Οι Θεσμοί στον τόπο μας έχουν δεχθεί σοβαρά κτυπήματα και έχουν πληγεί σε μεγάλο βαθμό, ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα. Οι πολίτες έχουν συνηθίσει, πλέον, να αναμένουν καθημερινά ν' ακούσουν για νέα σκάνδαλα, όχι αδίκως, αφού όλων των ειδών σκάνδαλα, μικρά και μεγάλα, βλέπουν συνεχώς το φως της δημοσιότητας. Προτού τα μέσα μαζικής ενημέρωσης προλάβουν να «ξεσκεπάσουν ή να εξιστορήσουν» ένα σκάνδαλο, τους προλαβαίνει το επόμενο.

Για την ιστορία, να θυμίσουμε τα σκάνδαλα που βγήκαν στο φως το τελευταίο διάστημα όπως η επένδυση του Ταμείου Συντάξεως της ΑΤΗΚ στη Δρομολαξιά, οι επενδύσεις των τραπεζών στα ελληνικά ομόλογα (ενόσω οι Γερμανοί πουλούσαν) και για τις οποίες δεν τιμωρήθηκε κανείς, πολύ πρόσφατα η Uniastrum (η ζημιά των €750.000.000, για την οποία τον λογαριασμό, στο τέλος, θα πληρώσει ο απλός πολίτης), τα πολλαπλά σκάνδαλα της οικονομίας και των τραπεζών, τα οποία είναι δύσκολο κάποιος ν' απαριθμήσει, το κούρεμα των καταθέσεων μέσα σε μια νύκτα, όταν ο Πρόεδρος διαβεβαίωνε ότι δεν θα υπήρχε κούρεμα καταθέσεων, τα αξιόγραφα, τα «τυχαία» εμβάσματα στο εξωτερικό του συμπεθέρου του Προέδρου της Δημοκρατίας την προηγουμένη του κουρέματος, τα σκάνδαλα των Συμβουλίων Αποχετεύσεων, η RyanAir, ως πελάτης του δικηγορικού γραφείου που φέρει το όνομα του Προέδρου της Δημοκρατίας, να συναλλάσσεται με το Κράτος, τα €50.000.000 της FOCUS (που ακόμα δεν ξέρουμε που έχουν πάει τα €47.000.000 από αυτά), το ασυμβίβαστο της κ. Γιωρκάτζη, η αποζημίωση του κ. Πανίκκου Δημητριάδη που πληρώθηκε σε τράπεζα του εξωτερικού κατά παράβαση των capital controls που ίσχυαν τότε, τα οικόπεδα που αγόρασε η σύζυγος του Προέδρου της Δημοκρατίας από την εκκλησία σε απευθείας συναλλαγή με μετρητά, τα διάφορα σκάνδαλα του Ρίκκου, καθώς και άλλα με όχι τόσο ηχηρά ονόματα και σίγουρα άλλα τόσα που δεν είδαν τα φώτα της δημοσιότητας. Κάποιος σίγουρα θα μπορούσε να συνεχίσει γράφοντας σελίδες ατέλειωτες, μόνο για τα τελευταία δύο-τρία χρόνια.

Η μεγαλύτερη όμως επιβεβαίωση της κρίσης στους Θεσμούς είναι η ευκολία με την οποία ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αναλαμβάνει δεσμεύσεις, τόσο προεκλογικά όσο και μετεκλογικά. Δεσμεύσεις που δεν έχει τη δυνατότητα να τις υλοποιήσει, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις, ούτε καν την πρόθεση έχει να περάσει από τα λόγια στις πράξεις. Έχει σίγουρα καταστεί ανέκδοτο το «δεσμεύομαι» του Προέδρου και η πραγματική κρίση στους Θεσμούς επισημαίνεται ακριβώς στο ότι ο απλός πολίτης θεωρεί, αποδεδειγμένα, ότι η «δέσμευση» ενός Προέδρου δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Το αποτέλεσμα είναι ο απλός πολίτης να έχει χάσει την εμπιστοσύνη του σχεδόν σε όλους τους Θεσμούς, με πολύ λίγες, ίσως, εξαιρέσεις.

Εάν, όμως, ο λαός χάσει εντελώς την εμπιστοσύνη του στους Θεσμούς, σημείο στο οποίο πιθανότατα να μην έχουμε ακόμη φτάσει, το επόμενο στάδιο θα είναι η αναρχία. Κράτος, στο οποίο οι πολίτες δεν έχουν καμία εμπιστοσύνη στους Θεσμούς δεν μπορεί να λειτουργήσει, καθώς η νομιμότητα και η τάξη θα πρέπει να τηρούνται μόνο με αυστηρή αστυνόμευση. Υπάρχει, οπότε, επιτακτική ανάγκη να θωρακίσουμε τους Θεσμούς, έστω και αργοπορημένα, με στόχο την επανάκτηση της εμπιστοσύνης των πολιτών προς αυτούς. Τόσο η Βουλή όσο και η Κυβέρνηση, ακόμη και οι ίδιοι οι ανεξάρτητοι Θεσμοί, πρέπει να δράσουν, ώστε να ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα προτού να είναι αργά.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΔΑΜΙΑΝΟΥ
Δικηγόρος,
Δημοτικός Σύμβουλος Στροβόλου,
Μέλος Εκτελεστικού Γραφείου ΔΗΚΟ - Υπεύθυνος Επιτροπής Θεσμών