Τον Ιούλιο του 1974 άρχισε η αντίστροφη μέτρηση της Κυπριακής Δημοκρατίας, που σήμανε ταυτόχρονα και την αντίστροφη μέτρηση για την εθνική και κοινωνική μας αξιοπρέπεια.

Τον Ιούλιο του 1974 μαζέψαμε όπως-όπως τα ερείπια της ζωής και της ευτυχίας μας, φορτώσαμε τις τσαλακωμένες ελπίδες μας μέσα στα βαγόνια της ήττας μας και αρχίσαμε τον τιτάνιο αγώνα -πρόσωπο με πρόσωπο- με την ιστορία μας.

Δώσαμε ξανά -όλοι μαζί- τον όρκο να αναμετρηθούμε με τις αντιξοότητες και ν' αντισταθούμε μέχρις εσχάτων για την αποκατάσταση των δικαίων και των δικαιωμάτων μας.

Είχαμε μπροστά μας τα μονοπάτια, τους δρόμους και τις λεωφόρους που θα μας οδηγούσαν στη δικαίωση και στη λύτρωση.

Η ενότητα γύρω από το δίκαιο του αγώνα μας, η συστράτευση του απανταχού Ελληνισμού, η συμπάθεια και η συμπαράσταση της διεθνούς κοινωνίας, οι ελπίδες στον Οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών, αλλά πάνω απ' όλα το δίκαιο του αγώνα μας, μας παρείχαν τα εχέγγυα ότι η λύτρωση δεν θα αργούσε.

Θυμάμαι -σαν περασμένα και ξεθωριασμένα όνειρα- τους όρκους του λαού μας που ανανέωνε κάθε Ιούλη τέτοιες μέρες, κρατώντας αναμμένα κεριά στα συρματοπλέγματα του Αττίλα.

Φέρνω στη μνήμη μου τις πορείες μας προς τα κλειστά τότε οδοφράγματα της ντροπής, τον Ακάθιστο Ύμνο των γυναικών στην κατεχόμενη Άχνα, τις διαδηλώσεις των μαθητών πάνω στις στέγες της κατεχόμενης Λευκωσίας, τις εικόνες του Ισαάκ και Σολωμού.

Σήμερα όλα είναι τόσο διαφορετικά, τόσο απαισιόδοξα και καταθλιπτικά, αλλά και τόσο ισοπεδωμένα και αλλοτριωμένα.

Το εσωτερικό μας μέτωπο κατακερματισμένο, η ενότητα σκόνη και θρύψαλα, το ηθικό καταρρακωμένο, οι ελπίδες ανύπαρκτες, το εθνικό φρόνημα περιφρονημένο, η αξιοπρέπεια κουρελιασμένη.

Εκόντες ή άκοντες απομακρυνθήκαμε από τον Ελληνισμό μας, διακηρύττοντας το ψευδεπίγραφο σύνθημα «λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους».

Μέσα στην ψευδαίσθηση μιας κατ’ επίφασιν επανένωσης της πατρίδας μας αποβάλαμε από μέσα μας κάθε ίχνος εθνικής αξιοπρέπειας και αποδυναμώσαμε κάθε ικμάδα αντίστασης.

Πάνω στα σύνδρομα της ηττοπάθειας και της ανεπάρκειάς μας θυσιάσαμε τις προοπτικές, τις ελπίδες μας και τις δυνατότητες που μας έδωσε η ένταξή μας στη μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια.

Με τους ατυχείς χειρισμούς, την ανεπάρκεια, τη μετριότητα και τον ερασιτεχνισμό μας απομακρυνθήκαμε και θρυμματίσαμε και αυτές ακόμα τις προοπτικές που επενδύσαμε και κερδίσαμε από τον Οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών, αλλά και από την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση, στην οποία ενταχθήκαμε με μόχθους και θυσίες το 2004.

Συρθήκαμε σε μιαν αδιέξοδη και ατελέσφορη διαδικασία συνομιλιών, από τις οποίες βγαίναμε ολοένα και πιο λαβωμένοι, ολοένα και πιο αδύναμοι: Γιατί αδυνατούμε να συστρατευτούμε, αδυνατούμε να χαράξουμε μια κοινή συνισταμένη, αδυνατούμε να καθορίσουμε τα έσχατα όρια των υποχωρήσεων και του εξευτελισμού μας.

Οι μετριότητες, οι αναποτελεσματικοί, οι ανεπαρκείς, οι συμπλεγματικοί, οι ηττοπαθείς και οι λαϊκιστές, που έχουν αναλάβει τα ηνία του αγώνα του λαού μας, έχουν μεταφέρει την ιερή υπόθεσή μας στην άβυσσο.

Ας είναι οιονεί υπόλογοι στην Ιστορία όσοι έχουν οδηγήσει τον λαό μας στον εκφυλισμό, στην αλλοτρίωση, στην ηθική χρεοκοπία και στη σημερινή του κατάντια, και όσοι έχουν μετατρέψει τους Έλληνες αυτού του τόπου σε απομεινάρια των αρχαίων Φοινίκων.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΟΡΦΙΤΗΣ
Πρόσφυγας από την Αμμόχωστο