Την ώρα που το Γιούρογκρουπ εκδίωκε τον Έλληνα Υπουργό Οικονομικών από το τραπέζι των συνομιλιών, πού βρισκόταν ο δικός μας ο Χάρης; Χαμογελούσε και έτριβε τα χέρια; Τι να σκεφτόταν άραγε;
«Την πατρίδα ουκ ελάττω παραδώσω». Δεν λέει πουθενά για Τσίπρα και Βαρουφάκη. Και βγήκε η απόφαση. ΟΜΟΦΩΝΑ. Και ο Χάρης μαζί ή και ο Χάρης πρώτος. Στήριξη βρήκε η Ελλάδα από Γαλλία και Ιταλία. Η Κύπρος, μέσω Χάρη, ταυτίστηκε με τον Σόιμπλε, τον Σουλτς, τον Γιούνκερ, τη Μέρκελ και άλλους ευγενείς Ευρωπαίους.

Αλλά και στην Κύπρο ο ίδιος ποντιοπιλατισμός. Ο Αβέρωφ στο twitter του, πριν από το δημοψήφισμα, προέβλεπε με χαιρεκακία ότι η Ελλάδα επιστρέφει στη δραχμή. Η Κυβέρνηση σιωπούσε και ΔΗΣΥ - ΔΗΚΟ αρνούνταν, έστω, ένα ψήφισμα στήριξης στον ελληνικό λαό, στην Ελλάδα που δεχόταν επιθέσεις, απειλές και ύβρεις από τους ηγέτες της Ε.Ε. Και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο η Ελλάδα μετρά τους φίλους της. Το Λαϊκό κόμμα, στο οποίο συμμετέχουν η Μέρκελ και ο Αναστασιάδης, ήταν έως και υβριστικό απέναντι στον Έλληνα Πρωθυπουργό. Θα σταθώ σε δύο στιγμές της συζήτησης του Ευρωκοινοβουλίου, για την Ελλάδα.

Η μια αφορά τη δευτερολογία του Αλέξη Τσίπρα - απάντηση σε τοποθετήσεις Ευρωβουλευτών. Τους υπέδειξε ο Έλληνας πρωθυπουργός, επ’ αφορμή αναφορές Γερμανών, κυρίως, βουλευτών στην αρχαία τραγωδία, ότι ο Σοφοκλής στην τραγωδία του «Αντιγόνη» έθετε πάνω από τους όποιους νόμους το δίκαιο των ανθρώπων. Την ώρα, δηλαδή, που οι βουλευτές της Μέρκελ κάκιζαν την Ελλάδα με ύφος Αδόλφου Χίτλερ, ο Έλληνας πρωθυπουργός, της αριστερής κυβέρνησης, εξήρε τις αρχαιοελληνικές αξίες, που στην πορεία κατέστησαν ευρωπαϊκές, όπως η αλληλεγγύη, η ανθρωπιά, η αρετή, το ήθος, η ανοχή, η παρρησία.

Και στις αρχαίες τραγωδίες κυριαρχούσε το τραγικό σχήμα: Ύβρις - Τίσις - Νέμεσις. Και οι Ευρωπαίοι ηγέτες περιέπεσαν σε ύβρι, αλαζονεία, όταν καθύβριζαν τον Τσίπρα και την κυβέρνησή του γιατί πήγε σε δημοψήφισμα. Η Ευρώπη της δημοκρατίας αφαιρούσε το στοιχειώδες δικαίωμα της Ελλάδας, που γέννησε τη δημοκρατία, ν’ απευθυνθεί στον λαό. Αφαιρούσε το δικαίωμα των Ελλήνων ν’ αποφανθούν αν δέχονται τις καταστροφικές προτάσεις των δανειστών ή όχι.

Αυτό, όμως, που στη συνεδρία του Ευρωκοινοβουλίου, στις 8 του μηνός, θα παραμείνει στις μνήμες όλων, πέραν από την παρουσία του Έλληνα πρωθυπουργού, ήταν η παρέμβαση του Ευρωβουλευτή Μανώλη Γλέζου. Ο ήρωας της Κατοχής και της Αντίστασης. Ο ζωντανός θρύλος. Σηκώθηκε όρθιος και, με απαράμιλλη παρρησία, σε λίγα λεπτά θύμισε τι είναι η Ελλάδα για την Ευρώπη, τι χρωστά η Ευρώπη και ο κόσμος στην Ελλάδα, ποιο είναι σήμερα το δίκαιο και ποιο το άδικο. Απλά και σταράτα. Εκεί, σαν δωρική κολόνα, βγαλμένος από την ιστορία και την αρχαιότητα. Μέσα σε δύο λεπτά πέρασαν από μπροστά μας η Κατοχή και η Αντίσταση, ο Γλέζος ν’ ανεβαίνει στην Ακρόπολη και να κατεβάζει τη γερμανική σημαία, πέρασε ο εμφύλιος και τα ξερονήσια, οι εξόριστοι και οι εκτελέσεις.

Πεινάσαμε, διψάσαμε, πονέσαμε μέσα σε λίγα λεπτά. Ο Γλέζος έκανε τους Έλληνες περήφανους. Και τους Έλληνες Αριστερούς, διπλά περήφανους. Και τον Έλληνα πρωθυπουργό να τον καμαρώνει, όση ώρα μιλούσε, μ’ ένα ελαφρύ χαμόγελο, σχεδόν μειδίαμα, το μοναδικό ίσως καθ' όλη τη διάρκεια της συζήτησης, χαμόγελο αισιοδοξίας. Και όταν παρήλθαν τα δύο λεπτά και όρθιοι χειροκροτούσαν πολλοί Ευρωβουλευτές, ξεχώρισαν οι δύο Ευρώπες. Η μια των λαών και η άλλη των μονοπωλίων. Η Ευρώπη των εργαζομένων και η Ευρώπη του κεφαλαίου. Πού είχαμε μείνει; Στον Χάρη Γεωργιάδη. Να κρύβεται. Ας βγει έξω. Ο Βαρουφάκης έφυγε….

ΣΩΤΗΡΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ
Πρόεδρος Προοδευτικής Κίνησης Καθηγητών