Το σημαντικότερο όπλο που διαθέτουμε σήμερα είναι η οντότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας και η διεθνής αναγνώρισή της. Η διαχείριση αυτού του ίσως ισχυρότερου όπλου μας, εναντίον των διαχρονικών τουρκικών επιβουλών, βρίσκεται στα χέρια του εκάστοτε προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας και της κυβέρνησής του. Θα πρέπει να γνωρίζει ο εκάστοτε πρόεδρος ότι κρατά φωτιά στα χέρια του και δεν είναι αστεία πράγματα παίζοντας μαζί της. Δεν πρέπει να αφεθεί από κανένα έστω και το ελάχιστο στοιχείο αποδυνάμωσης και αποαναγνώρισής της. Πρέπει να χειρίζεται τη δύναμη και το όπλο αυτό της διεθνούς αναγνώρισης του κράτους μας, όπως χειρίζεται ο ιερέας τα Άγια των Αγίων.

Γι’ αυτό οποιαδήποτε προσπάθεια υπόσκαψης του κύρους της Κυπριακής Δημοκρατίας, από δήθεν φίλους που μας «αγαπούν», και ιδιαιτέρως από την Τουρκία, θα πρέπει να προσκρούει στον βράχο που οφείλει να είναι ο εκάστοτε πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δεν πρέπει να εμπιστεύεται εύκολα, κάνοντας οποιαδήποτε υποχώρηση στα δίκαια, δικαιώματα και στο κύρος της πατρίδας μας.

Το ίδιο θα πρέπει να ισχύει και για την περίπτωση της προσπάθειας που καταβάλλουν διάφοροι «φίλοι» μας, για να αρχίσουμε τώρα πιο εντατικά και δραστικά να προσθέτουμε νέα στοιχεία αναγνώρισης της υπόστασης του ψευδοκράτους της ούτω καλούμενης «Τ.Δ.Β.Κ». Αυτές οι προσπάθειες αναβάθμισης και αναγνώρισης του ψευδοκράτους έμμεσα ή άμεσα ξεκίνησαν, δυστυχώς, στη διάρκεια των θητειών προηγούμενων προέδρων. Κάποιοι απ’ αυτούς επέτρεπαν να γίνονται κινήσεις που εμπεριείχαν στοιχεία αναγνώρισης και κάποιοι, με απάθεια και αμέλεια, άφηναν τα πράγματα να εξελίσσονται.

Σήμερα ανησυχώ πολύ για τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης που άρχισαν να μελετούνται για εφαρμογή, στα οποία εμπεριέχονται στοιχεία αναγνώρισης του ψευδοκράτους. Για παράδειγμα, η σχεδιαζόμενη ενοποίηση των ηλεκτροπαραγωγών και των τηλεπικοινωνιακών οργανισμών, έχοντας ο καθένας την ονομασία, το σύμβολο, τη σημαία, τους κωδικούς και τα συμβούλιά του, είναι πράξεις αλληλοαναγνώρισης και μεταβίβασης νομιμότητας ύπαρξης και λειτουργίας, από τις νόμιμες ΑΗΚ και ΑΤΗΚ, διεθνώς αναγνωρισμένες, σε παράνομες οντότητες του παράνομου ψευδοκράτους.

Θα υπάρξουν, όπως μας λέχθηκε, κι άλλες κινήσεις για ΜΟΕ στην πορεία των συνομιλιών. Όμως τι θα γίνουν όλα αυτά τα ΜΟΕ με τις αναγνωρίσεις και αποαναγνωρίσεις, εάν φανεί αδιέξοδο στην πορεία των συνομιλιών; Θα μας μείνουν τα ΜΟΕ για δύο πλάι-πλάι κράτη;

ΑΔΑΜΟΣ ΚΟΜΠΟΣ