Σε πρόσφατη αρθρογραφία τεκμηριώσαμε μιαν αλυσίδα «παραλείψεων» του Προεδρικού, που συνιστούν αποδυνάμωση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Σ' εκείνες τις αδιανόητες «παραλείψεις», περιλαμβάνεται και η παραγνώριση υποβολής αίτησης στην υπό ίδρυση Ασιατική Τράπεζα Επενδύσεων. Ακόμη και σήμερα, μετά από πρόσφατες επαφές με το Προεδρικό, δεν υπάρχει οποιαδήποτε εξήγηση. Τι μπορεί να εξηγήσει τέτοιες κινήσεις που αποδυναμώνουν την πολιτική, διπλωματική και οικονομική θέση της Κυπριακής Δημοκρατίας; Τι μπορεί να αιτιολογήσει μια τέτοια επιζήμια στάση της Κυβέρνησης;

Στην πραγματικότητα, όταν πρόσφατα επισκέφθηκε την Κύπρο ο Γιούνκερ, Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η Κυβέρνηση προέβαλλε ως θέμα συζητήσεων το Κυπριακό και την οικονομία. Αλλά υποβολή αίτησης στην Ασιατική Τράπεζα Επενδύσεων, που θα είχε δυνητικά πλεονεκτήματα της Κύπρου έναντι της Τουρκίας, δεν έγινε. Η Τουρκία έκανε αίτηση και προχωρεί ακάθεκτη. Η εξήγηση μπορεί να είναι μόνο μία και προκαλεί τρόμο.

Ο κ. Ν. Αναστασιάδης κινείται πάνω σε ένα μόνο σενάριο. Όποια και να 'ναι η «λύση» που θα απαιτήσει ο Ακιντζί, αυτή έχει γίνει ήδη αποδεχτή από το Προεδρικό και θα υποστηριχτεί από παρατρεχάμενους με οικονομική και πολιτική εξάρτηση. Πρόκειται για την ομάδα, η οποία έχει ανατρέψει καθετί που υποσχέθηκε και για το οποίο δεσμεύτηκε, και που «κυκλοφορεί» ως δεδομένη στους ξένους και στην Τουρκία, η οποία επιδιώκει να θέσει τους δικούς της όρους.

Στη βδομάδα που πέρασε, είχαμε διάφορες δηλώσεις από το τουρκικό στρατόπεδο, που έκαναν πεντακάθαρο το πεδίο. Ο Ακιντζί δηλώνει ότι ΟΛΑ συζητούνται. ΟΛΑ! Το φυσικό αέριο, για το οποίο παλεύουμε στην Ε.Ε. και που ήταν αδιαπραγμάτευτο, έχει μπει ήδη στο τραπέζι. Κι αν κάποιος ρωτήσει εάν όλα αυτά αληθεύουν -αφού άλλες ήταν οι δεσμεύσεις του Προέδρου- αρχίζει το υβρεολόγιο για τους «αρνητές της λύσης». Φυσικά το θέσαμε πριν και το επαναφέρουμε: Λύση θέλει κι ο Ερντογάν. Τι είδους λύση είναι το ζητούμενο.

Εκεί όπου η ε/κ πλευρά θα δώσει για ν' αποδομηθεί η Κυπριακή Δημοκρατία, αυτά όλα είναι υπό συζήτηση. Εκείνα που άπτονται της ουσίας του Κυπριακού (εγγυήσεις, εδαφικό κ.ά.) και στα οποία πρέπει η Τουρκία να υποχωρήσει, αυτά δεν συζητήθηκαν. Στο μεσοδιάστημα ο δικός μας Πρόεδρος δηλώνει με αυτοπεποίθηση ότι στα θέματα όπου προκύπτει συμφωνία, αυτό θα ανακοινώνεται. Και διαβεβαιώνει ότι τίποτα δεν είναι συμφωνημένο αν δεν συμφωνηθούν όλα.

Ούτε ο ίδιος δεν θα το πιστεύει. Πάντως, χαρακτηριστική παράμετρος είναι η απόδοση των κατεχομένων περιουσιών στους ιδιοκτήτες τους. Η αρχή είναι επικοινωνιακά άψογη, όπως παρέπεμπαν και τα έγγραφα Ντάουνερ: Να προβάλλεται η αποκατάσταση των περιουσιών στους ιδιοκτήτες τους, αλλά μια σειρά από κριτήρια να την καθιστούν αδύνατη. Η απογοήτευση δεν είναι τόσο η παραπλανητική τακτική, αλλά ότι στο «θέατρο» που στήθηκε πρωτοστατεί η πλευρά μας. Ουσιαστικά αυτή είναι η προσέγγιση που θα δούμε και στα υπόλοιπα θέματα που αφορούν την ουσία του Κυπριακού (εγγυήσεις, κατοχικά στρατεύματα, έποικοι), με μια σειρά «ενθουσιασμένων» στα ΜΜΕ, εντός και εκτός Κύπρου.

Η αγωνία στο Προεδρικό να υπερψηφιστεί αυτήν τη φορά η όποια λύση-διάλυση, μετέτρεψε την οικονομική δυστυχία της κοινωνίας μας σε... ευκαιρία για λύση. Σε αυτήν την αγωνιώδη τους επιδίωξη, όπου «επενδύουν» την πολιτική τους επιβίωση, έθεσαν πρώτιστο στόχο τη διαμόρφωση της κοινής γνώμης μέσω ενθουσιωδών επικοινωνιακών προσεγγίσεων, έστω και αν αυτό λειτουργεί εις βάρος της ουσίας του περιεχομένου της λύσης.

ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S & D)