν δεν θα τηρήσει τη συμφωνία και θα συνεχίσει το πυρηνικό του πρόγραμμα. Όπως, όμως, άλλοι λένε, σ’ αυτήν την περίπτωση οι Δυτικοί θα μπορούν να αντιδράσουν ανάλογα (βλ. π.χ. Joe Klein, “Why the Iran deal is a risk worth taking” {«Γιατί η συμφωνία με το Ιράν είναι ένας κίνδυνος που αξίζει να παρθεί»}, Time, 27 Ιουλίου 2015, p.26).

Ο Πρόεδρος Ομπάμα πήρε τη θαρραλέα απόφαση να φθάσει σε συμφωνία με το Ιράν. Στην ίδια τη χώρα του, όμως, οι Ρεπουμπλικάνοι είναι εναντίον αυτής της συμφωνίας. Η τελευταία δε πρέπει να εγκριθεί από το Κογκρέσο. Επιπλέον, αν στις επόμενες προεδρικές εκλογές εκλεγεί ένας Ρεπουμπλικανός ως Πρόεδρος, ίσως θελήσει, τουλάχιστον, να τροποποιήσει τη συμφωνία.

Είναι γνωστό ότι η Μέση Ανατολή είναι μια από τις περισσότερο εύφλεκτες περιοχές του πλανήτη. Μια σπίθα είναι αρκετή για να προκαλέσει ανάφλεξη. Το Ισραήλ, από τη μια μεριά, η αντιπαλότητα των Σουνιτών με τους Σιίτες, από την άλλη, οι τρομοκρατικές οργανώσεις, το Ισλαμικό Κράτος, τα συμφέροντα των Μεγάλων Δυνάμεων στην περιοχή, το Ισραηλο-Παλαιστινικό ζήτημα, καθιστούν την κατάσταση περισσότερο από περίπλοκη.

Το ζήτημα του Ιράν κινείται μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο. Ας περιμένουμε, λοιπόν, την εξέλιξη της κατάστασης.

ΔΡ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ
[email protected]
Δικηγόρος, Διδάκτωρ Πολιτικών Επιστημών και Διεθνών Σχέσεων