Τώρα που καταλάγιασαν οι φωνασκίες και οι προσωπικές και άλλες τοποθετήσεις, επανερχόμαστε να δούμε νηφάλια το σεξιστικό επεισόδιο εναντίον της κ. Χαραλαμπίδου. Δεν χρειάζεται, βέβαια, στον 21ο αιώνα, σε κράτος ευρωπαϊκό, να επιχειρηματολογήσει κανείς για το γιατί είναι καταδικαστέα μια σεξιστική επίθεση που τοποθετεί τη γυναίκα -πόσω μάλλον μια βουλευτή- και στο πρόσωπό της τις γυναίκες, σε θέση σεξουαλικού αντικειμένου, όπου το αξιοθέατο είναι και το αξιοφωτογραφητέο. Το επεισόδιο στη Βουλή πρέπει να το δούμε και να το αναλύσουμε σε σχέση με την αντίληψη που έχουμε για τις γυναίκες γενικότερα και ειδικά για τις γυναίκες πολιτικούς. Και όταν λέω «έχουμε», εννοώ την πλειοψηφία όσων αποφασίζουν για τον διαμοιρασμό των θέσεων εξουσίας και το πώς αυτές θα διαμοιραστούν.

Το επεισόδιο κατά της κ. Χαραλαμπίδου φέρνει για ακόμη μια φορά στην επιφάνεια την αντίληψη κατωτερότητας, σε σύγκριση με την αντίστοιχη για τον άντρα, που ένα μεγάλο ποσοστό έχει για τη γυναίκα στην Κύπρο και τον ρόλο της. Μια αντίληψη που εξηγεί και τα πραγματικά αίτια της υποεκπροσώπησης της γυναίκας σε θέσεις λήψης απόφασης (εκλογής και διορισμού). Σε ένα 51% του πληθυσμού στην Κύπρο να αποτελείται από γυναίκες, μόνον ένα 10% βρίσκεται σε θέσεις λήψης απόφασης, με πραγματική εκτελεστική εξουσία. Αυτό, όμως, δεν είναι τυχαίο φαινόμενο, αλλά το επιφαινόμενο μιας βαθιά ριζωμένης αντίληψης της κατωτερότητας της γυναίκας σε σχέση με τον άντρα.

Αυτό επιβεβαιώνει η επαναλαμβανόμενη θέση -δυστυχώς και από «φτασμένες» γυναίκες- ότι «Οι ικανές τα καταφέρνουν, ίσως με λίγη σκληρότερη δουλειά αλλά τα καταφέρνουν». Το είπα επανειλημμένως ότι δεν είμαι σίγουρη, αν όλοι αυτοί -μεταξύ των οποίων και αρχηγοί κομμάτων- καταλαβαίνουν ότι η τοποθέτησή τους αυτή είναι καθαρά σεξιστική, δηλαδή τοποθετεί τη γυναίκα ως κατώτερο φύλο σε σχέση με τον άντρα. Μας λένε, λοιπόν, ότι από το 51% των γυναικών, με πολύ υψηλό ποσοστό εκπαίδευσης πολύ πιο πάνω από τον μέσο όρο στην Ευρώπη, μόνο ένα 10% είναι ικανές, ενώ από το 49% των ανδρών οι ικανοί είναι το 90%! Ας ξανασκεφτούμε τι λέμε και ας μην εκθέτουμε άλλο την απλή λογική στην Κύπρο, αρκετά την εκθέτουμε με τα ποσοστά Αφγανιστάν σε θέσεις γυναικών στην πολιτική.

Ο ρόλος της γυναίκας έχει φυσικοποιηθεί ως κατώτερος και την έχει τοποθετήσει στα οικιακά. Τι γυρεύει η κ. Χαραλαμπίδου στη Βουλή; Και μάλιστα να έχει και λόγο; Η δημόσια σφαίρα και μάλιστα η οικονομική και πολιτική ζωή ανήκει «εκ φύσεως» στον άντρα, εκ πατριαρχικής παραδόσεως!. Πέντε - έξι γυναίκες στη Βουλή είναι και πολλές, τις χρειαζόμαστε για τις εκδηλώσεις στη Βουλή, να βγαίνουν μπροστά για τα φιλανθρωπικά θέματα, να οργανώνουν τα κοινωνικά παντοπωλεία, ας είναι και καμιά εκστρατεία με ευρύ κοινωνικό αντίκτυπο! Αυτή είναι η επικρατούσα αντίληψη για τη γυναίκα σε θέσεις λήψης αποφάσεων στην Κύπρο, τεκμηριωμένη με ερευνητικά δεδομένα σε πλείστους τομείς δραστηριοτήτων.

Τώρα ξεσηκώθηκαν, μάλιστα, οι γυναίκες και ζητούν -άκουσον, άκουσον- και ποσοστώσεις με νομοθετικές ρυθμίσεις! Αν είναι δυνατόν! Αφήστε τον κόσμο να ψηφίζει τους ικανούς! Βρείτε άλλον τρόπο για να αρθεί η χαμηλή εκπροσώπησή σας, μας συμβουλεύουν άλλοι!

Έχουμε για πολλά θέματα στην Κύπρο απλουστευτικές μέχρι απλοϊκές εξηγήσεις για όλα. Και πολλά θέματα τα αναλύουμε, χωρίς να μελετούμε, χωρίς να εμβαθύνουμε, κατά πως μας έρχεται και όπως νομίζουμε. Εξάλλου δεν το θεωρούμε και σοβαρό θέμα την εκπροσώπηση των γυναικών, για να μπούμε και στον κόπο να το μελετήσουμε. Ούτε το γιατί εκδηλώνονται σεξιστικές συμπεριφορές. Λέμε ένα «το καταδικάζουμε» και ξεμπερδεύουμε με το θέμα, σχολιασμός της επικαιρότητας σε στυλ κουτσομπολιού.

Ας μην ξεχνούμε, τέλος, ότι περισσότερες ευαισθητοποιημένες γυναίκες στη Βουλή και στις θέσεις λήψης απόφασης σημαίνει και λιγότερο σε ποσοστό σε άνδρες! Όποιος έχει το μαχαίρι δεν κόβει από πάνω του!

ΜΑΙΡΗ ΚΟΥΤΣΕΛΙΝΗ-ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ