«Δεν υπάρχει άλλος θνητός επί γης σε τόσο ελεεινή θέση όσο εγώ, που αναγκάζομαι να φιλήσω το χέρι του ανδρός που σκότωσε το παιδί μου!», λέγει ο γέρο-Πρίαμος γονατιστός μπροστά στον Αχιλλέα.

Τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ), όπως εφαρμόζονται μονομερώς και ατάκτως, δεν αυξάνουν την εμπιστοσύνη ανάμεσα στους Ελληνοκύπριους και τους Τουρκοκύπριους, αλλά την καχυποψία και την ένταση. Τα ΜΟΕ αποφασίζονται αποκλειστικά από υποστηρικτές του σχεδίου Ανάν και ζηλωτές της «λύσης». Της όποιας λύσης. Τα ΜΟΕ μάς υποχρεώνουν εκόντες άκοντες να προσκυνούμε τους φονιάδες του λαού μας. Μας οδηγούν σε νομιμοποίηση της εισβολής και αποδοχή χωριστής οντότητας στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου, όπως θέλει και ο Ακιντζί Εφέντης.

Συνιστά προσβολή για τον πολιτισμό μας η παράσταση του ΘΟΚ στο αρχαίο θέατρο της κατεχόμενης Σαλαμίνας και είναι απαράδεκτη, αφού εμπεδώνει νομικά και πολιτικά τη νομιμότητα των δύο «συμπροέδρων» στη συνείδηση του κάθε πολίτη, τόσο διεθνώς όσο και στο εσωτερικό.

Δυστυχώς, η εφαρμογή των ΜΟΕ δεν προάγει την εμπιστοσύνη, αλλά νομιμοποιεί και μονιμοποιεί τη διχοτόμηση. Τα ΜΟΕ έχουν ηθικά, νομικά και πολιτικά όρια. Έχουν νόημα εφόσον οδηγούν στην ενσωμάτωση των κατεχομένων στην Κυπριακή Δημοκρατία και όχι στην αποδοχή του ψευδοκράτους προ της λύσης ως χωριστής οντότητας. Με τα ΜΟΕ η Σαλαμίνα του Τεύκρου, γιου του Σαλαμίνιου Τελαμώνα και αδελφού του Αίαντα, μοναδική κληρονομιά του τρισχιλιετούς ελληνικού πολιτισμού της Κύπρου, παραδίδεται «ιδίοις χερσί» στους κατακτητές και σφετεριστές της γης των προγόνων μας.

Η παράσταση του ΘΟΚ νομιμοποιεί όλους τους άλλους καλλιτέχνες που κατά καιρούς έλαβαν μέρος σε παραστάσεις στη σκλαβωμένη Σαλαμίνα και προσπαθήσαμε να τους αποτρέψουμε.
Τώρα η ίδια η Κυπριακή Δημοκρατία παρανομεί και γελοιοποιεί όσους αγωνίζονταν μέχρι σήμερα για την αποτροπή ενεργειών ως η εκδήλωση που προγραμματίζει ο ΘΟΚ.

Η Κυπριακή Δημοκρατία επιδίδει διαρκώς διαπιστευτήρια υποταγής και εξευμενισμού στον κατακτητή, δηλώνοντας με όλους τους τρόπους πως η Κύπρος όχι μόνο δεν διεκδικεί την ελευθερία και τα δίκαιά της, αλλά αναγνωρίζει την τουρκική ηγεμονία στο νησί.

Αυτό που πρόκειται να συμβεί στα χώματα της ελληνικής Σαλαμίνας αποτελεί ύβρι στον πολιτισμό μας, γιατί η Σαλαμίνα του Τεύκρου και του Ευαγόρα είναι μνημείο ελευθερίας και δικαιοσύνης. Αυτό που επιχειρείται δεν είναι ελευθερία του νου, της ψυχής, του πνεύματος, δεν είναι συναδέλφωση με τους Τουρκοκύπριους, είναι υποταγή και εθελόδουλη στάση, που δεν τιμά την ιστορία της Κύπρου, ούτε εκφράζει τον πολιτισμό της.
Η θεατρική παράσταση με την τραγωδία «Ιππόλυτος» του Ευριπίδη θα γίνει, ως γνωστόν, την 28η Ιουλίου, αν το «υπουργείο» Πολιτισμού της «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου» απαντήσει θετικά στο νομότυπο αίτημα που υπέβαλε η Κυπριακή Δημοκρατία του Νότου, στην παρουσία του Προέδρου Αναστασιάδη και του κατοχικού ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί.

Οι δύο «συμπρόεδροι», σύμφωνα με την εικόνα που έχει σχηματιστεί στις Βρυξέλλες, εκπροσωπούν τα ισότιμα κράτη και εργάζονται πυρετωδώς για να επιλύσουν διακοινοτικές διαφορές. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς, κατά την πρόσφατη συνάντησή του με τον Ακιντζί στις Βρυξέλλες, τον αποκάλεσε Πρόεδρο! Χωρίς κανένα κυβερνητικό διάβημα. Αντιδράσαμε μόνο εμείς οι γραφικοί Ευρωβουλευτές.

Ο κίνδυνος να προχωρήσουμε εμείς οι ίδιοι στην αποδοχή του ψευδοκράτους ως «χωριστής οντότητας στον Βορρά» στη βάση του «acknowledgment» είναι σαφής, απτός, ορατός, τον ψαύουμε, τον αγγίζουμε. Δυστυχώς, όπως έγραψα και πιο πάνω, η διοργανωτική επιτροπή αποτάθηκε στο «Υπουργείο» Πολιτισμού της «ΤΔΒΚ» για να λάβει άδεια προς πραγματοποίηση της εκδήλωσης. Βεβαίως, πέραν της πολιτικής και νομικής διάστασης υπάρχει και η ηθική. Πώς είναι δυνατό, να γίνεται παράσταση σε κατεχόμενο ελληνικό, θέατρο όπου κυματίζει η τουρκική σημαία, με την παρουσία του Προέδρου;

Πού πάνε οι διαμαρτυρίες μας για τις εργασίες του πανεπιστημίου της Άγκυρας στον αρχαιολογικό χώρο της Σαλαμίνας; Πού στέκει η νομοθεσία για τη χρήση αρχαιολογικών χώρων; Τηρήθηκαν οι κανονισμοί για τις παραστάσεις του ΘΟΚ; Μήπως η δικοινοτική επιτροπή για τον πολιτισμό έχει υπερκεράσει το κράτος; Ποιο είναι το ηθικό μήνυμα; Ο συμβιβασμός με την κατοχή; Αυτό είναι το πρόγραμμα με το οποίο εξελέγη η Κυβέρνηση; Η εφαρμογή αυτής της μορφής των ΜΟΕ είναι απαράδεκτη και δεν οδηγεί στη βιώσιμη λύση, αλλά στη διχοτόμηση πριν από τη λύση.

Τελειώνω γράφοντας ότι σε επικοινωνία της μαζί μου η Lara Fabian, διάσημη εκ Βελγίου τραγουδίστρια, στην οποία έκανα έντονες παραστάσεις για την απόφασή της να λάβει μέρος στο Φεστιβάλ της Σαλαμίνας στην «ΤΔΒΚ», είπε ότι έλαβε άδεια από το Προεδρικό της Κύπρου.

Παραφράζω, λοιπόν, ένα ποίημα του δασκάλου μου Ανδρέα Παστελλά:
«…εδώ που άλλοτε αντηχούσαν οι θρήνοι
του τυφλωμένου Οιδίποδα και η ορχήστρα γέμιζε
από την απόφαση της Αντιγόνης,
βαθιές ρυτίδες έχει ανοίξει ο καιρός στη γη, πυκνές ουλές στις μνήμες των ανθρώπων, κι η θάλασσα κάτω μακριά κρατάει γεμάτη σιωπή τον αντίλαλο
από τον πόνο της ανθρώπινης μοίρας. Μαύρα κοράκια
η φυγή μπροστά στα τείχη της Σαλαμίνας…».

ΕΛΕΝΗ ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ
Ευρωβουλευτής ΔΗΣΥ