Αυτή η δοσμένη κατάσταση μαζί με την οικονομική κρίση έδωσε την ευκαιρία στη Γερμανία να κυριαρχεί οικονομικά και να επιβάλλει τις γερμανικές διδαχές για την πειθαρχία και την παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων από τα άλλα κράτη

Τα όσα συνέβησαν στις Βρυξέλλες το τελευταίο διάστημα φέρουν στην επιφάνεια τις μεγάλες ρωγμές που υπάρχουν στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα, που αποτελείται από την Ε.Ε. και Ευρωζώνη, και αυτά εκπηγάζουν από τον τρόπο θεμελίωσης και εξέλιξης των δύο Σωμάτων, που δεν προβλέπεται να έχουν σύντομη επούλωση εξαιτίας του γεγονότος ότι απουσιάζει η πολιτική ένωση, που θα υποβοηθούσε την κοινωνική και κρατική ενσωμάτωση, γιατί στηρίχθηκε στην οικονομική ένωση με πάρα πολλές ελλείψεις και αδυναμίες, που μετά την οικονομική κρίση του 2008 και τις αυστηρές πολιτικές λιτότητες αύξησαν τα σύννεφα στην Ευρώπη.
Μπορεί η Ευρωπαϊκή Ένωση να εκτόνωσε τη γαλλογερμανική εχθρότητα και έδωσε κάποια πρωτοκαθεδρία στη Γαλλία, εντούτοις η υιοθέτηση του ευρώ έδωσε τη δυνατότητα στη Γερμανία να επεκτείνει τα σύνορά της μέσα στην ελεύθερη Ευρώπη, με τη θέληση των ΗΠΑ να απαλλαγούν από το ευρωπαϊκό βάρος.

Αυτή η δοσμένη κατάσταση μαζί με την οικονομική κρίση έδωσε την ευκαιρία στη Γερμανία να κυριαρχεί οικονομικά και να επιβάλλει τις γερμανικές διδαχές για την πειθαρχία και την παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων από τα άλλα κράτη.

Ο τρόπος επιβολής αυτών των πολιτικών προκαλεί τις μεγάλες αντιδράσεις στις αδύναμες χώρες που πλήττονται από την ύφεση, αναιμική ανάπτυξη που προκαλεί η αυστηρή λιτότητα, οι αλόγιστες περικοπές δημοσίων δαπανών, μισθών, η ανθρωπιστική κρίση και φτώχια επειδή οι ιθύνοντες των Βρυξελλών έμειναν προσκολλημένοι στην εφαρμογή των κανόνων στις αδύναμες χώρες, ενώ πολιτικοί και λαοί σ' αυτές τις χώρες έμειναν προσκολλημένοι στα παλαιά μοντέλα ανάπτυξης, διοίκησης κράτους και διαχείρισης δημόσιου χρήματος, και εφαρμογής και λειτουργίας θεσμών, χωρίς να λαμβάνονται υπ' όψιν οι σύγχρονες δομές και απαιτήσεις για τη λειτουργία ενός σύγχρονου δημοκρατικού κράτους, που να είναι ισότιμο απέναντι στους πολίτες τους χωρίς διακρίσεις.

Άλλη πληγή που βρίσκεται στο κορμί της Ευρώπης και όλου του πλανήτη είναι το δημόσιο και ιδιωτικό χρέος, που κτύπησε κόκκινο και φθάνει τα 200 τρισεκατομμύρια δολάρια, και γίνεται αιτία φτώχιας, πολιτικής κρίσης, κοινωνικών ταραχών και πολέμων, γιατί ο μεγαλύτερος αριθμός κρατών είναι δέσμια των ξένων δανείων, που όπως ο Jefferson επεσήμανε, το δημόσιο χρέος φέρει περισσότερα ερείπια παρά οι εχθροί του εξωτερικού.
Η κρίση χρέους των αναπτυγμένων οικονομιών οφείλονται στις τρύπες των ισολογισμών των τραπεζών και κρατών, στις απεριόριστες χαλαρώσεις στο χρηματοπιστωτικό, στην πλήρη αδιαφάνεια και στις νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις, που οδήγησαν τη δημοκρατία να είναι το θύμα όλων αυτών των κρίσεων, εξαιτίας του τζόγου στα χρηματιστήρια και τραπεζοκρατία κατά τον Μαρξ, εξαιτίας του γεγονότος ότι το ολιγοπώλιο των τραπεζιτών ελέγχει το 97% της παγκόσμιας προσφοράς χρήματος χωρίς νομοέλεγχο.

Τα προβλήματα της Ευρώπης, της αναιμικής ανάπτυξης της ανακατανομής του πλούτου, της αξιοποίησης των φυσικών πόρων, της κοινωνικής ανισότητας, η ανασφάλεια στην εργασία, η εμπορευματοποίηση της Υγείας, Παιδείας, η φοροδιαφυγή, η διαφθορά, η λειτουργία των φορολογικών παραδείσων, το ατελείωτο πάρτι των δαπανών, η μη λειτουργία του ισοσκελισμένων ισολογισμών, η μη εφαρμογή του κανόνα του Χρυσού, η δολαριοποίηση της οικονομίας και η μη ένταξη σε νομισματική ένωση, η περιορισμένη παρεμβολή, η μη αποξένωση των τραπεζιτικών παρεμβολών και η μη λειτουργία των δημοκρατικών διαδικασιών στην Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο υποθάλπουν κοινωνικές αναταραχές, και αναδεικνύουν τα ακέραια στοιχεία και πολιτικές ανά το παγκόσμιο.

Μόνο η πρυτάνευση της λογικής του συμβιβασμού, της αξιοπρέπειας και σεβασμού θα βοηθήσουν όλους για να ξεπερασθούν τα δισεπίλυτα προβλήματα που απασχολούν λαούς και χώρες, και προσφέρουν ειρήνη και ευημερία σε όλους.

Τα Ηνωμένα Έθνη και η Ευρώπη θα πρέπει να συγκαλέσουν διασκέψεις για να μελετηθούν τρόποι επίλυσης των υφιστάμενων προβλημάτων, για να αποφευχθεί μια νέα παγκόσμια πολεμική σύγκρουση.
Όσον αφορά τους Έλληνες, αυτοί να στραφούν στην αυτογνωσία, αυτοκριτική, τη δυναμική πραγματικότητα της Ελλάδας, να βρουν τον πραγματικό τους χώρο, να αφήσουν την πολυφλυαρία, τις ευαισθησίες και να σφυρηλατήσουν την πραγματική ενότητα, μέσω της οποίας να αναδιοργανώσουν την Ελλάδα σε όλους τους τομείς και επίπεδα, γιατί στον δρόμο τους προς στην έξοδο υπάρχουν πολλές λακκούβες και αγκάθια μακριά από ανταρσίες.

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΕΡΑΚΛΗΣ