Ο πολιτικός (κομματικός) μικρόκοσμος αποτελεί την ουσία της αποπλάνησης του λαού από το πραγματικό πρόβλημα που εκφράζει σήμερα η υπάρχουσα Ε.Ε. και τα κράτη-μέλη της, για όλους όσοι είχαν κάποιες ελπίδες στο πολιτικό αυτό κατασκεύασμα.

Η Ελλάδα καίγεται, η Ε.Ε. αναμορφώνεται προς άγνωστη κατεύθυνση (χωρίς τη συμμετοχή των λαών της Ε.Ε.), ο κόσμος οπισθοδρομεί (βλέπε κινεζικό χρηματιστήριο και η συνεχιζόμενη παγκόσμια οικονομική σύγκρουση Ρωσίας - ΗΠΑ) και τα δωσίλογα μέσα μαζικής αποπλάνησης άρχισαν το δούλεμα του λαού, αναμασώντας τον πιθανό κυβερνητικό ανασχηματισμό, μετά τη φυγή μερικών υπουργών του Τσίπρα. Δηλαδή, το ίδιο παιγνίδι όπως και χθες και προχθές.

Το ερώτημα που προσπαθούν τώρα να βάλουν στο μυαλό όλων μας είναι ποιος θα είναι ο επόμενος υπουργός και όχι το γεγονός ότι η Ελλάδα έσπασε ξανά τα μούτρα της στον γερμανικό τοίχο και οι λόγοι που φτάσαμε πάλι στον ίδιο παρονομαστή, εξευτελίζοντας το αποτέλεσμα του Δημοψηφίσματος και τη Δημοκρατία μαζί του, και κάθε διάθεση του λαού για εμπλοκή στη λήψη των αποφάσεων που τον αφορούν.

Θα ξεκινήσω από τους συνεχιζόμενους υλαγμούς των ανεγκέφαλων, που ακόμα συνεχίζουν να μιλούν για τη μη αναγκαιότητα του Δημοψηφίσματος, μετά από 40 χρόνια κρατικού-κομματικού συγκεντρωτισμού. Και μόνο το γεγονός ότι το αποτέλεσμα του Ελληνικού Δημοψηφίσματος θάφτηκε… πριν αλέκτορα φωνήσαι… αποδεικνύει ότι τα ευρωπαϊκά τραπεζικά μονοπώλια έχουν ανησυχήσει, επιδεικνύοντας τη δύναμη που διαθέτουν, να αφαιρέσουν και το τελευταίο θεσμοποιημένο μέσω εμπλοκής του πολίτη στη λήψη των αποφάσεων που τον αφορούν.

Είναι πλέον φανερό ότι η απόφαση να φύγει η Ελλάδα και η Κύπρος (άμεσα ή έμμεσα) από το παιγνίδι της Ευρωζώνης, από τα συμφέροντα που εκπροσωπεί ο Σόιμπλε, έχει παρθεί προ πολλού (τουλάχιστον το 2010 με την επιλογή των τοξικών δανείων και της λιτότητας). Από τότε τουλάχιστον που τα τραπεζικά μονοπώλια αποφάσισαν να δέσουν την Ελλάδα μέσα σε μη βιώσιμα δάνεια και να εξαρτήσουν την Κύπρο από ξένα κερδοσκοπικά κεφάλαια. Απλώς σήμερα απολαμβάνουν τους καρπούς των κόπων τους δηλαδή:

· Ένα μη λειτουργήσιμο, συγκεντρωτικό κράτος δυτικού τύπου (λόγω δομών και νοοτροπίας και με χειραγωγημένους πολιτικούς).
· Ένα κράτος με ένα μη βιώσιμο χρέος. Ό,τι έκαναν εδώ και χρόνια οι πολυεθνικές στα συγκεντρωτικά κράτη της Αφρικής για να τα ελέγχουν, ελέγχοντας ουσιαστικά του πολιτικούς τους.
· Την «ανυπαρξία» εναλλακτικών επιλογών στη διεθνή σκακιέρα (η Ρωσική επιλογή ακόμα δεν έχει ξεκαθαρίσει τη θέση της).

· Είμαστε έτοιμοι να υποθηκεύσομε το φυσικό μας αέριο στη Ελλάδα πριν ακόμα το εξαγάγουν και στην Κύπρο, τη στιγμή που είμαστε έτοιμοι να εισπράξουμε.
Μέσα σε αυτά τα δεδομένα, κάθε κίνηση προς τη Δημοκρατία και κατ' επέκταση την Εθνική Ανεξαρτησία των λαών της Ε.Ε. είναι επικίνδυνη και «εχθρική» για τη νέα τάξη πραγμάτων στη Ε.Ε. και την παγκοσμιοποιημένη πλέον εξουσία των μονοπωλίων.

Η επερχόμενη TTIP, δηλαδή, η συμφωνία οικονομικής ένωσης μεταξύ ΕΕ και Ηνωμένων Πολιτειών, θα καθορίσει τον νικητή στη σύγκρουση μεταξύ γερμανικών και αμερικανικών συμφερόντων. Και όσα γίνονται σήμερα στη Γηραιά Ήπειρο, αποτελούν μυστικές κινήσεις του μεγάλου παιγνιδιού που παίζεται μακριά από τους πολίτες, σε γραφεία και μυστικές συναντήσεις. Μια… πειθαρχημένη Ευρωζώνη... όπως την επιθυμούν οι Γερμανοί και γενικότερα ένας πειθαρχημένος κόσμος χωρίς Δημοκρατία, αποτελεί βασική προϋπόθεση του προσχεδιασμένου αυριανού κόσμου των παιδιών και των εγγονιών μας.

Αναρωτιέμαι ποιος είναι ο ρόλος των διανοουμένων και των λογίων (αν υπάρχουν) σε αυτό το παιγνίδι της εξαγοράς συνειδήσεων και ψυχών εις βάρος βασικών παναθρωπίνων αξιών και του ζητούμενου Ευρωπαϊκού Πολιτισμού εν γένει.

ΧΡΥΣΗΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ